Latest Entries »

Πηγή:
iefimerida.gr

ΑΦΗΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ 40 ΦΙΔΙΑ ΣΕ ΕΦΟΡΙΑ

Γητευτής φιδιών αντιμετωπίζει τη γραφειοκρατία με…κόμπρες! [βίντεο]

05|12|2011 13:37

Τρεις σάκους γεμάτους με φίδια, μεταξύ των οποίων 4 βασιλικές κόμπρες, άδειασε μέσα σε εφορία ένας αγανακτισμένος γητευτής φιδιών στην Ινδία, ο οποίος εκνευρίστηκε επειδή οι υπάλληλοι καθυστερούσαν τα χαρτιά που χρειαζόταν για τη μεταβίβαση ενός χωραφιού και επειδή του ζήτησαν μίζα.

Αφού πήγε αρκετές φορές στην εφορία προσπαθώντας να βγάλει άκρη με την υπόθεσή του, ο άντρας είδε κι απόειδε και αποφάσισε να αναλάβει πιο ενεργά δράση, μπας και του δώσουν σημασία.

Όπως φαίνεται στο βίντεο, η λύση που επέλεξε είχε αποτέλεσμα, καθώς οι υπάλληλοι της εφορίας έντρομοι σκαρφάλωσαν σε γραφεία και καρέκλες, μόλις είδαν τα φίδια να κόβουν βόλτες στο πάτωμα.

Το συμβάν έγινε σχετικά παλιά, αλλά τώρα το βρήκα και μο φάνηκε πράξενο. Μήπως θα έπρεπε να κάνουμε κάτι πρόμοιο κι εδώ στην Ελλάδα; Παρακάτω είναι το βίντεο:

Τα παράπονα από το Reptiles Greece συνεχίζονται. Πριν περίπου έναν μήνα σας είχα ενημερώσει για ένα άδικο επταήμερο suspend που δέχθηκα, αλλά τώρα τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Όπως έχω ξανααναφέρει, είμαι μέλος στο ελληνικό φόρουμ για τα ερπετά (Reptiles Greece). Το φόρουμ αυτό στο παρελθόν ήταν μια ειρηνική και λειτουργική κοινότητα, η οποία είχε φυσικά τα σκαμπανεβάσματά της, όωπς κάθε φόρουμ, πλέον όμως βαίνει από το κακό στο χειρότερο. Πλέον έχει συρρικνωθεί αρκετά κι έχει γίνει, αντί για χώρος ανταλλαγής απόψεων, τόπος αντιπαραθέσεων και καυγάδων. Λίγοι τολμούν να παρουσιάσουν κάποιο γεγονός στην ολότητά του, φοβούμενοι την αρνητική κριτική.

Και τι έγινε λοιπόν τώρα; Γιατί παραπονιέμαι ξανά; Γιατί έγινε ένα πολύ άσχημο γεγονός το οποίο η διαχείριση δε μπόρεσε να αντιμετωπίσει έγκαιρα. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Εμένα σκοπός μου είναι να βελτιώνω το φόρουμ. Γράφοντας δηλαδή άρθρα ή τοποθετώντας συνδέσμους, αποσκοπώ στην πλούτυνση των πληροφοριών αυτού του φόρουμ, οι οποίες θα ωφελήσουν τα νέα, καθώς και τα παλαιότερα μέλη. Φυσικά δεν είμαι ο μόνος που το κάνω αυτό, υπάρχουν κι άλλοι που αρθρογραφούν – έχω την εντύπωση ότι ο αριθμός τους αυξάνεται -, αλλά κι εγώ είμαι μέσα σ’αυτούς. Τους τελευταίους μήνες δεν αρθρογραφούσα, και επειδή υπήρχε πρόβλημα με την επικόλληση, άρα δε μπορούσα να επικολλήσω εύκολα συνδέσμους, και επειδή με είχε αποθαρρύνει το αρνητικό κλίμα του φόρουμ, όπου ό,τι γράφεται δεν αναγνωρίζεται, αλλά ο καθένας εξακολουθεί να λέει το κοντό του και το μακρύ του. Πρόσφατα ωστόσο ανακάλυψα οτι η λειτουργία της επικόλλησης αποκαταστάθηκε, κι έτσι ευθύς έκανα ένα θέμα, όπου παρέθετα ένα άρθρο ενός Πακιστανού ερευνητή για τη φυσική ιστορία του γκέκο λεοπάρδαλης ή leopard gecko (Eublepharis macularius), του κοινότερου είδους γκέκο στην αιχμαλωσία, για το οποίο λίγα μπορούν να βρεθούν για τη ζωή του στη φύση, με αποτέλεσμα να κυκλοφορούν και πολλές ανακρίβειες, π.χ. ότι είναι ερημόβιο είδος, εδαφόβιο και ζει στην άμμο, πράγματα που είναι καταφανώς λάθος. Το άρθρο αυτό περιείχε πληροφορίες από παρατηρήσεις των γκέκο αυτών στη φύση, και σίγουρα είναι πολύ χρήσιμο. Αφού λοιπόν το δημοσίευσα με κάποια δικά μου σχόλια και σύντομα έλαβα θετική κριτική από τον Σπασμένο Θεό, τον ειδικό στο είδος του φόρουμ, ο οποίος επίσης συχνά δημοσιεύει επιστημονικές μελέτες για το συγκεκριμένο είδος, άρχισαν τα προβλήματα.

Ένα γνωστό ενοχλητικό μέλος άρχισε αρχικά την πλάγια, και σύντομα την κατά μέτωπον επίθεση. Ο εν λόγω υπάνθρωπος, ο οποίος έχει πολούς μήνες να μπει στο φόρουμ και ο κύριως λόγος που μπαίνει τώρα είναι για να με κράζει, επειδή πιστεύει ψυχωτικά σχεδόν ότι έχει μια αποστολή να επισημαίνει τα λάθη μου, μην προσφέροντας έτσι τίποτα ουσιαστικά στο φόρουμ, άρχιζε την επίθεσή του, η οποία είναι κυρίως ειρωνικού χαρακτήρα. Επικόλλησε λοιπόν το σύνδεσμο του άρθρου μου εδώ για τον τερατοσκίγκο, για τον οποίον μου είπε και καλά με φιλικό τόνο να γράψω και γι’αυτόν, προσθέτωντας ελαφρώς ειρωνικά ότι εφόσον με ενδιαφέρει μόνο ν’ανεβάσω την επισκεψιμότητά μου υποτίθεται, δίνει και τον σύνδεσμο. Μόλις του επισήμανα πως είναι εκτός θέματος, ξεκίνησε η κατά μέτωπον επίθεση. «Πες μας, εσύ τον σκότωσες αυτόν;» Είναι αλήθεια ότι ο Teratoscincus roborowskii τώρα πια δεν είναι μαζί μας, και δεν ξέρω αν οφείλεται εν μέρει και σε δικό μου λάθος, πάντως ήταν πιασμένος και ίσως να υπέκειψε σε παράσιτα. Αυτό δεν είναι το θέμα μας ωστόσο, ούτε επίσης με ενδιαφέρει από πού το έμαθε, αν κι έχω τις υποψίες μου. Το θέμα είναι ότι κοινοποίησε κάτι που δεν ήθελα να δημοσιευτεί, ή θα το δημοσίευα μετά από πολύ χρόνο, για ευνόητους λόγους. Δυστυχώς συμβαίνουν αποτυχίες σ’όλους μας, και ξέρω κι άλλα μέλη, κάποια εκ των οποίων σεβαστά, τα οποία έχουν χάσει ζώα, αλλά δεν τολμούν να το δημοσιεύσουν, γιατί θα τους φάνε κυριολεκτικά! Αν είχαμε ένα υποστηρικτικό και νυφάλιο φόρουμ, τέτοιες δημοσιεύσεις θα ωφελούσαν, ώστε να μαθαίνει όλη η κοινότητα από το λάθος ενός για να μην επαναληφθεί, αλλά το εν λόγω φόρουμ έχει αυστηρά επικριτικό κλίμα – περισσότερο με Web War μοιάζει παρά με φόρουμ ερπετών -, οπότε κανείς δε ρισκάρει να πει κάτι τέτοιο. Αν προσέξετε, όλοι έχουν να περηφανευτούν για τις επιτυχίες τους, όπως την αναπαραγωγή ενός σπάνιου είδους ή ενός μορφικού, αλλά απουσιάζουν εμφανώς τα λάθη, τα ατυχήματα, οι αποτυχίες, οι ασθένειες και οι θάνατοι, δίνοντας την εντύπωση στον μη υποψιασμένο ότι όλα πάνε καλά.

Λογικό ήταν λοιπόν, εφόσον είχα και προηγούμενα μαζί του, το θέμα να εξελιχθεί σε θερμό επεισόδιο. Ο μαλάκας πίστευε ακράδαντα ότι, εφόσον το άρθρο το δημοσίευσα μια μέρα μετά το θάνατο του ζώου και δεν είπα κάτι γι’αυτό, ότι η φωτογραφία του ζώου τραβήχτηκε μεταθάνατον. Στην πραγματικότητα ετοίμαζα το άρθρο αρκετές ημέρες πριν, γιατί έπρεπε να βρω και να διαβάσω αρκετές πηγές, αλά αυτά είναι ψιλά γράμματα γι’αυτόν, επειδή το μόνο που ξέρει είναι να πετάει βλαπτικές κοτσάνες της στιγμής. Για το θάνατο δεν ειπα, διότι σχεδίαζα να γράψω γι’αυτόν σε άλο, λεπτομερέστερο άρθρο, κι επειδή το άρθρο αυτό είχε σκοπό να παρουσιάσει το είδος, όχι την αποτυχία. Στην πραγματικότητα η φωτογραφία ήταν από την πρώτη μέρα που τον πήρα! Ότι και να τον έλεγα, ότι απλώς συγκρίνοντας την ημερομηνία λήψης της φωτογραφίας με την ημερομηνία λήψης των μεταγενέστερων βίντεο θα αποδειχθεί λάθος, ήταν μάταιο. Ήταν και παραμένει πεπεισμένος ότι λέω ψέματα. Αν το κεφάλι του ανθρώπου είναι ξερό δεν καταλαβαίνει, ή μάλλον δεν θέλει να καταλάβει. Άλλωστε δεν έχω λόγο να κοροϊδέψω κανέναν, αλά πώς να το καταλάβει άνθρωπος που κοροϊδεύει τους πάντες;

Σε όλη αυτήν τη διένεξη, η διαχείριση ήταν απούσα. Ούτε ένας συντονιστείς ή διαχειριστής δεν ήρθε για να διευθετήσει το θέμα και να μεταφέρει τις προβληματικές δημοσιεύσεις αλλού ή να τις διαγράψει. Αν δεν επέμενα εγώ να έρθει να το δει κάποιος διαχειριστής, αμφίβολο ότι θα ερχόταν. Με λίγα λο΄για δηλαδή έχεις το ελεύθερο στο φόρουμ αυτο να βρίζεις, να ειρωνεύεσαι, να κατακρίνεις και να χαλάς θέματα, και αν το δει κανένας αντμίν καλώς, αλλιώς μπορέι να μείνει στο αρχείο για μήνες, υποβαθμίζοντας την εικόνα του φόρουμ, κάτι που υποτίθεται ενδιαφέρει πολύ τους διαχειριστές. Και μιλάω για πολλούς αντμίν, γιατί το φόρουμ αυτο΄δεν έχει έναν μόνο όπως τα περισσότερα φυσιολογικά φόρουμ, αλά τρεις! Τέσσερις κανονικά, αλλά ο ένας έχει παύσει να ασχολείται και είναι ουσιαστικά νεκρος για το φόρουμ, υπάρχει απλώς σαν όνομα. Δεν είναι λοιπόν ούτε ένας, ούτε δύο, αλλά τρεις διαχειριστές, και το φόρουμ λειτουργεί σαν να έχει μισό. Η έλλειψη χρόνου από τις πολλές δουλειές είναι φτηνή δικαιολογία του κώλου, γιατί σύμφωνα με το νόμο των πιθανοτήτων είναι αρκετά απίθανο και οι τρεις να έχουν το ίδιο φόρτο εργασίας την ίδια στιγμή. Θα μπορούσαν να φτιάξουν ένα έξυπνο σύστημα, με το οποίο θα μπορούσαν να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή ποιος είναι απασχολημένος και ποιος όχι, ώστε να αναλαμβάνει ο λιγότερο απασχολημένος τη διεύθυνση του φόρουμ, μια ςκαι την χρειάζεται επειγόντως στα χάλια που βρίσκεται. Η δουλειά που έχουν να κάνουν άλλωστε είναι ελάχιστη, αφού έτσι όπως το κατήντησαν το φόρουμ, έχουν καταλήξει να μιλούν 5-6 με΄λη μόνο σε ελάχιστα θέματα. Και αν εν τέλει ισχύει ότι έχουν τόσο πολές δουλειές, γιατί δε βάζουν ακόμα έναν αντμίν με περισσότερο ελεύθερο χρόνο; Ας βάλουν εμένα ή κάποιο άλο σωστό άτομο, να βάλει το φόρουμ στο γύψο.

Τα αποτελέσματα της κακοδιαχείρισης είναι εμφανή στο φόρουμ. Αν και υπήρχαν παρόμοιες περίοδοι υποδραστηριότητας και στο παρελθόν, όταν ενεργούσαν μόνο δύο διαχειριστές και ήταν για και΄ρο απασχολημένοι, πλέον η κατάσταση έχει επιδεινωθεί σοβαρά. Μπαίνουν ελάχιστα νέα μέλη, τα περισσότερα εκ των οποίων εξαφανίζονται αφού πάρουν τις πληροφορίες που χρειάζονται, ανοίγουν σχετικά λίγα θέματα, σπάνια ανεβαίνουν φωτογραφίες, η ενότητα της καφετερίας με θέματα γενικού ενδιαφέροντος, μουσική, βίντεο, ταινίες και λοιπή διασκέδαση έχει σχεδόν νεκρωθεί, δημοσκοπήσεις έχουν να ανοίξουν πάνω από ένα χρόνο, ελάχιστα θέματα ανοίγουν κυρίως στις ενότητες φροντίδας ζώων, και πάλι για συγκεκριμένα είδη, άρθρα ανεβαίνουν ελάχιστα, ακόμα και η άλλοτε ανθηρή ενότητα των αγγελιών αργοσβήνει, με συγκριτικά λιγότερες αγγελίες και πολλούς εκτροφέις πλέον να πουλούν τα ζώα τους εκτός φόρουμ. Το φόρουμ έχει παρακμάσει, και γι’αυτό μόνο η διαχείριση μπορεί να φταίει. Κάντε κάτι για να το σώσετε, γιατί τελικά εγώ, που έλεγα ότι στο τέλος θα απομείνει η διαχείριση μόνη της μαζί με λίγα ακόμα σταθερά μέλη, αποδεικνύομαι προφήτης.

Τελικά λοιπόν ήρθε ένας διαχειριστής και με μισή καρδιά, σχεδόν βαριεστημένα, αφαίρεσε τα ενοχλητικά δημοσιεύματα, αφήνοντας όμως λίγα. Τελικά τα έσβησε κι εκείνα έπειτα από αγανακτησμένη προτροπή μου, και το δώρο που μου έδωσε ήταν μια αποβολή (suspend) από το φόρουμ για μόνο δύο μέρες όμως, ευτυχώς όχι για επτά. Ναι, αποβολή επει΄δη μάλωσα με έναν τρελό που δεν προσφέρει στο κάτω κάτω τίποτα απολύτως στο φόρουμ, κι επειδή είπα την αλήθεια κατακρίνοντας τη διαχείριση για τα λάθη της. Ούτε στη Βόρεια Κορέα δεν τα κάνουν αυτά! Επειδή λοιπόν είμαι εκτός φόρουμ και δεν έχω πρόσβαση στην προστατευμένη ενότητα των ανακοινώσεων, δεν ξέρω αν τιμωρήθηκε και ο άλλος μαλάκας, αλλά θα χαρώ πολύ αν έγινε αυτό. Άλλωστε δεν είναι φίλος τους ο συγκεκριμένος ώστε να του προστατεύουν το απαλό του κωλαράκι από κάθε κακό. Αν δεν έχει τιμωρηθεί, παναπεί ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με το φόρουμ.

Ενημέρωση 30/1/2016: Τιμωρήθηκε τελικά και ο άλλος εμπλεκόμενος, κι αυτός για το ίδιο χρονικό διάστημα.

Ενημέρωση 31/1/2016: Τώρα, επειδή πιθανόν διάβασαν το άρθρο, αν κρίνω από την κατακόρυφη αύξηση στις προβολές του, αφού έβαλα το Ιστολόγιο στην υπογραφή μου για μεγαλύτερη επισκεψιμότητα, μου έδωσαν ακόμα μια αποβολή μέχρι τις 7 Φεβρουαρίου. Επίσης ο γνωστός άγνωστος τρολ, που από παλιά μας ενοχλεί εδώ στο Ιστολόγιο, δημοσίευσε 21 άκρως υβριστικά σχόλια υπό διάφορα ονόματα, κυρίως μελών ή διαχειριστών του φόρουμ, τα οποία όλα διέγραψα. Μόνο ένα άφησα, του οποίου τον λογαριασμό είχα εγκρίνει κατά λάθος. Νόμιζα ότι οι δικαιοδοσία τους περιορίζεται αυστηρά εντός φόρουμ. Προφανώς δεν τους άρεσε η αλήθεια που λέω.

Πηγή:
Καθημερινή

26.01.2016 : 06:17

Νεκρός Βρετανός εξερευνητής στην Ανταρκτική

Την τελευταία του πνοή άφησε ο απόστρατος αξιωματικός του βρετανικού στρατού Χένρι Ουόρσλεϊ προτού γίνει ο πρώτος άνθρωπος που θα διέσχιζε την Ανταρκτική χωρίς καμία υποστήριξη. Αρρώστησε και πέθανε ενώ βρισκόταν σε απόσταση μόλις 50 χιλιομέτρων από τον προορισμό του. Ο Ουόρσλεϊ θέλησε με αυτό τον δύσκολο τρόπο να τιμήσει την πάροδο 100 ετών από την αποτυχημένη προσπάθεια διάσχισης της Ανταρκτικής που αποπειράθηκε ο Βρετανός εξερευνητής Ερνεστ Σάκλετον το 1915.

Ο Ουόρσλεϊ έσερνε ένα έλκηθρο με τρόφιμα και διάφορα όργανα, αλλά κάλεσε σε βοήθεια, με το τηλέφωνό του, όταν άρχισε να νιώθει άρρωστος. Αμέσως έγινε αεροδιακομιδή του σε νοσοκομείο της Χιλής όπου διαγνώστηκε ότι έπασχε από βακτηριδιακή περιτονίτιδα. Τελικά κατέληξε από πολυοργανική ανεπάρκεια.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, επρόκειτο να φτάσει στον προορισμό του εντός 80 ημερών. Ομως, οι καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν στην περιοχή αλλά και η φυσική προσπάθεια που κατέβαλε του προκάλεσαν εξασθένιση ενώ έπασχε και από αφυδάτωση.

Στο τελευταίο του μήνυμα αναφέρει: «Υστερα από 71 ημέρες ολομόναχος στην Ανταρκτική, αφού περπάτησα 900 μίλια (1.440 χιλιόμετρα) και ενώ σταδιακά εξασθενώ σωματικά, με μεγάλη λύπη ανακοινώνω το τέλος του ταξιδιού, τόσο κοντά στον στόχο μου».

Ο αποβιώσας είχε, εξάλλου, συγκεντρώσει και 132 χιλιάδες ευρώ για το Ταμείο Εndeavour, μια φιλανθρωπική οργάνωση για τους τραυματίες στρατιωτικούς. Ο πρίγκιπας Ουίλιαμ της Βρετανίας και ο αδελφός του πρίγκιπας Χάρι εξέφρασαν τα συλλυπητήριά τους.

Πηγή:
lifo.gr

Αυτός ο θάλαμος αυνανισμού στo Mανχάταν είναι για όσους «θέλουν να εκτονώσουν το στρες» .Το «GuyFi» διαθέτει laptop, καρέκλα, κουρτίνα για τα αδιάκριτα βλέμματα κι είναι δωρεάν
17.1.2016 | 12:15

ξε η Disneyland του σεξ, συγκεντρώνοντας στους δρόμους γύρω της δεκάδες sex show, sex shop, κινηματογράφους που έπαιζαν «ταινίες
ενηλίκων» αλλά και ιερόδουλες. 

Η εταιρία Hot Octopuss, που φτιάχνει sex toys, φαίνεται πως νοστάλγησε αυτό το συναίσθημα και με το «GuyFi» -το τελευταίο της εγχείρημα- προσπαθεί να το
επαναφέρει.  

Ουσιαστικά πρόκειται για έναν θάλαμο αυνανισμού, με άλλα λόγια ένα ιδιωτικό μέρος, όπου οι άντρες μπορούν -σύμφωνα με την εταιρία- «να πάνε να εκτονωθούν
από το στρες κατά τη διάρκεια μιας πιεστικής μέρας στη δουλειά». Το «GuyFi» βρίσκεται στη μεταξύ 28th street και 5th avenue και περιλαμβάνει καρέκλα, laptop
αλλά και κουρτίνα «προστασίας» από τα αδιάκριτα βλέμματα. 

Ο Adam Lewis, ιδιοκτήτης της εταιρείας εξηγεί τον σκοπό αυτού του «κοινωνικού πειράματος»: «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως το να δουλεύεις 8ωρο είναι εξαιρετικά
αγχωτικό και για το μυαλό και για το σώμα, ειδικά σε μια πόλη που δεν σταματά ποτέ όπως είναι το Μανχάταν. Είναι πολύ σημαντικό για τους άντρες να φροντίζουν
τον εαυτό τους ώστε να παραμένουν υγιείς. Όλοι έχουμε ακούσει ξανά και ξανά πόσο ευεργετικό είναι ένα διάλειμμα από τη δουλειά. Στην Hot Octopuss συνεχώς
ψάχνουμε νέους τρόπους να βελτιώσουμε την καθημερινή ζωή και νομίζω πως με τον θάλαμο GuyFi το πετύχαμε. Ελπίζουμε οι άντρες στην πόλη να ευχαριστηθούν
τον χώρο που φτιάξαμε και να τον αξιοποιήσουν όπως θέλουν. Είναι εντελώς δωρεάν… το μόνο που θέλουμε είναι να μας ευχαριστήσουν όταν πάρουν προαγωγή!».

Τέτοιους θαλάμους χρειαζόμαστε επειγόντως και στην Ελλάδα. Πρωτίστως να τοποθετηθεί ένας στο κοινοβούλιο – και τα έδρανα ωστόσο αρκούν -, και δευτερευόντως να μπουν στο Μαξίμου, στα υπουργεία και στα δικαστήρια. Σε επόμενο στάδιο του προγράμματος η ευκολία αυτή μπορεί να προωθηθεί και στο γενικό πληθυσμό με τοποθετήσεις τέτοιων θαλάμων στις γωνίες των πεζοδρομίων, όπως και τα καρτοτηλέφωνα. Φαντάζομαι να λέει κάποιος στην κοπέλα του «Κοπελιά, περίμενε, πάω να την παίξω μια στιγμή στο θάλαμο κι επιστρέφω». Παρόλα αυτά οι θάλαμοι για άντρες μόνο είναι κάτι το σεξιστικό, γι’αυτό θα έπρεπε η εταιρέια να μεριμνήσει και για το υπόλοιπο 50% του πληθυσμού. Τελικά αποδείχθηκα προφήτης όταν έλεγα για αίθουσα αυνανισμού εδώ πέρα παλαιότερα.

Το GiFi είναι λογοπαιγνιώδης παραλλαγή του WiFi, επειδή πολλοί τηλεφωνική θάλαμοι στις ΗΠΑ μετατράπηκαν σε θαλάμους ελεύθερης πρόσβασης στο Διαδίκτυο. Παρόλα αυτά αναρωτιέμαι γιατί δεν ανησυχεί η εταιρεία για το ενδεχόμενο κλοπής του λάπτοπ.

Παρεμπιπτόντως, αναζητώντας το άρθρο για να το δημοσιεύσω, βρήκα τα εξής ενδιαφέροντα:
Συνελήφθη γυναίκα που αυνανιζόταν στο σινεμά με τις Πενήντα Αποχρώσεις του Γκρι
Το συμβάν έγινε στην πόλη της Σιναλόα του Μεξικού, η οποία βρίσκεται κοντά στις ΗΠΑ και πρόσφατα έγινε γνωστή με τη σύλληψη του αρχηγού του Καρτέλ της Σιναλόα ελ Τσάπο (ο Κοντοπύθαρος) Γκούσμαν, αν κι εγώ την ήξερα από παλαιότερα από το sinaloan milk snake (Lampropeltis triungulum sinaloae). Ο Satoshi Kanazawa ίσως τελικά να έχει δίκιο σε αρκετές περιπτώσεις.
Βρήκα επίσης και ένα ακόμα καλό άρθρο για μίαν κάπως ασυνήθιστη διέξοδο διασκέδασης
Γιατί αρέσουν στους άντρες τα πάρτι ομαδικού αυνανισμού
Το άρθρο μιλάει για ιδιότυπα πάρτι, όπου γυμνιστές άντρες περνούν την ώρα τους αυνανιζόμενοι και συζητώντας. Μιλάει για έναν συγκεκριμένο όμιλο στην Αυστραλία, αν και παρόμοια γεγονότα διεξάγονται σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου. Στην ημιμεσανατολίτικη Ελλάδα αυτό θα ήταν αδιανόητο, ή και αν γινόταν δε θα προσέλκυε αρκετό κόσμο ώστε να λειτουργεί ομαλά, πρόβλημα που έχουν τέτοιοι σύλλογοί ακόμα και στο εξωτερικό. Βλέπε
Η ιστορία και τα προβλήματα του ελληνικού swinging
Και τα δύο παραπάνω άρθρα φυσικά ανήκουν στο ανοιχτόμυαλο και αγαπητό Vice.

Ενημερώνω τους αναγνώστες ότι λόγω εξεταστικής του χειμερινού εξαμήνου στο πανεπιστήμιο, η δραστηριότητά μου θα είναι μειωμένη, προσωρινά πάντα, στο ιστολόγιο. Πάλι μπορεί να γράψω κάποιο μικ΄ρο θέμα ή να αναδημοσιεύσω κάποιο άλλο, και θα απαντώ στα σχόλια.

Πηγή:
Kosmos Zine

Αβορίγινες: η Σοφία του Ονειροχρόνου
Δημοσιεύθηκε: 22 Monday September @ GTB Daylight Time
Θεματική Ενότητα: Ανθρωπολογία – Εθνολογία

Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους φαίνεται ότι ο αρχαιότερος ανθρώπινος πολιτισμός αναπτύχθηκε στην Αυστραλία. Γνωστοί και ως Αβορίγινες ή Αμπορίτζιναλς, οι Ιθαγενείς της Αυστραλίας ξεπροβάλλουν από τα βάθη των αιώνων φέροντας μαζί τους τελετουργικά, δοξασίες και μια κοσμολογία που αντιπροσωπεύει τη βαθύτερη συλλογική μνήμη της ανθρωπότητας.

Οι Αβορίγινες, αυτόχθονες κάτοικοι της χώρας, αναφέρουν την αρχή του Κόσμου ως το «Όνειρο» ή την «Ώρα του Ονείρου». Κατά τη διάρκεια αυτού του Ονειροχρόνου οι Ιθαγενείς πρόγονοί τους δημιούργησαν τα διάφορα στοιχεία του όπως, τα ζώα, το νερό, τα δέντρα, τον ουρανό. Παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί μέχρι σήμερα ο τρόπος ζωής τους παραμένει σχεδόν αναλλοίωτος. ΓιΆ αυτό θεωρούνται από τους ανθρωπολόγους πολύτιμη πηγή πληροφοριών για τον προϊστορικό άνθρωπο.

Οι δυνάμεις που δημιούργησαν τον κόσμο τους στην πορεία του χρόνου προσωποποιήθηκαν σε θεές και θεούς που εξέφραζαν τον Ήλιο, τη νύχτα, τα άστρα, τη δικαιοσύνη. Μια ιδιαίτερη παρουσία, ήταν οι Wondjina, που θεωρούνταν από τα πρώτα όντα της «Εποχής του Ονείρου». Ήρθαν από τη θάλασσα και ξεκουράστηκαν πάνω σε βράχους όπου αποτυπώθηκαν οι μορφές τους. Δημιούργησαν τον Κόσμο, έδωσαν το Νόμο που έπρεπε να ακολουθούν οι άνθρωποι. Έφεραν στους ανθρώπους την τεκνοποίηση. Έδωσαν τη βροχή στη Γη. «Η Γη αναπνέει και η εκπνοή της δημιουργεί ατμούς και σύννεφα που φέρνουν βροχή. Φέρνει καρπούς και δημιουργεί ανάπτυξη στα πάντα ώστε να μεγαλώνουν τα δέντρα, το χορτάρι, και να τρέφουν τα ζώα και όλα στη γη». Αυτές οι παρουσίες παριστάνονται σε βραχογραφίες με φωτοστέφανο δίχως στόμα έχοντας ενωμένα μάτια και μύτη.

H Σοφία του Ονειροχρόνου

Η Ιδέα του Ονειροχρόνου αποτελεί την κεντρική ιδέα του πολιτισμού των Ιθαγενών της Αυστραλίας η οποία καθόρισε απόλυτα τα πρότυπα της ζωής τους. Είναι ένας λαός που ζει ανάμεσα στον Ονειροχρόνο και τον αντικειμενικό κόσμο, σε αρμονία με όλα τα πλάσματα της Γης, με τον ίδιο απαράλλακτο τρόπο όπως εκείνον της πρώτης ημέρας της Δημιουργίας. Μέσα από τον Ονειροχρόνο αντλούν επίσης την πλούσια σε δομή και λεξιλόγιο προφορική τους γλώσσα.

Η εξέλιξη της ζωής και του πολιτισμού, σύμφωνα με την αντίληψή τους, αρχίζει με ένα σπόρο που βλασταίνει, κάνει ένα μεγάλο κύκλο άπειρων δυνατοτήτων και επιστρέφει πάλι πίσω στον ίδιο σπόρο, στην αρχική πηγή. Και κάθε φορά που η ζωή αναγεννιέται από τον θάνατο ή την λανθάνουσα κατάσταση στην οποία βρίσκεται, δεν αναπαράγει ποτέ τις μορφές του παρελθόντος αλλά αναπτύσσεται μέσα στο παράδοξο νέων δυνατοτήτων οι οποίες ξεπηδούν από την ίδια απαράλλακτη ουσία, αυτή την ίδια ουσία που συνεχώς αλλάζει και αναγεννιέται.

Ο χορός της γέννησης αρχίζει, τη στιγμή που ο σπόρος σπάζει το κέλυφός του. Ο κύκλος του παρελθόντος απορρίπτεται και η ίδια ουσία αναζητά άλλες δυνατότητες σε νέους κύκλους. Από αυτή την άποψη λοιπόν, ο πολιτισμός των Αβοριγίνων ως ο αρχαιότερος, αποτελεί τον σπόρο των ανθρώπινων κύκλων και το ταξίδι στις παραδόσεις του είναι το ταξίδι στην πιο μακρινή μνήμη της ανθρώπινης φυλής, τη Σοφία του Ονειροχρόνου.

Η Ενότητα του Ονειροχρόνου

Ο Ονειροχρόνος είναι ένας τόπος πέρα από τον χρόνο και το χώρο, μέσα στον οποίο το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον υπάρχουν ως ενότητα. Οι αυτόχθονες μπορούν να εισέλθουν σε αυτό το εναλλακτικό σύμπαν μέσω των Ονείρων ή μέσα από μεταβαλλόμενη κατάσταση συνείδησης, αλλά και μέσα από το θάνατο. Ο Ονειροχρόνος θεωρείται ο τελικός προορισμός πριν από τη μετεμψύχωση.

Όλα τα πλάσματα, άστρα, άνθρωποι, έντομα, μοιράζονται την συνείδηση της πρωτογενούς δημιουργικής δύναμης. Κάθε τι που υπάρχει αντανακλά με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο ένα μέρος, μια μορφή, αυτής της κοινής συνείδησης. Στους μύθους και τους θρύλους του Ονειροχρόνου, όλος ο κόσμος παρουσιάζεται ενιαίος. Οι ιστορίες του Ονειροχρόνου προέκτειναν τη συμπαντική και ψυχική συνείδηση όχι μόνο σε κάθε ζωντανό πλάσμα, αλλά και στην ίδια τη Γη, τα αρχέγονα στοιχεία δυνάμεις και αρχές. Η συνειδητοποίηση αυτής της ενότητας ωθεί τους Ιθαγενείς να σέβονται και να λατρεύουν τη Γη, ως μυστήριο της αρχικής δημιουργίας.

Κάθε συστατικό της δημιουργίας πηγάζει από όνειρα, επιθυμίες, έλξεις και απωθήσεις, όπως ακριβώς συμβαίνει και στη ζωή των ανθρώπων. ΓιΆ αυτό η είσοδος στο μεγάλο κόσμο του χώρου, του χρόνου και των συμπαντικών ενεργειών είναι η ίδια με την είσοδο στον εσωτερικό κόσμο της συνείδησης και του ονειρέματος. Επομένως η εξερεύνηση του αχανούς διαστήματος και η γνώση του νοήματος της δημιουργίας βιώνονταν μέσω της εσωτερικής και εξωτερικής γνώσης του εαυτού.

Κάθε φυσικός σχηματισμός και δημιουργία εισάγει ένα κρυμμένο νόημα, εξαιτίας του σχήματος και της συμπεριφοράς του. Η μορφή κάποιου πράγματος είναι το ίδιο το αποτύπωμα της προγονικής συνείδησης που το δημιούργησε και είναι το αποτέλεσμα των ενεργειών που προκλήθηκαν. Αυτές είναι όψεις της δημιουργίας του Ονειροχρόνου που συνθέτουν την εικόνα ενός κόσμου, στην οποία το φυσικό και το μεταφυσικό αλληλοσυνδέονται συμβολικά. Δεν μπορεί να εξετάσει κανείς τον ορατό και τον αόρατο κόσμο ξέχωρα. Έτσι οι γλώσσες των Ιθαγενών που ξεπήδησαν από μια τέτοια αντίληψη του κόσμου ήταν πλούσιες σε μεταφορές που αλληλοσύνδεαν τα φυσικά, ψυχολογικά και πνευματικά επίπεδα εμπειρίας.

Ο Μύθος για την Τέχνη του Χαλαζία

Ένας γέροντας, το τελευταίο μέλος της φυλής του που κατέχει την ικανότητα της κατασκευής αιχμηρών εργαλείων, κόβοντας χαλαζία, διδάσκει σε μερικούς νεότερους την τέχνη του. Οι μικροί κρύσταλλοι χαλαζία που χρησιμοποιούνται σαν κοπίδια και ξύστρες είναι τα μόνα συμπληρωματικά σε μια τεχνολογία που βασίζεται στο ξύλο. Παίρνει τους μαθητευόμενους στο δάσος, σε ένα μέρος όπου γνωρίζει ότι το έδαφος «ετοιμάζει» πέτρες για τον σκοπό αυτό. Υποδεικνύει τα χαρακτηριστικά του εδάφους που το επισκέφτηκαν οι πρόγονοι της φυλής του για γενιές ολόκληρες, προκειμένου να μαζέψουν πέτρες για εργαλεία. Η απαλή αύρα στα φύλλα των ψηλών κομμεόδενδρων μετριάζει τη ζέστη το μεσημεριάτικου ήλιου. Ο γέρος κάθεται οκλαδόν, με τις παραδοσιακές ουλές της λύπης ή του πένθους στο στήθος του. Με τα βαθύσκιωτα μάτια του κλεισμένα περνάει το φαγωμένο μαύρο χέρι του με μια καλαίσθητη ασταθή κίνηση από λιθάρι σε λιθάρι. Σε κάθε πέτρα μουρμουρίζει μία φράση: «Αυτή είναι έγκυος, αλλά δεν είναι έτοιμη ακόμα», «Αυτή θα είναι πολύ καλή στον καιρό της». Τελικά βρίσκει μια πέτρα που την σηκώνει και την κρατά στα δυο του χέρια. ΜΆ ένα έξυπνο χαμόγελο λέει, «Ο πυρόλιθος ζει μέσα σε αυτή την πέτρα από την εποχή του ονείρου…τώρα είναι έτοιμη να γεννηθεί!»

Τα γρήγορα απότομα χτυπήματα με μια άλλη πέτρα θρυμματίζουν τον λίθο και το επιθυμητό εργαλείο ξεπροβάλλει από την πέτρα. Οι νεαροί Ιθαγενείς παρακολουθούν τον γέρο με αφοσίωση καθώς απομακρύνει το πρόσφατα γεννημένο εργαλείο από τη σκοτεινή μήτρα του προγονικού βράχου και το κρατά ψηλά με ικανοποίηση. Και έτσι γεννιέται ένα εργαλείο που οι ρίζες του προέρχονται από τα βάθη του χρόνου για χρήση στο σήμερα.

Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι ανάγκη να σμιλέψει ή να μορφοποιήσει αυτά τα κομμάτια της πέτρας, «γεννήθηκαν τέλεια και έχουν σχεδόν το ίδιο σχήμα με τα αιχμηρά εργαλεία ηλικίας 13.000 ετών που ανακάλυψαν αρχαιολόγοι.

Όλες οι τέχνες έχουν κοινή γλώσσα. Καμία μορφή τέχνης δεν αποτελεί, ξεχωριστό, ανεξάρτητο στοιχείο, είτε πρόκειται για αμμογραφία, βαφή του σώματος, ιερό λίθο, ζωγραφισμένο φλοιό δένδρου, χορό, μουσική, ή άλλη παραδοσιακή μορφή τέχνης.

Μύθοι, ιστορίες, χορός, τραγούδι και τελετουργία είναι τα νήματα για τη σύνθεση του πολύχρωμου τάπητα της Δημιουργίας. Σε αυτόν τον τάπητα συμμετέχουν σε μεγάλο βαθμό οι φυσικοί σχηματισμοί, οι φυσικοί ήχοι και όλα τα παροδικά φαινόμενα της φύσης, τα οποία αποτελούν και αντικείμενο μίμησης μιας εξίσου παροδικής και φευγαλέας τέχνης. Οι θαυμάσιες αμμογραφίες καταστρέφονται μετά την ολοκλήρωση της τελετουργίας, όπως και τα ιερά σύνεργα. Το παροδικό και το φευγαλέο στον παρόντα κόσμο συμπληρώνεται από τη μονιμότητα και τη διάρκεια στον Ονειροχρόνο. Η αντίληψη των γηγενών για την αιωνιότητα, είναι η μονιμότητα ύπαρξης στον Ονειροχρόνο και προσεγγίζεται μέσω της αντίληψης του θανάτου.

Οι Πρόγονοι

Οι Ιθαγενείς, μιλούν για τις δυνάμεις που δημιούργησαν τον κόσμο αποκαλώντας τις «Οι Πρόγονοί μας». Στην μακρινή εποχή της δημιουργίας του κόσμου, την εποχή που ονομάζεται Ονείρεμα, οι Πρόγονοι κινούνταν σε ένα έρημο, αδιαφοροποίητο πεδίο, ίδιο περίπου με εκείνο στο οποίο κινούνται οι Ιθαγενείς, όταν περιπλανιούνται στις αχανείς εκτάσεις της αυστραλιανής ηπείρου. Οι Πρόγονοι ταξίδευαν, κυνηγούσαν, πολεμούσαν και αγαπούσαν διαμορφώνοντας έτσι το άμορφο πεδίο τους σε γήινο τοπίο. Πριν από τα ταξίδια τους κοιμούνταν και ονειρεύονταν τις περιπέτειες της επόμενης μέρας. Με αυτόν τον τρόπο, κινούμενοι από το Ονείρεμα στη δράση δημιούργησαν τα ζώα και τα φυτά, όλα τα φυσικά στοιχεία, τον Ήλιο, τη Σελήνη και τα άστρα. Δημιούργησαν επίσης, τους ανθρώπους, τις φυλές και τις πατριές.

Όλα αυτά δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα από τους Προγόνους, ενώ το κάθε είδος μπορούσε να μεταμορφωθεί σε οποιοδήποτε άλλο. Το φυτό μπορούσε να γίνει ζώο, το ζώο γεωλογικός σχηματισμός, ο γεωλογικός σχηματισμός άντρας ή γυναίκα. Ο ίδιος ο Πρόγονος μπορούσε να έχει μορφή ανθρώπου η ζώου ανάλογα με τις απαιτήσεις των περιπετειών του. Όλα δημιουργούνταν από την ίδια πηγή –το Όνειρο και τις πράξεις των μεγάλων Προγόνων. Όλα τα στάδια, οι φάσεις και οι κύκλοι ήταν παρόντα την ίδια στιγμή στον Ονειροχρόνο. Όταν ο κόσμος απέκτησε μορφή, με όλα τα είδη και τις ποικιλίες των μεταμορφώσεων τους, Εκείνοι αποσύρθηκαν και κρύφτηκαν στη γη, τον ουρανό, τα σύννεφα και τα πλάσματα, αντανακλώντας από εκεί τη δύναμη τους σε όλα τα δημιουργήματα.

Το Ονείρεμα αναφέρεται για να περιγράψει αυτό το σύστημα πεποιθήσεων. Για παράδειγμα, ένας αυτόχθονας Αυστραλός ίσως ισχυριστεί ότι ονειρεύτηκε σαν καγκουρό ή ως καρχαρίας ή σαν μέλισσα ή με οποιοδήποτε ονειρικό συνειρμό που προέρχεται από την πατρίδα τους. Αυτά συμβαίνουν γιατί στον Ονειροχρόνο ολόκληρη η γενιά των Προγόνων υπάρχει σαν Ένας, καταλήγοντας στην ιδέα ότι όλη η παγκόσμια γνώση είναι συσσωρευμένη μέσα από τους Προγόνους μας.

Τα ταξίδια των Προγόνων έγιναν ιστορίες, τελετουργίες, σύμβολα και τελικά αρχέτυπα της ζωής που διαμορφώθηκαν και ακολουθήθηκαν από τους Αβορίγινες επί σειρά χιλιετιών. Για αυτούς κάθε όψη της καθημερινής ζωής αντανακλά τις ιστορίες της δημιουργίας που συνδέονται με τον συγκεκριμένο τόπο στον οποίο στήνουν τον καταυλισμό τους ή τις περιοχές που διασχίζουν ταξιδεύοντας. Κάθε μέρα είναι Μοναδική και βιώνεται ως ανάμνηση της πρώτης ημέρας της Δημιουργίας.

Παρόλο που οι ιστορίες και τα σύμβολα διαφέρουν λίγο από τη μία πατριά στην άλλη, οι ονειρικές ιστορίες είναι κοινές σε όλες τις φυλές των Ιθαγενών σε όλο το πλάτος της αχανούς αυστραλιανής ηπείρου.

Σε αυτές τις ιστορίες οι Πρόγονοι ανέλαβαν δράση, εκτέθηκαν σε κινδύνους, ανακάλυψαν τεχνικές και συμπεριφορές που προκάλεσαν πόνο και χαρά, δημιουργία και καταστροφή, θεραπεία και ασθένεια. Τα μαθήματα της ζωής που ενυπάρχουν στις ιστορίες διαμόρφωσαν αυτό που ονομάζουν οι Ιθαγενείς Νόμο του Ονειροχρόνου και αντανακλάται στην υπέρτατη απλότητα που χαρακτηρίζει τον τρόπο της ζωής τους. Για 150.000 χρόνια, η μυθολογία του Ονειροχρόνου συντήρησε έναν πολιτισμό που επιβίωνε αρμονικά με τη φύση, ρωμαλέο, ζωτικό και χαρούμενο. Και σαν συνέχεια οι Ιθαγενείς θεωρούν σκοπό της ζωής τους να διατηρήσουν τον πλανήτη στην αρχική του αγνότητα.

Τοτεμικό Κοινωνικό Σύστημα

Ο τοτεμισμός, ως βάση της λατρείας των Ιθαγενών της Αυστραλίας, περιγράφει τη σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο, τη φύση και τους θεούς και είναι γενεσιουργός αιτία της τέχνης τους. Ο φυσικός κόσμος διέπεται από τις ίδιες αρχές και πρότυπα, τις ίδιες που ωθούν στον σχηματισμό του ανθρώπινου πολιτισμού. Οι άνθρωποι, η φύση και οι προγονικές δυνάμεις του Ονειροχρόνου, διαμορφώνουν ένα αλληλοτροφοδοτούμενο πλέγμα σχέσεων από το οποίο απορρέουν η κοινωνική τάξη, οι τελετουργίες και οι μύθοι των Ιθαγενών.

Η φύση δίνει ζωή στην ανθρωπότητα. Μέσα από τον πολιτισμό η ανθρωπότητα δίνει νόημα στη φύση. Φύση και ανθρωπότητα παρέχουν ένα σώμα στην αόρατη ζωή των Δημιουργών του Ονειροχρόνου. Αυτή η παλινδρομική διαδικασία είναι μια ακατάπαυστη ενεργειακή ροή από την πηγή προς όλες τις μορφές και αυτή ακριβώς είναι η ουσία του τοτεμισμού. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται ένας αόρατος ιστός μέσα στον οποίο αυξάνονται, τρέφονται και αντανακλώνται όλα τα είδη αλλά και οι κοινωνίες πάνω στη Γη.

Η ταύτιση με κάποιο τοτέμ σχηματίζει τη βάση των τριών μεγαλύτερων κοινωνικών σχηματισμών στη ζωή των Αβορίγινων: των φυλών, των πατριών και των ομάδων.

Η φυλή, είναι ο μεγαλύτερος κοινωνικός σχηματισμός από 500 μέλη και πάνω, τα οποία έχουν μια κοινή γλώσσα. Η φυλή μοιράζεται έθιμα, νόμους και τελετουργίες που τη διακρίνουν από γειτονικές ομάδες, χωρίς όμως να την διαφοροποιούν πλήρως εξαιτίας των συχνών ανταλλαγών ανάμεσα στις διάφορες ομάδες. Μια φυλή Ιθαγενών δεν είναι κάποια απομονωμένη ομάδα που ζει σε συγκεκριμένη περιοχή με καθορισμένα σύνορα. Συχνά υπάρχουν μετακινήσεις μελών από φυλή σε φυλή τόσο με γάμους, με τελετουργίες όσο και με μοίρασμα κυνηγιού.

Πατριές σχηματίζονται από τη δημιουργία μικρότερων ομάδων μέσα στη φυλή και συνήθως αριθμούν εκατοντάδες είδη μελών. Κάθε πατριά συνδέεται με ένα ιδιαίτερο ζώο και ζει σε περιοχή που θεωρείται «ιερή». Υποχρέωση της πατριάς είναι να διατηρεί στη μνήμη τις ιστορίες που συνδέονται με τα τοτεμικά είδη και να εκτελεί τις ανάλογες τελετουργίες. Κάποια από τις πατριές θεωρείται ότι προέρχεται από τον άνθρωπο-καγκουρό, Πρόγονο του Ονειρέματος. Κάποια άλλη συνδέεται με το άγριο γιάμ, μια τρίτη με το πόσουμ και έτσι καλύπτονται τα βασικά τους αρχέτυπα.

Στην πραγματικότητα το πνεύμα του είδους κατέχει την περιοχή και όχι η πατριά. Το πνεύμα ρέει από τον πνευματικό προς το φυσικό κόσμο σε μια «ιερή» περιοχή.

Η ομάδα είναι η επόμενη κοινωνική διαίρεση με λίγα μέλη που κατασκηνώνουν και κυνηγούν μαζί. Καθώς συχνά οι Ιθαγενείς παντρεύονται μέλη άλλων πατριών, αυτές οι ομάδες συγκεντρώνουν μέλη από διαφορετικές πατριές. Η ομάδα έχει τη δυνατότητα να κυνηγά σε διάφορες περιοχές ζητώντας άδεια από τους υπευθύνους για την περιοχή πρεσβύτερους της πατριάς. Επομένως η πατριά διευθύνει την περιοχή και η ομάδα τη χρησιμοποιεί. Οι αλληλοσυμπληρούμενες λειτουργίες της ομάδας και της πατριάς χαρακτηρίζονται από πολυάριθμες παλινδρομικές διαδικασίες ανταλλαγής, μοιράσματος και αμοιβαίου σεβασμού.

Το τοτεμικό κοινωνικό σύστημα είναι ένας ζωντανός οργανισμός που συγκροτείται από αλληλοεξαρτώμενες σχέσεις και λειτουργίες. Τα μέρη μιας κοινωνίας συνυπάρχουν με αμοιβαίες μεταξύ τους σχέσεις και σαφείς αλληλεπιδράσεις με το σύνολο. Όλες όμως οι υποδιαιρέσεις έχουν διαπερατά σύνορα. Οι Ιθαγενείς ως άτομα και ομάδες δεν ζουν αμυντικά μέσα σε συγκεκριμένα όρια. Δεν υπάρχουν καθορισμένες αδιαπέραστες θέσεις ατομικά ή κοινωνικά. Οι κανόνες των τοτεμικών σχέσεων προέρχονται από τον ίδιο τον Ονειροχρόνο ως αιώνιοι και αμετάβλητοι νόμοι, οι οποίοι σχηματίζουν μια αόρατη δομή, στην οποία υπάρχει το εμψυχωτικό πνεύμα όλων των ειδών της φύσης.

Ιερή Τέχνη

Παρόλο που οι παραδοσιακές κοινωνίες των Αβορίγινων έχουν κάποιες διαφορές μεταξύ τους, όλες εμφανίζουν σύνθετη δομή, που αντανακλά το σύστημα του σύμπαντος και τη θέση του ανθρώπου εντός του. Επειδή δεν υπάρχει γραπτή γλώσσα, το έργο τέχνης είναι ο φορέας των στοιχείων, ο πλούτος των πληροφοριών από γενιά σε γενιά. Οι «ονειρικές ιστορίες» κατέχουν συχνά κεντρική θέση στην τέχνη, περιγράφοντας τη Δημιουργία, όταν τεράστια μυθικά ζώα περιπλανιούνταν στη Γη, δημιουργώντας τις μορφές της και αποφασίζοντας ποιοι άνθρωποι θα ζούσαν σε κάθε τόπο.

ΓιΆ αυτό και στην κοινωνία των Αβορίγινων η τέχνη είναι αναπόσπαστο κομμάτι της τοτεμικής συνείδησης. Εκφράζεται δε με τρόπο προσωπικό, κοινωνικό, ιερό ή τελετουργικό. Πρωτεύοντα στοιχεία είναι η αρσενική ευθεία, ο θηλυκός κύκλος και οι μυριάδες αλληλεπιδράσεις τους.

Η ιερή τους τέχνη είναι μια διαρκής διαδικασία μετουσίωσης της καθαρής ενέργειας σε μορφή, αποδίδει τη μεταμόρφωση των προγονικών δυνάμεων σε ζώα, των ζώων σε ανθρώπους και των ανθρώπων, μέσω της βαφής του σώματος και των τελετουργικών ενδυμασιών, σε προγονικές υπάρξεις με ζωικές δυνάμεις και ικανότητες.

Η μουσική, ως ιερή τέχνη, ενώνει τη συνείδηση με τους αόρατους νόμους και τα ενεργειακά πρότυπα της φύσης. Θεωρείται ότι αποτελεί μία «γέφυρα» ανάμεσα σε αυτούς και στους Προγόνους, τους ήρωες, τη Γη, τα ζώα που ζουν σε αυτήν και φυσικά τους θεούς τους. Επίσης με μουσική και χορούς συνοδεύεται και η επίκληση για βροχή ή μία θεραπευτική τελετουργία. Το παίξιμο του μουσικού οργάνου ντιτζιρίντου, μιας μακριάς ξύλινης φλογέρας, συμβολίζει την αόρατη παρουσία του πνεύματος του αέρα και είναι πιθανώς το αρχαιότερο μουσικό όργανο πάνω στη Γη. Οι νότες που παράγει, αντιπροσωπεύουν διαφορετικές μορφές της αόρατης ενέργειας, αυτής που εμψυχώνουν οι προγονικές δυνάμεις.

Η προσωπική τέχνη διαμορφώνεται κυρίως από τις γυναίκες. Σχεδιάζουν τις εικόνες τους στην άμμο, τη στιγμή που αφηγούνται ιστορίες για την αγάπη, τον έρωτα, τη γονιμότητα αλλά και για τις περιοχές όπου συλλέγουν την τροφή τους. Μοιρασμένη με τα υπόλοιπα μέλη της φυλής αυτή η δραστηριότητα είναι ένα σημείο χαράς, διασκέδασης και εκπαίδευσης στα καθήκοντα του καταυλισμού.

Ο κοινωνικός συμβολισμός της τέχνης φαίνεται στις τελετουργίες της βαφής του σώματος. Το βάψιμο αντιπροσωπεύει την παρουσίαση της προσωπικής εικονοπλασίας σε συλλογικό επίπεδο. Είναι μια αισθαντική, απτή μορφή κοινωνικής ανταλλαγής των ιστοριών που αφηγούνται τα βαμμένα σώματα. Ιδιαίτερα στις γυναικείες τελετουργίες το σώμα αποδίδει την ιστορία μέσω του χορού, απελευθερώνοντας το συγκινησιακό περιεχόμενο που κρύβεται στις περιπέτειες της αγάπης και στις τραγωδίες της απώλειας.

Αντίληψη για τον Θάνατο

Στη διαδικασία του κύκλου της Δημιουργίας, ο θάνατος για τους Αβορίγινες γίνεται αντιληπτός ως ένα υπέρτατο όσο και αναπόφευκτο θεραπευτικό στάδιο, ως μέσο μετάβασης στον Ονειροχρόνο.

Είναι μια διαδικασία μετουσίωσης όλων των πλασμάτων στην αρχέγονη προγονική μορφή τους με τελικό αποτέλεσμα την αναγέννηση. Είναι ένα βήμα προς το ονείρεμα και τη συναίσθηση, δηλαδή τη συνδυασμένη αντίληψη μιας ενοποιημένης εικόνας του κόσμου, μέσα στην οποία τα περιγράμματα χάνουν την σταθερότητά τους και το ενεργειακό τους περιεχόμενο ενοποιείται στη μία και μοναδική ουσία της ζωής, την πανταχού παρούσα ενέργεια του Ονειροχρόνου.

Τη στιγμή του θανάτου το πνευματικό περιεχόμενο της ατομικής μορφής κατανέμεται σε τρία διαφορετικά επίπεδα.

Το πρώτο είναι η Τοτεμική Ψυχή που σχετίζεται με τις πηγές ύπαρξης της φυσικής μορφής, όπως είναι ο τόπος της γέννησης, το πνεύμα του ζώου και το είδος των φυτών με τα οποία συγγενεύει.

Η δεύτερη όψη της πνευματικής δύναμης του ατόμου απελευθερώνεται στην Προγονική Ψυχή, την επικράτεια των αιώνιων αρχέτυπων, την ουράνια Γη των Νεκρών. Αυτή η όψη ταξιδεύει στους αστερισμούς σε κάποια ιδιαίτερη περιοχή του ουρανού. Αυτή η ουράνια περιοχή έχει τον αντίστοιχο αστερισμό της και το σημαντικότερο εμπεριέχει ένα ιδιαίτερο πρότυπο αόρατης ενέργειας. Αυτά τα πρότυπα συμβολίζονται στα γεωμετρικά σχέδια που ζωγραφίζονται στην κοιλιακή χώρα του νεκρού, κατά τη διάρκεια του τελετουργικού της ταφής. Τα ίδια σχέδια απεικονίζονται σε κάθε άτομο κατά την στιγμή της πρώτης του μύησης. Στις στιγμές της μύησης και του θανάτου οι παρευρισκόμενοι τραγουδούν το «Είθε το πνεύμα σου να φτάσει στο στομάχι του ουρανού».

Η Τρίτη όψη της ανθρώπινης ψυχής ονομάζεται από τους Ιθαγενείς της Αυστραλίας «Κατεργάρης». Τον Κατεργάρη με διάφορες μορφές και ονόματα τον συναντάμε σε όλες σχεδόν τις μυθολογίες του κόσμου. Αντιπροσωπεύει την πνευματική πηγή του ατομικοποιημένου εγώ, της Εγωικής Ψυχής. Αυτή η πνευματική δύναμη δεσμεύεται από συγγένειες που είχε το άτομο εν ζωή και είναι εκείνη που μας δεσμεύει με το συγκεκριμένο και το πεπερασμένο, με υπευθυνότητες και σχέσεις της ατομικής μας ύπαρξης. Είναι δυνατόν να προσκολληθεί σε αυτόν τον κόσμο, εξαιτίας της συγκινησιακής της εξάρτησης με τις μορφές του δημιουργημένου κόσμου. Ο Κατεργάρης των Ιθαγενών μοιάζει με τον κατεργάρη της ελληνικής μυθολογίας Ερμή. Ο Ερμής αντιπροσωπεύει εκείνη την δύναμη της πλάνης που μας ωθεί συχνά να εκλαμβάνουμε την εφήμερη ζωή μας ως κάτι διαρκές και μόνιμο, ενώ ταυτόχρονα είναι ο περαματάρης, ο ψυχοπομπός ανάμεσα σε αυτόν και τον άλλο κόσμο.

Η Τοτεμική, η Προγονική και η Εγωική Ψυχή σχηματίζουν την Ψυχική Τριάδα, ευθέως ανάλογη της Κοσμικής Τριάδας, της Αγέννητης Ύπαρξης, της Ζώσας Ύπαρξης και της διαδικασίας του Θανάτου και της Τριάδας της Γήινης τάξης-είδος, τόπος, φυλή. Η Ψυχική Τριάδα είναι η βάση της συνειδησιακής συγχώνευσης που επιτυγχάνεται στις περιοχές του Ονειροχρόνου. Η βασική αιτία της συγχώνευσης νου και ύλης στη συνείδηση των Ιθαγενών είναι η ευθεία αναλογία των Τριάδων σε όλα τα επίπεδα. Το παράξενο είναι ότι αυτή η τριαδική αναλογία είναι πάντα επίκαιρη ως πεδίο έρευνας σήμερα στις επαναστατικές θεωρήσεις της κβαντικής φυσικής. Εν κατακλείδι αυτή η άποψη που εκφράστηκε από τους Αυστραλούς Ιθαγενείς πριν από 100.000 χρόνια είναι το ζητούμενο της σύγχρονης φιλοσοφίας, η οποία στοχεύει στην αντιμετώπιση του νου και της ύλης ως ενιαίας οντότητας.

Το βέβαιο είναι ότι ο θάνατος γιΆ αυτούς δεν είναι τέλος και αποκλεισμός. Αντιμετωπίζεται ως μετατόπιση του κέντρου της συνείδησης προς τον αόρατο κόσμο. Στο φως αυτής της αντίληψης είναι ευκολότερο να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο κινούνται οι μύθοι του Ονειροχρόνου και τη συχνή απουσία μιας λογικής συνέχειας. Το κλειδί βρίσκεται στο Ονείρεμα. Οι Ιθαγενείς ονειρεύονται καθημερινά τον κόσμο. Ζουν εξαιτίας του ονείρου και το βιώνουν μέσα σε αυτό που εμείς αποκαλούμε πραγματικότητα. Είναι ένας τρόπος ζωής εμπνευσμένος από τη γνώση και τη σοφία της ενοποιημένης συνείδησης.

Αυτόν το μαγικό τρόπο ζωής προσπάθησαν και πέτυχαν σε μεγάλο βαθμό να ξεριζώσουν οι Βρετανοί άποικοι, ως εισβολείς, παρεμβαίνοντας στην κοινωνική δομή, στα ήθη και έθιμα, στο δικό τους πολιτισμό. Είναι σαν ένα «ξεκαθάρισμα» των παλαιότερων πολιτισμών που έπρεπε πλήρως να μεταμορφωθούν ή να εξαφανιστούν. Ερχόμενοι σε επαφή με τους ανθρώπους του δυτικού κόσμου, η φυλή Γουρούντζερι των Ιθαγενών, νιώθοντας την αποκοπή τους από το φυσικό τρόπο ζωής και την όλη φιλοσοφία του ονειρέματος αποφάσισαν να διακόψουν το νήμα της συνέχισης της ζωής αρνούμενοι την τεκνοποίηση. Δεν ήθελαν πλέον να συμμετέχουν σε έναν κόσμο που είχε χάσει τις ρίζες του και την επαφή του με την ουσία της ζωής.

Όπως ανέφερε ο Μπέρναμ-Μπέρναμ, Πρεσβύρος αυτής της φυλής σε δήλωσή του για αυτό το θέμα:

Εμείς η φυλή της Θείας Ενότητας των Πραγματικών Ανθρώπων φεύγουμε από τον πλανήτη Γη. Στο χρόνο που μας απομένει επιλέξαμε να ζήσουμε στο ύψιστο επίπεδο Πνευματικής ζωής: αγαμία, ένας τρόπος για να επιδείξουμε σωματική πειθαρχία. Δεν θα κάνουμε άλλα παιδιά. Όταν και το νεότερο μέλος μας θα έχει αποχωρήσει, αυτό θα είναι και το τέλος της άδολης, ανθρώπινης φυλής. Είμαστε αιώνιες υπάρξεις. Υπάρχουν πολλοί τόποι στο σύμπαν όπου μπορούν να ενσαρκωθούν οι ψυχές που πρόκειται να μας ακολουθήσουν. Είμαστε οι απευθείας πρόγονοι των πρώτων υπάρξεων…… …..Έχουμε περάσει τη δοκιμασία επιβίωσης από καταβολής κόσμου, διατηρώντας σταθερά τις πρωταρχικές αξίες και τους νόμους. Η ομαδική μας συνείδηση έχει διατηρήσει τη Γη ενιαία. Τώρα πήραμε την άδεια να φύγουμε….. ….Οι άνθρωποι του κόσμου έχουν αλλάξει και έδιωξαν ένα μέρος της Ψυχής της Γης. Πηγαίνουμε να ενωθούμε μαζί της στον Ουρανό. Αφήνουμε τη Μητέρα Γη σε εσάς. Προσευχόμαστε να αντιληφθείτε τι προκαλεί ο τρόπος ζωής σας στο νερό, στα ζώα, στον αέρα και στον καθένα σας. Προσευχόμαστε να βρείτε λύση στα προβλήματά σας χωρίς να καταστρέψετε αυτό τον κόσμο….

Παρόλα αυτά ο Ονειροχρόνος επιβιώνει μέσα στο χρόνο, από τους μύθους και τις αφηγήσεις των Ιθαγενών. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να κατανοήσουμε τη φύση ενός πολιτισμού που φαίνεται εντελώς διαφορετικός από τον δικό μας, ωστόσο βρίσκεται στη βάση όλων των μεταγενέστερων πολιτισμών που αναπτύχθηκαν στους ιστορικούς χρόνους.

Για τους Ιθαγενείς της Αυστραλίας η παραβίαση των ιερών σχέσεων ανάμεσα σε ομάδες ανθρώπων και τον τόπο της γέννησής τους είναι προϊόν πνευματικής αποσύνθεσης που διακόπτει τη θεμελιώδη αρμονία πάνω στην οποία στηρίζεται η Δημιουργία.

«Κατοικούμε σε αυτή τη γη πριν την έναρξη του χρόνου. Προερχόμαστε άμεσα από τον Ονειροχρόνο των Δημιουργών Προγόνων μας… Όλοι οι άλλοι άνθρωποι προήλθαν από εμάς. Εκείνοι που καλλιεργούν τη γη κατασκευάζουν κτίρια και διατηρούν ζώα δεν ανήκουν στο πνεύμα αυτής της γης. Πρέπει να φύγουν, γιατί ζουν ενάντια στο Νόμο αυτής της γης».

Βιβλιογραφία

Joanna Lambert, Wise Women of the Dreamtime, Εκδόσεις Inner Tradition Int., 1993

Wally Caruana, Aboriginal Art, Εκδόσεις Thames and Hud Son, 1998

Robert Lawlor, Voices of the First Day, Εκδόσεις Inner Tradition, 1991

Κωνσταντίνου Καλογερόπουλου, Η Σοφία του Ονειροχρόνου, Εκδόσεις Ιάμβλιχος 1999

Marlo Morgan, Το Μήνυμα, Εκδόσεις Διόπτρα, 1995

http://www.kathimerini.gr

http://el.wikipedia.org/

M.M.

Το Σινά ανέκαθεν ήταν τόπος δοκιμασίας για τους ανθρώπους. Από τους αρχαίους βιβλικούς ήρωες μέχρι τους εμπόρους των πιο πρόσφατων εποχών, η Έρημος του Σινά ήταν το πιο δύσκολο μέρος που χρειάστηκε να περάσουν. Ουδέποτε κατοικήθηκε μόνιμα, αν και η αρχαιολογική έρευνα έχει βρει αποδείξεις για περιορισμένη ποιμενική δραστηριότητα κατά τους ελληνιστικούς χρόνους και την πρώιμη σύγχρονη εποχή. Ποιμένες θα υπήρχαν και στην εποχή του Μωησή, όπως άλλωστε μαρτυρούν οι Γραφές, αλλά θα ήταν ακόμα λιγότεροι, και δε θα άφησαν κανένα ίχνος. Εκτός από την κτηνοτροφία λοιπόν, που εξασκούταν σπάνια και σε μικρές περιοχές της όλης έκτασης, συχνά περνούσαν από εκεί τα καραβάνια των εμπόρων. Κατά τα άλλα ο τόπος έμενε ακατοίκητος και σχεδόν εξολοκλήρου ανεξερεύνητος για αιώνες. Δεν ήταν μόνο οι αστρονομικά υψηλές θερμοκρασίες και η λειψυδρία του τόπου που πτοούσαν τους ανθρώπους, αλλά και οι συχνές επαφές με μυστηριώδη φαινόμενα, τα οποία τους παρενοχλούσαν ή τους απέτρεπαν εξολοκλήρου τα ταξίδια.

Από αρχαιοτάτων χρόνων υπάρχουν αναφορές, κυρίως σε πιο απόκρυφα κείμενα, για την παρουσία μυστηριωδών όντων της φωτιάς στην Έρημο του Σινά. Τα όντα αυτά μαρτυρούνται σε πλείστα αιγυπτιακά, φοινικικά και λιγότερο μεσοποταμιακά και απόκρυφα ιουδαϊκά κείμενα. Περιγράφονται συνήθως ως γίγαντες με μορφή ερπετού, συνήθως μεγάλης σαύρας, αλά σύμφωνα με ορισμένες περιγραφές και φιδιού. Άλλοι ωστόσο τα περιγράφουν ως γύπες, ενώ ένας μεταγενέστερος συγγραφέας του Ταλμούδ τα περιγράφει ως ακάθαρτους αγριόχοιρους, αν κι αυτό πιθανότατα αντανακλα την άγνοια του συγγραφέα, παρά την πραγματικότητα. Ίσως όμως να έχει και κάποια ψύγματα αλήθειας, αφού σε μια ακόμα κοπτική αναφορά περιγράφονται ως γουρουνόφιδα, οπότε ίσως να είχαν την ικανότητα να παίρνουν και την εμφάνιση χοίρου. Το εξέχον χαρακτηριστικό τους ωστόσο, στο οποίο συμφωνούν όλοι οι συγγραφείς, είναι η ικανότητά τους να εκπνέουν φωτιά. Αυτό τους ταυτίζει με τους δράκους πολλών ιστοριών, των οποίων ίσως να είναι η πραγματική βάση. Οι περιγραφές αντικρούονται, γιατί ελάχιστοι κατόρθωσαν να δουν τους δράκους για πάνω από λίγα δευτερόλεπτα και να διατηρήσουν την ψυχική τους ισορροπία. Εκτός από τους πολύ φωτισμένους άγιους ανθρώπους, ο καθένας που έβλεπε τέτοιον δράκο για λίγη παραπάνω ώρα ή τον κοίταζε στα μάτια δεχόταν ευθύς ένα κύμα πυρός, το οποίο συνήθως τον εξάχνωνε επί τόπου. Ορισμένες φορές ωστόσο το κύμα ήταν ασθενές, ώστε ο άνθρωπος να υφίσταται σοβαρά εγκαύματα και βαριές βλάβες στο κεντρικό νευρικό σύστημα, οι οποίες των τρέλαιναν, κι έτσι δε μπορούσε να συγκροτήσει τη σκέψη του και να μαρτυρήσει την αλήθεια για τα γεγονότα. Πιθανολογείται ότι εσκεμμένα οι δράκοι άφηναν ελάχιστους μη φωτισμένους ανθρώπους να ζήσουν, αλλά τους τρέλαιναν, ώστε να μην αποκαλύψουν στοιχέια γι’αυτούς, ή τουλάχιστον κι αν αποκάλυπταν, να μην τους πίστευε κανείς. Παραδόξως τα μικρά παιδιά δεν βλάπτονταν από τους δράκους, ίσως επειδή έχουν αγνή ψυχή ακόμα, διότι δεν έχουν προλάβει να κάνουν κακές σκέψεις ή πράξεις.

Οι συναντήσεις των ανθρώπων με τους δράκους στο Σινά ξεκίνησαν από τότε που ο άνθρωπος πάτησε για πρώτη φορά το πόδι του στον τόπο εκείνο. Από αρχαιοτάτων χρόνων ήταν γνωστό ότι το μέρος αυτό είναι επικίνδυνο, με αφύσικα υψηλές θερμοκρασίες, αυταναφλέξεις και σεισμούς, οι οποίοι σημειώνονται ως σήμερα και δε μπορούν να εξηγηθούν ικανοποιητικά με το μοντέλο των λιθοσφαιρικών πλακών. Υπάρχει δηλα΄δη η υπόνοια ότι είναι τεχνητοί. Σύμφωνα με απόκρυφα εβραϊκά κείμενα λοιπόν, ο Θεός φαίνεται να τιθάσευσε ορισμένους από τους δράκους για να σώσουν τον Ισραήλ κατά την Έξοδο, κι αυτό επιβεβαιώνεται από πολλα βιβλικά γεγονότα. Η αυτόματα φλεγόμενη βάτος, από την οποία μίλησε ο Θεός στον Μωησή, ίσως να προκλήθηκε από τις πυρογόνες ιδιότητες ενός τέτοιου δράκου που βρισκόταν στην υπηρεσία του Θεού. Ομοίως και η νεφέλη την ημέρα και η στήλη πυρός τη νύκτα, η οποία οδηγούσε τους Ισραηλίτες στο σωστό δρόμο, ήταν πιθανότατα ένας τέτοιος δράκος κι όχι ο ίδιος ο Θεός όπως συγκαλύπτουν τα μεταγενέστερα κείμενα, επειδή ο Θεός είναι πανταχού παρών και μη αντιληπτός. Η διάνοιξη της ερυθράς θάλασσας επίσης πιθανότατα οφείλετο στη δράση πολλών δράκων, οι οποίοι εξάτμισαν το νερό με τη θερμότητά τους. Κι άλλα θαύματα στην έρημο ωστόσο, όπως το μάννα εξ ουρανού, πιθανότατα ήταν το αποτέλεσμα της αγαθοεργού δράσης των δράκων αυτών. Το μάννα ήταν λευκό κι έστρωνε τη γη σαν πάχνη, περιγραφή που ταιριάζει πλήρως με το ουρικό απέκρημα των ερπετών, το οποίο είναι στερεό ουρικό οξύ, και είναι γνωστό ότι οι δράκοι είναι ερπετόμορφα όντα. Παρόλα αυτά, όταν οι Ισραηλίτες παράκουαν τις εντολές του Θεού, τότε τους κατέτρεχαν πύρινα ιπτάμενα φίδια.

Αν και τα απόκρυφα εβραϊκά κείμενα είναι τα πλέον προσβάσιμα σήμερα, στην πραγματικότητα ο μεγαλύτερος όγκος δεδομένων για την ύπαρξη και τη δραστηριότητα αυτών των δράκων καταγράφηκε από τους Αιγυπτίους σε μυστικιστικούς παπύρους, σχεδόν όλοι εκ των οποίων είτε καταστράφηκαν είτε κλειδώθηκαν σε απρόσιτες πτέρυγες μεγάλων βιβλιοθηκών όπως αυτής του Βατικανού ή αυτής της Μονής της Αγίας Αικατερίνης στο Όρος Σινά. Πιθανολογείται επίσης ότι η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας περιείχε πολλά σχετικά χειρόγραφα, τα οποία καταστράφηκαν από τη φωτιά που την έπληξε, η οποία προκλήθηκε ακριβώς γι’αυτό, για να σβηστέι η απόκρυφη αυτή αλήθεια για πάντα από τα αρχεία του ανθρώπινου γένους. Υπαίτιος για τη συγκάλυψη των γεγονότων θεωρείται η Νέα Τάξη Πραγμάτων, η οποία οργανώνεται από την πανάρχαια κλειστή ομάδα των πεφωτισμένων κι έχει ιστορία άνω των 2.500 ετών. Αν και πολλοί πεπλανημένοι ισχυρίζονται ότι η επάνοδός της στην εξουσία ξεκίνησε τους τελευταίους αιώνες, στην πραγματικότητα το πρώτο βήμα προς την σημερινή ασφυκτική κατάσταση συντελέστηκε πριν περίπου δύο χιλιετίες, όταν τέθηκαν οι βάσεις για τις τρεις τυραννικές σημερινές μονοθεϊστικές θρησκείες του ιουδαϊσμού, του χριστιανισμού και του ισλάμ, των οποίων η σημερινή μορφή αποκλίνει σημαντικά από τη γνήσια τους, ορθή μορφή.

Οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν επίσης επαφές μ’αυτά τα υπερκόσμια όντα, οι οποίες είτε έχουν χαθεί εσκεμμένα είτε φυλάσσονται σε απόκρυφες βιβλιοθήκες. Ήδη από προελληνικές εποχές στη Μινωική Κρήτη μαρτυρείτε η επαφή με το Σινά και τους υπερκόσμιούς του κατοίκους, μια ςκι έχουν ανευρεθεί τοιχογραφίες σε ανάκτορα που παρουσιάζουν ασαφούς εμφάνισης όντα να περνούν μέσα από τη φωτιά – οι τοιχογραφίες αυτές φυλάσσονται αυστηρά, με τη δικαιολογία ότι οι επισκέπτες θα τις βλάψουν -, αλλά και λατρευτικά σκεύη από κράματα άγνωστων υλικών, τα οποία ψήθηκαν σε θερμοκρασίες που ήταν αδύνατο να παραγάγει άνθρωπος τότε. Οι συναντήσεις με τους Έλληνες θα πρέπει να ξεκίνησαν από πολύ παλιά, κατά τη Μυκηναϊκή ή ακόμα παλαιότερη εποχή, αφού αναφέρονται ήδη από τα ομηρικά έπη, οι στίχοι όμως των οποίων έχουν αφαιρεθεί από τις ευρέως κυκλοφορούσες εκδόσεις τους. Ο Πυθαγόρας επίσης είχε επαφές μ’αυτά τα όντα, τα οποία αναφέρονται ως τράπελοι, και λέγεται ότι του έδωσαν ανεκτίμητες πληροφορίες για την κατάσταση και την πορεία του ανθρώπινου είδους επί γης. Ο Ηρόδοτος, ο οποίος επισκέφθηκε την Αίγυπτο, πιθανότατα επίσης να επισκέφθηκε και τον τόπο του Σινά, αλλά δε μπορούμε να είμαστε βέβαιοι, μια ςκαι οι σχετικές πληροφορίες θα μπορούσαν να είχαν σβηστεί από τους αλεξανδρινούς φιλολόγους, οι οποίοι έδωσαν τη σημερινή, κατά τα πρότυπα της Νέας Τάξης, μορφή σε όλα τα αρχαιοελληνικά κείμενα. Μεταγενέστερα, κατά την ελληνιστική εποχή, οι αναφορές σπανίζουν, πιθανότατα επειδή οι άνθρωποι δεν ττολμούσαν καν να πατήσουν το πόδι τους στο Σινά. Ο Ιωάννης ωστόσο πιθανότατα να το επισκέφθηκε, εξού και τα οράματα με τη φωτιά του Θεού που κατακαίει τους πάντες στην Αποκάλυψή του. Οδηγός του για την φώτιση ήταν ο προφήτης Ιεζεκιήλ, ο οποίος επίσης τους είχε επισκεφθεί αιώνες πριν. Οι γνωστικοί επίσης τα γνώριζαν, και λέγεται ότι οι πιο μυημένοι μπορούσαν να έρχονται σε άμεση επαφή με τα όντα χωρίς να παθαίνουν κάτι κακό. Συχνά κατάπιναν το πυρ που εξέπνεαν, γι’αυτό και οι αμύητοι τους αποκαλούσαν πυροφάγους από άκρατο θαυμασμό. Επικοινωνούσαν επίσης μαζί τους απευθείας με την σκέψη, χωρίς να μεσολαβέι ο ταπεινός και ανεπαρκής λόγος.

Οι περιγραφές για τη μορφή και τις ενέργειες των δράκων είναι όσες και οι παρατηρητές. Οι περισσότερες των παρατηρήσεων συμφωνούν ωστόσο ότι τα όντα αυτά είναι αρκετά μεγάλου μεγέθους, αν και μπορούν ν’αλλάξουν μορφή ή να μικρύνουν αν υπάρχει η ανάγκη. Μπορούν να κινούνται ταχύτατα μέσο αέρος αλλά και πετρώματος, ενώ σπάνια έχουν παρατηρηθεί να κινούνται στην επιφάνεια της γης σαν άνθρωποι, και ίσως κι αυτές οι αναφόρες να ήταν λανθασμένες, με τους δράκους να επέπλεαν λίγο πάνω από την επιφάνεια της γης. Η ικανότητά τους να διακτινίζονται ήταν επίσης γνωστή, αφού συχνά αναφέρονται να βρίσκονται αρχικά σ’έναν τόπο και μετά να μεταπηδούν σε άλλον σε χρόνο λιγότερο απ’όσο χρειάζεται για έναν άνθρωπο να γυρίσιε το κεφάλι του. Συχνά εμφαίζονταν από πύλες, οι οποίες επικοινωνούσαν με τα έγκατα της γης. Οι πύλες μπορούσαν να είναι πολύ μικρές, όσο και τα μέζεα του ασπάλακος σύμφωνα με τον πάπυρο ενός ανώνυμου αιγύπτιου συγγραφέα, του οποίου το πρωτότυπο χάθηκε, αλλά μεταφράστηκε στα ελληνικά και φυλάσσεται στη βιβλιοθήκη της Μονής της Αγ. Αικατερίνης του Σινά. Αξίζει να αναφερθεί εδώ ότι οι περισσότερες αναφορές είναι ανώνυμες, υποδηλώνοντας ίσως προτροπή εκ των ίδιων των όντων να μην γραφεί το όνομα του φωτισμένου, το οποίο ίσως να οδηγούσε σε θεοποίησή του από τις μάζες και σε επακόλουθη αποπλάνησή τους, αλλά και τυχόν έπαρση στον φωτισμένο από το γεγονο΄ς ότι τον έχουν σαν θεό, το οποίο σίγουρα θα του στερούσε τα προνόμια συνεργασίας με τα όντα. Η επικοινωνία τους και ο συντονισμός τους ήταν υπερανθρώπινα, αφού μόλις ένας δράκος εμφανιζόταν για να ελέγξει τους ανθρώπινους εισβολείς, σε ανύποπτο χρόνο σχημάτιζε ομάδα κρούσης με πολλούς ακόμα. Απ’ό,τι φαίνεται, μετακινούνταν με ιπτάμενα οχήματα, τα οποία ένας αιγύπτιος συγγραφέας, του οποίου ο αρχικός πάπυρος χάθηκε, αλά μεταφράστηκε στα ελληνικά και σώζεται στη Μονή της Αγ. Αικατερίνης, ήταν ωσάν ιπτάμενα πλακούντια. Υπάρχουν τέλος και κάποιες ενδείξεις ότι είχαν την ικανότητα να βρίσκονται σε δύο μέρη συγχρόνως, αν κι αυτό δε μπορεί να εξακριβωθεί, δεδομένου του απρόσιτου των περισσότερων πηγών.

Με την ίδρυση της Μονής της Αγ. Αικατερίνης του Σινά τον 4ο αι., τα πράγματα άλλαξαν. Αρχικά οι κτίστες του μοναστηριού αντιμετώπιζαν σοβαρότατα προβλήματα από τους εκεί διαμένοντες δράκους, οι οποίοι τους συνέχεαν προφανώς με αρνητικά ενεργειακά πεδία προκαλούμενα από την υπερτεχνολογία που χρησιμοποιούσαν. Υπήρχαν ωστόσο και περιπτώσεις όπου οι δράκοι αντεπιτίθεντο με το υπέρτατο υπερόπλο τους, το πυρ, το οποίο κατέκαιε ολόκληρες στρατιές εργατών που έχτιζαν το μοναστήρι. Τελικά μεσολάβησαν οι πιο άγιοι των ασκητών, και ζήτησαν από τους δράκους να τους παραχωρήσουν εκείνο το κομμάτι γης, το οποίο εν τέλει θα ήταν προς όφελός τους, αφού το μοναστήρι αυτό θα περιόριζε την περισσότερη ανθρώπινη δραστηριότητα γύρω του και θα άφηνε το υπόλοιπο Σινά ήσυχο. Κι έτσι τελικά οι άνθρωποι ήλθαν σε συμφωνία με τους δράκους, και το μοναστήρι χτίστηκε. Το χρονικό των καταστροφών και των όλων διαπραγματεύσεων μαρτυρείται σε κείμενα που φυλάσσονται στη βιβλιοθήκη του μοναστηριού.

Εντούτοις, οι επιθέσεις, ή καλύτερα οι αντεπιθέσεις, από δράκους δε σταμάτησαν. Όσοι ξέφευγαν από μια νοητή γραμμή γύρω από το μοναστήρι, η ακτίνα της οποίας άλλαζε απροειδοποίητα από χρόνο σε χρόνο, αλλά και όσα καραβάνια παρεξέκλιναν από την πορεία τους, έβρισκαν φρικτό θάνατο. Σε σχέση με παλαιότερες εποχές, οι επιζόντες από τέτοιες συναντήσεις ήταν ελάχιστοι. Οι λίγοι οδηγοί καραβανιών που επέζησαν αναφέρουν την ύπαρξη γαλάζιων τεράτων, με κεφάλι όσο τρεις φορές το φορτίο της μεγαλύτερης αρσενικής καμήλας, τα οποία αποκαλούσαν Αμπού Σάιχα (πατέρες του μπλε), και μας πληροφορούν ότι όσοι λοξοδρομούσαν λούζονταν από ένα εκτυφλωτικό γαλάζιο φως και εξαϋλώνονταν. Οι θεάσεις δράκων σχεδόν σταμάτησαν μετάτ ον 10ο αιώνα, αν και ως σήμερα σημειώνονται ανεξήγητες εξαφανίσεις ανθρώπων που επισκέπτονται έρημα μέρη του Σινά, αλλά και ανεξήγητοι σεισμοί. Εκτός αυτού, στο έδαφος του Σινά συχνά ανευρίσκονται δισκοειδείς, υπέρσκληρες δομές με λεία και λαμπερή όψη. Η ανάλυση έχει δείξει ότι αποτελούν κράμα άγνωστων ως τώρα χημικών στοιχείων και αμινοξέων που δεν ευρίσκονται σε γήινους οργανισμούς, οπότε πιθανότατα είναι προϊόντα βιολογικής προέλευσης από τα όντα αυτά, ίσως οι φολίδες που σκεπάζουν το σώμα τους. Επίσης έχουν βρεθεί και μικρές μεταλλικές στήλες με παλλώμενη κορυφή, η οποία θερμαίνεται και φωτοβολεί όταν κάποιος δοκιμάσει να την αγγίξει, ενώ σε κάποιες εστίες η ραδιενέργεια είναι ανεξήγητα υψηλή, τόσο ώστε ν’αποτελεί κίνδυνο για τους ερευνητές. Γύρω από τέτια ευρήματα αφθονούν μικροί, φωτεινοί, αναπηδώντες και παλλώμενοι δείκτες, οι οποίοι αποκαλούνται έτσι διότι σκοπός τους είναι πιθανότατα να αποτρέψουν την ανθρώπινη προσέγγιση στα μέρη αυτά. Τι άραγε κρύβεται πίσω απ’αυτά τα φαινόμενα;

Από όλες τις παραπάνω περιγραφές, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι οι «δράκοι» αυτοί είναι στην πραγματικότητα μια εξωγήινη φυλή με ανώτερη τεχνολογία, η οποία χρησιμοποιεί το Σινά ως γήινη βάση της. Η επιλογή του Σινά σίγουρα δεν είναι τυχαία, αλλά τον λόγο δε μπορούμε να τον γνωρίζουμε εμείς οι άνθρωποι με τις περιορισμένες μας πνευματικές ικανότητες. Τα όντα αυτά έχουν αναπτύξει υπερτεχνολογίες, με τις οποίες μπορούν να πραγματοποιούν μεγάλων αποστάσεων ταξίδια, και ίσως να εκμεταλλεύονται και τις διαστημικές σκουληκότρυπες για να μεταβαίνουν από το ένα μέρος του σύμπαντος στο άλλο σε σχεδόν μηδενικό χρόνο, αν συμπεράνουμε από την ικανότητά τους να διακτινίζονται. Το πλέον ανησυχητικό για την ανθρωπότητα συμπέρασμα που βγαίνει από τα παραπάνω είναι ωστόσο ότι τα όντα αυτά συνειδητά μας αποφεύγουν. Δε φαίνεται να είναι εσκεμμένα εχθρικά προς το ανθρώπινο είδος, προτιμώντας να το αποφύγουν όσο γίνεται, αλλα όταν η συνάντηση είναι αναπόφευκτη, αναγκάζονται να επιστρατεύσουν τα υπερόπλα τους. Το γεγονός ότι δέχονται μόνο μικρά παιδιά και φωτισμένους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν έλθει σε ισορροπία με τον εαυτό τους και όλο το σύμπαν, υποδηλώνει ότι απεχθάνονται τον τρόπο ζωής του ανθρώπινου είδους. Για να αποφύγουν λοιπόν τη διαφθείρουσα επίδραση του ανθρώπου, κάνουν τις βάσεις τους στις πλέον ακατοίκητες περιοχές. Εκτός από το Σινά, παρόμοια φαινόμενα έχουν καταγραφεί στη Σιβηρία, στην Έρημο Ατακάμα, στην Ανταρκτική, καθώς και σε ένα μικρό, απροσδιόριστο σημείο της Κεντρικής Αυστραλίας, το οποίο οι Αβορίγινες αποκαλούσαν Μπουμπιλίρι, δηλαδή ξερή πεδιάδα των οστών. Για το τελευταίο έχουμε λίγα επιπλέον στοιχεία. Ήταν ένα πλατύ μέρος, όπου ούτε ένας κόκκος άμμου δεν εξείχε από την επιφάνεια, οι θερμοκρασίες μπορούσαν να εξαχνώσουν το νερό σε έξι δευτερόλεπτα, και όποιος πήγαινε εκεί, δεν ξαναγύριζε. Συνήθως τα οστά των παραβατών τοποθετούνταν από τα όντα γύρω από τη βάση, ώστε να μην πλησιάσει κανένας άλλος. Επίσης, σύμφωνα με κάποιους απόκρυφους μύθους, εκέι δεν έβρεχε ποτέ. Παρόλα αυτά ίσως οι παραπάνω περιοχές να είναι ελάσσονες βάσεις, αφού η μεγαλύτερη δραστηριότητα έχει διαχρονικά παρατηρηθεί στο Σινά. Επίσης σπάνια παρατηρούνται όντα που συμφωνούν μετις παραπάνω περιγραφές να περιπλανώνται σε διάφορα μέρη του κόσμου, τα οποία ίσως να έδωσαν την έμπνευση για τους διαπολιτισμικούς μυθικούς δράκους που ξερνούν φωτιά. Ίσως να επρόκειτο για ανιχνευτές ή και τους αποστάτες του είδους, οι οποίοι μπορεί να πήγαν να πάρουν μια γεύση της αμαρτωλής ζωής του ξεπεσμένου ανθρώπου. Τους τελευταίους θα τους περίμενε σίγουρα σκληρή τιμωρία στη βάση, ακόμα και η θανατική καταδίκη, αν και πιθανότατα τα όντα αυτά να έχουν ξεπεράσει το στάδιο όπου έχουν δολοφονικές τάσεις αναμεταξύ τους. Τα διάφορα ιπτάμενα οχήματα που παρατηρούνται ωστόσο σε διάφορες περιοχές του πλανήτη δεν είναι απαραίτητο να ανήκουν σε μία και μόνο εξωγήινη φυλή. Το βέβαιο είναι ότι η γη αποτελεί σταθμό δεκάδων, αν όχι εκατοντάδων, ξεχωριστών εξωγήινων ειδών και πολιτισμών.

Αν με παρακολουθείτε ακόμα, σημαίνει ότι περιμένετε με ορθάνοιχτα τα μάτια και το στόμα για περισσότερες αποκαλύψεις. Συγχαρητήρια! Η μωροπιστία σας δε γνωρίζει όρια! Αφού πιστέψατε το παραπάνω, είστε ικανοί να πιστέψετε κάθε θρησκευτικό μύθο, κάθε δήθεν υπερφυσικό φαινόμενο και κάθε θεωρία συνομωσίας. Λίγη κριτική σκέψη δε βλάπτει. Η αλήθεια είναι ότι το Σινά πλέον δεν είναι ανεξερεύνητο, είναι πράγματι σεισμογενές, αλά βρίσκεται στα όρια δύο λιθοσφαιρικών πλακών, πράγματι τα μόνα αρχαιολογικά ευρήματα κτηνοτροφίας χρονολογούνται στις συγκεκριμένες εποχές. Δεν είναι απίθανο να υπήρξαν βοσκοί και στην εποχή του Μωησή, αλά να ήταν ελάχιστοι ή τα ίχνη τους να μην βρέθηκαν, αλλά η ιστορία του Μωησή είναι μύθος. Την εποχή της υποτιθέμενης εξόδου η Χαναάν ανήκε στην Αίγυπτο, πολλοί χαναναίοι ταξίδευαν στην Αίγυπτο για να δουλέψουν, όπου εγκαθίδρυαν προσωρινές παροικίες και έπειτα ξαναέφευγαν, κι επίσης η παραμονή τόσων χιλιάδων κόσμου για 40 χρόνια στο Σινά χωρίς να αφήσουν κανένα ίχνος είναι αδύνατη. Τα ιπτάμενα φίδια που περιγράφουν οι Εβραίοι ίσως να βασίζονται στις κόμπρες, οι οποίες ενδημούν στην Αίγυπτο, αλλ’όχι στο Ισραήλ, και οι φουσκωμένη τους κουκούλα ίσως να δίνει την εντύπωση ότι μ’αυτήν μπορούν να πετάξουν. Όλα τα γραπτά του Ηροδότου για την Αίγυπτο σώζονται, και δε διαστρεβλώθηκε ούτε διαγράφηκε εσκεμμένα τίποτα, ενώ γενικώς δεν πιστεύεται ότι άλλαξαν πολλά στοιχεία στα ομηρικά έπη. Είναι γνωστό ότι οι Αλεξανδρινοί φιλόλογοι επιμελήθηκαν τα αρχαία κείμενα και τους έδωσαν την σημερινή μορφή, αλά δεν τα άλλαξαν. Ίσως με τις αντιγραφές να έγιναν κάποια μικρολάθη, αλλά φυσικά δεν υπήρχε καμία συνομωσία για να κρύψουν κάτι. Τέλος δεν υπήρχε κάποια διαχρονική παράδοση σχετική με επαφές με υπερκόσμια όντα στο Σινά, αλλά, όπως και με όλες τις ακατοίκητες ξερές περιοχές, οι άνθρωποι πίστευαν ότι εκεί κατοικούσαν δαίμονες που έβαζαν πειρασμούς στους ανθρώπους, γι’αυτό και οι ασκητές ασκούνταν στην έρημο. Παρόλα αυτά, δράκοι στο Σινά υπάρχουν.

Φυσικά δεν πρόκειται για μυθικά τέρατα που βγάζουν φωτιά, ούτε για ειρηνιστές εξωγήινους που κάνουν ό,τι μπορούν για να μας αποφύγουν, αλλά για μικρές σαύρες. Ο δράκος ή αγαμίδης του Σινά (Pseudotrapelus sinaitus) είναι μέλος της οικογένειας των αγαμιδών (Agamidae), της οποίας τα μέλη αποκαλούνται και δράκοι. Ο δράκος του Σινά με δυσκολία ξεπερνά τα 18 εκατοστά, από τα οποία τα δύο τρία περίπου αποτελεί η λεπτή ουρά. Ζει σε βραχώδεις περιοχές, όπου συχνά λιάζεται στους βράχους, στους οποίους μετακινείται με μεγάλη ευκολία. Τα άκρα του είναι λεπτά και μακριά, ως προσαρμογή για το τρέξιμο, ενώ συνήθως σηκώνει την ουρά του από το έδαφος όταν βαδίζει, για να κερδίζει ταχύτητα. Όπως όλοι οι αγαμίδες, έχει τριγωνικό κεφάλι με αρκετά κοντό ρύγχος, γι’αυτό και τα μάτια βρίσκονται αρκετά μπροστά. Οι ακουστικοί πόροι βρίσκονται πιο πίσω. Οι φολίδες είναι όλες επάλληλες, με ελαφρώς μεγαλύτερες αυτές της ράχης, και ακόμα μεγαλύτερες αυτές τις ουράς. Οι σιναΐτες δράκοι είναι συνήθως καφέ, αλλά τα αρσενικά κατά την περίοδο αναπαραγωγής αποκτούν μπλε κεφάλι και λαιμό, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορέι όλο το σώμα να γίνει μπλε, δίνοντάς τους το βεδουινικό αραβικό όνομα αμπού σάιχα, δηλαδή πατέρας του μπλε. Τα θηλυκά μπορεί να εμφανίσουν απλώς μια ερυθρή κηλίδα πίσω από τη μασχάλη. Η περίοδος αναπαραγωγής είναι την άνοιξη και το καλοκαίρι, οπότε και τα δύο φύλα προστατεύουν περιοχές. Τα αρσενικά κατακτούν τα ψηλότερα σημεία, όπου με κινήσεις του κεφαλιού, των ματιών και του μπροστινού μέρους του σώματος επικοινωνούν σε θηλυκά και ανταγωνιστές. Το θηλυκό γεννά έπειτα 5-9 αυγά. Το είδος τρέφεται με διάφορα αρθρόποδα, κυρίως μυρμήγκια, αλλά περιλαμβάνει και λίγη φυτική ύλη στη διατροφή του. Εκτίθεται πολλές ώρες της ημέρας στον καυτό ήλιο. Μία αιγυπτιακή μελέτη που έγινε στο νότιο Σινά, η οποία συνέκρινε το δράκο του Σινά με τον συμπατρικό αστερωτό δράκο (Stellagama stellio), βρήκε ότι ο πρώτος είναι πιο ηλιοθερμικός από τον τελευταίο. Στην Ελλάδα, ο αστερωτός δράκος είναι από τις πιο ηλιοθερμικές σαύρες, παραμένοντας έξω στον ήλιο ακόμα και το μεσημέρι. Γι ανα μη μπορεί να αντέξει τη ζέστη του Σινά, σκεφτείτε πόση ζέστη θα κάνει εκεί! Παρόλ’αυτά, και ο δράκος του Σινά αποσύρεται σε σκιερά μέρη αν η θερμοκρασία ανεβεί υπερβολικά.

Παρά το όνομά του όμως, ο δράκος του «Σινά δε ζει μόνο στο Σινά. Απαντά σε μεγάλη περιοχή της βορειοανατολικής Αφρικής και της Μέσης Ανατολής:Λιβύη, Σουδάν, Αίγυπτος, Αιθιωπία, Ερυθραία, Τζιμπουτί, Σαουδική Αραβία, Ομάν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Παλαιστίνη, Ισραήλ, Ιορδανία, και Συρία. Η σαύρα είναι γνωστή εξαιτίας του μπλε χρώματος του αρσενικού. Επειδή εκτίθεται σε φωτεινές επιφάνειες, φωτογραφίζεται εύκολα. Σπάνια ωστόσο διατηρείται στην αιχμαλωσία, με τα περισσότερα άτομα πιασμένα από τη φύση. Προφανώς δεν υπάρχει αρκετή ζήτηση, ίσως επειδή δεν προώθησε κανείς το είδος, και η χαμηλή τιμή των πιασμένων ατόμων δεν κινητοποιεί κάποιον εκτροφέα.

Η συνάντηση ωστόσο ενός δράκου στην Έρημο του Σινά είναι αρκετά εύκολη, αφού το είδος βρίσκεται σε υπεραφθονία. Στην πραγματικότητα, τα πιο πολυάριθμα ζώα του Σινά είναι τα ερπετά, και φίδια και σαύρες. Τα ερπετά και τα πουλιά – τα δεύτερα είναι ουσιαστικά υποομάδα των πρώτων – ουρούν στερεό ουρικό οξύ κι έχουν ελάχιστους δερματικούς αδένες, οπότε μπορούν να εξοικονομήσουν πολύ περισσότερο νερό από τα θηλαστικά, και γι’αυτό έχουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στις ξερές περιοχές. Στο Σινά τα κοινότερα θηλαστικά είναι μικρά τρωκτικά, τα οποία είναι προσαρμοσμένα να εξοικονομούν όσο νερό γίνεται. Σπανιότερα, και μόνο σε περιοχές με ικανή βλάστηση, είναι τα μεγάλα οπληφόρα ξερών περιοχών, όπως γαζέλες, όρυγες και αίγαγροι, ενώ στο παρελθόν στο νότιο Σινά υπήρχαν λεοπαρδάλεις, που τώρα ίσως να έχουν εξαφανιστεί εντελώς. Οι αλεπούδες είναι τα μεγαλύτερα χερσαία θηλαστικά στις περισσότερες περιοχές, οι οποίες ωστόσο δε ζουν παντού. Βασικοί εδαφόβιοι θηρευτές είναι τα φίδια, και εναέριοι τα αρπακτικά πουλιά, όπως οι αετοί και τα γεράκια, τα οποία μπορούν να θεωρηθούν και κορυφαίοι θηρευτές.

Η σχιζοφρένεια είναι μια πολύ βαριά ψυχική ασθένεια που πλήττει περίπου το 0,4-0,6% του πληθυσμού. Οι πάσχοντες βασανίζονται από ψευδαισθήσεις, παραληρηματικές ιδέες και αποδιοργανωμένη σκέψη. Το ιδιάζον με αυτήν την ασθένεια είναι ότι οι πάσχοντες δεν έχουν επίγνωση ότι η προβληματική σκέψη και συμπεριφορά τους οφείλονται στην πάθησή τους, γι’αυτό και συχνά διακόπτουν τη θεραπεία. Όταν βρίσκονται σε αγωγή ωστόσο και τα συμπτώματα υποχωρούν, είναι σε θέση να εκτιμήσουν την κατάστασή τους καλύτερα. Είναι η πάθηση που συνδέθηκε με την τρέλα για πολλούς αιώνες, η οποία συχνά πιστευόταν πως είχε υπερφυσική προέλευση, και δυστυχώς η αντιμετώπιση που λάμβαναν οι πάσχοντες σε εκίνες τις εποχές, αλλά και μέχρι περίπου τα τρία τέταρτα του 20ου αιώνα, ήταν άθλια. Σήμερα η κατάσταση είναι σαφώς καλύτερη, αλλά παρόλα αυτά δεν υπάρχει πλήρης θεραπεία, και δεν ωφελούνται όλες οι περιπτώσεις από την φαρμακευτική αγωγή. Αντίθετα με την άποψη που μας δημιούργησαν κάποιες ταινίες του Χόλιγουντ και ορισμένες αποκλίνουσες περιπτώσεις, οι περισσότεροι σχιζοφρενείς δε θα εξελιχθούν σε εγκληματίες. Οι περισσότεροι στην πραγματικότητα ζουν κλεισμένοι στον εαυτό τους, χάνοντας τη βούληση για οτιδήποτε, και τρομοκρατούμενοι από τις ψευδαισθήσεις τους. Οι ψευδαισθήσεις είναι συνήθως ακουστικού τύπου, κυρίως φωνές που τους μιλάνε μέσα στο κεφάλι. Μπορέι να τους λένε ασυναρτησίες, να διαφωνούν μεταξύ τους, να κάνουν πως διαβάζουν το μυαλό τους, να τους προτέινουν, να τους δίνουν εντολές, να τους αποτρέπουν, να τους κατακρίνουν, να τους χλευάζουν, να τους απειλούν κλπ. Στην παρακάτω ηχητική αναπαράσταση, η οποία δημιουρ΄γηθηκε από μαρτυρίες ασθενών, θα ακούσετε τι ακριβώς ακούν οι σχιζοφρενείς μέσα στο κεφάλι τους. Είναι μια εφιαλτική κατάσταση, από την οποία δεν υπάρχει σωτηρία – χωρίς την κατάλληλη θεραπεία -, και το χειρότερο απ’όλα είναι ότι ο ίδιος ο ασθενείς θεωρεί τα φαινόμενα πραγματικά! Η αναπαράσταση μπορει να είναι τρομακτική για κάποιους ανθρώπους, όπως ήταν και για εμένα όταν την πρωτοάκουσα.

Δώδεκα μικρά λογοπαίγνια

– Ευρυπίδη βγήκες χτες;
– Άσε βρε Αριστοφάνη, έμπλεξα με τον Αισχύλο και τον Σοφοκλή, ήμασταν έξω και πίναμε μέχρι το πρωί…
– Πω πω ρε φίλε, είστε τραγικοί !…

– Χώρισα με την αλλήθωρη γκόμενά μου…
– Γιατί ρε;
– Την έπιασα να κοιτάζει εμένα…

– Τι περιμένεις όλη μέρα έξω από τον οφθαλμίατρο;
– Μπας και μου κάτσει καμιά στραβή.

– Ρε φίλε, αυτά τα ξύλα μοιάζουν πάρα πολύ.
– Λογικό, αφού είναι σανίδια..

– Τι κολόνια φοράς Ερμή;
– Μπος.
– Εσύ Δία;
– Μπος κι εγώ.
– Απόλλωνα εσύ;
– Κι εγώ μπος φοράω.
– Ώστε Όλυμπος…

Το κινητό αυτό έχει μικρή κάμερα και χωράει μόνο δύο τραγούδια…
Το γνωστό καμαρούλα μια σταλιά δύο mp3!

– Τρένο, αεροπλάνο, τρόλεϊ, μηχανή, αυτοκίνητο, λεωφορείο, πλοίο…
– Τι λες ρε;
– Μιλάω μεταφορικά.

– Πού πάνε όταν πεθαίνουν οι ντελιβεράδες;
– Στη γη της παραγγελίας.

– Γνώρισα έναν βιολόγο 17 χρονών.
– Πολύ μικρός δεν είναι για βιολόγος;
– Ναι, είναι μικροβιολόγος.

Άναψα ένα κεράκι στις 12 ακριβώς κι εμφανίστηκε ένα πνεύμα!
– Ποιός είσαι εσύ; Το ρωτάω.
– Δε σου λέω…
– Γιατί;
– Γιατί έτσι!
Ήταν πνεύμα αντιλογίας.

Πήγα στο σπίτι πτώμα από τη δουλειά.
Αύριο θα το ξαναπάω πίσω γιατί μυρίζει.

Είπα σήμερα να αρχίσω δίαιτα.
Πάω στην κουζίνα.
Κρέμα καραμελέ πάνω στο τραπέζι…
Ανοίγω το ψυγείο – κορμός σοκολάτας…
Ωχ…
Μπρος κορμός και πίσω κρέμα…

Οι παρακάτω είναι οι λέξεις-κλειδιά του τέλους του 2015, γι’αυτό και δεν πρόλαβαν να γίνουν πολλές. Είναι όλοι οι παράξενοι, και ενίοτε διεστραμμένοι όρι που χρήστες του Διαδικτύου χρησιμοποιούν, και τυγχάνει να βρίσκουν το ιστολόγιό μου. Μερικές έχουν το σχόλιό μου από κάτω.

Προσοχή: παρακάτω θα διαβάσετε έντονα άσεμνο περιεχόμενο.

«πώς θεραπεύεται η σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια»
Δε θεραπεύεται. Ποτέ.
«ασθενείς στην Ελλάδα με Κρόιτσφελντ Γιάκομπς»
Ωχ.
«αμφορέας με κοπρολαγνεία»
«mporo me ena filo gioyka na fitepso?»
«πώς να ξεράνω το γιούκα»
«παράξενα φαγητά στην Ιάβα»
«πού μπορώ να αφήσω μια θαλάσσια χελώνα»
Το να έχεις θαλάσσια χελώνα είναι παράνομο. Εκτός κι αν εννοείς νεροχελώνα, την οποία δε θα πρέπει ν’αφήσεις πουθενά σε φυσικό περιβάλλον σε καμία περίπτωση.
«τσόντα δωρεάν γαμάω την αδερφή μου για κινητό νόκια»
Αυτό, αν και θα σας φανεί παράξενο, το λάμβανα ένα διάστημα με πολλές παραλλαγές. Κάποιος το έψαχνε επίμονα δηλαδή.
«τα λευκά λουλούδια του σπαθίφυλλου έγιναν καφέ»
Μήπως ξεράθηκαν κι αυτά και πρέπει να πέσουν; Για πάντα εκεί θα είναι νομίζεις;
«σανγκουάρο ο κάκτος που ήθελε να τραγουδάει»
«έθιμο στην Κούβα για το κάπνισμα των νεαρών γυναικών»
«πώς καπνίζετε αμανίτη πληροφορίες»
«μη λειτουργικός εγκεφαλικός φλοιός ψυχολογία»
Αυτό είναι που λέμε τα λιμπάκια χωρίς φλοιό;
«γερμανικά μιλώ στο άλογό μου»
«σκίζω κώλο πούστη»
«προνύμφες χελώνας»
Αυτό ήταν το καλύτερο της φουρνιάς! Κάθε φορά υπάρχει ένα καλύτερο, αλά αυτό είναι εκτός συναγωνισμού! Μοναδικό!
«πορνό υπνωτικό»
«σε τι θερμοκρασία επώαζαν οι δεινόσαυροι τα αυγά τους»
Πώς θέλεις να ξέρουμε;
«είναι καλό να κάνεις κανάλι στο Youtube και ποια προβλήματα έχει»
«τα καλαμάρια κ όλα τα μαλάκια κ τα καβούρια τρώνε κ πτώματα ανθρώπων»
«ράτσα κουνελιών τουατάρα»
Τι;
«περιοδικό trela kounelia»
«μπορούν τα σκουλήκια millipedes να ζήσουν μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό»
Τα millipedes ή χιλιοποδαρούσες δεν είναι πρώτον σκουλήκια. Και δεύτερον δε θα σε φάνε.
«έχω δικαίωμα το κυπαρίσσι μου να είναι φυτευμένο δύο μέτρα από τα παράθυρα του γείτονα και να έχει ξεπεράσει το ύψος του σπιτιού του»
«καυλωμένοι γέροι από Αθήνα ψάχνουν πούτσα»
«νόσος παρόμοια με μσε»
«πατέρας τραβάει μαλακία κόρη βίντεο χάμστερ»
Τι;
«βλενώδης καρκίνος κοιλιάς»
«τα παχύφυτα έχουν αποχρώσεις»
«φυσικές σφήνες πρωκτού»
«λουλούδια για τάφους που αντέχουν»
«οι δολοφόνοι είναι πάντα ψυχασθενείς»
«τσιγγάνοι κ νεκροφαγία»
«το ιγκουάνα είναι σπονδυλωτό ή ασπόνδυλο»
«πληροφορίες για τροπικό φυτό»
Ποιο είδος όμως;
«πήρα τσιμπούκι στο άλογο»
«εγκεφαλοπάθεια κουνελάκι»

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 41 ακόμα followers