Θα πρέπει επίσης ν’αναφέρω ότι το εν λόγω παιδί έχει κάνει και μερικές ύποπτες δηλώσεις. Όταν μια φορά με ρώτησα τι έκαναν τα κουνελάκια μου (είχα τότε αυτά της
τέταρτης γέννας),
και του είπα ότι τρέμουν. Έτρεμαν διότι ακόμα δεν είχαν δυναμώσει οι μύς τους και προσπαθούσαν να περπατήσουν κανονικά. Μου λέει “Ωχ, ωχ, αν τρέμουν έχουν αρρώστια και θα πεθάνουν”. Από τότε έχω υποψίες ότι τα πρόβατα της οικογένειάς του έχουν τρομώδη νόσο και ίσως κάποιοι άνθρωποι εκεί έχουν πάθει Κρόιτσφελντ-Γιάκομπ. Ακόμα τρομακτικότερο ήταν αυτό που μου είπε σήμερα ότι η μάνα του τρώει μυαλά. Ωχ!
Και ψάχνοντας στο γκουγκλ βρήκα ότι η περιοχή της Λάρισας έχει τέτοια κρούσματα. Στη Λάρισα μάλιστα βρίσκεται διαγνωστικό κέντρο για τρομώδη νόσο.

Η νανοτεχνολογία υπόσχεται βιομάζα αντί για πετρέλαιο
Submitted by admin
on Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 20122 Comments.

Η χρήση παραγώγων του πετρελαίου για την παραγωγή πλαστικών θα μπορούσε να αντικατασταθεί στο μέλλον από νανοκαταλύτες που παράγουν τους δομικούς λίθους των πολυμερών από άχρηστη βιομάζα, ελπίζουν οι ερευνητές που ανέπτυξαν τη μέθοδο.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης στην Ολλανδία και της εταιρείας πετροχημικών προϊόντων Dow Chemical αναφέρουν ότι μπόρεσαν να παραγάγουν αιθυλένιο και προπυλένιο, δύο μόρια που χρησιμοποιούνται ευρέως ως μονομερή για την παραγωγή πλαστικών.

Οι δύο αυτές ουσίες παράγονται σήμερα σε βιομηχανική κλίμακα με πρώτη ύλη το πετρέλαιο. Η νέα τεχνική προσφέρει τα ίδια τελικά προϊόντα, θα ήταν όμως πιο φιλική στο περιβάλλον, αφού αξιοποιεί ανανεώσιμες πρώτες ύλες.

Στην αγορά κυκλοφορούν ήδη τα λεγόμενα «βιοπλαστικά», τα οποία παράγονται από φυτικά σάκχαρα, έχουν όμως διαφορετική δομή από τα συμβατικά πλαστικά και οι πρακτικές εφαρμογές τους είναι περιορισμένες.

Η νέα μέθοδος που παρουσίασαν οι ερευνητές βασίζεται σε καταλύτες που δημιουργούνται με την απόθεση νανοσωματιδίων χρυσού πάνω σε μια «σκαλωσιά» από μικροσκοπικές ίνες άνθρακα. Ως πρώτη ύλη για την παραγωγή μονομερών χρησιμοποιήθηκε μείγμα υδρογόνου και μονοξειδίου του άνθρακα, δύο αερίων που παράγονται από τη διάσπαση της βιομάζας.

Η τεχνική βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο και παραμένει ασαφές αν θα μπορούσε να αποφύγει τα μειονεκτήματα που παρουσιάζει σήμερα η παραγωγή βιοκαυσίμων.

Τα βιοκαύσιμα (π.χ η λεγόμενη βιοαιθανόλη) παράγονται σήμερα από καλαμπόκι ή άλλες καλλιέργειες. Δεν θεωρούνται απόλυτα «πράσινα», καθώς η παραγωγή τους απαιτεί μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις και μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των τιμών των αγροτικών προϊόντων.

Η ερευνητική ομάδα που ανέπτυξε τη νέα τεχνική ευελπιστεί να παρακάμψει αυτό το πρόβλημα χρησιμοποιώντας ως πρώτη ύλη άχρηστο άχυρο ή κορμούς δέντρων που αναπτύσσονται με μεγάλη ταχύτητα.

Το κατά πόσο μπορεί αυτό να εφαρμοστεί σε μεγάλη κλίμακα θα εξαρτηθεί από την πορεία των ερευνών και των δοκιμών, καθώς και από την πορεία της τιμής του πετρελαίου.

Πηγή: ΝΕΑ

Πώς λέγεται η πολύτεκνη μάνα φόνισσα; ΜουλτιΜήδεια!
Πώς λένε το λουλούδι που ρίχνει σφαλιάρες; Η φαπαρούνα!
Πώς λένε την κόλλα που βήχει; γκούχου!
Πώς λέγεται το βιογραφικό πετεινού; Κουκουρικουλουμ βιτε!
Πώς λένε το μπαρόβιο ψαράκι, πολύ-πολύ θηλυκό; Το μπαρμουνάκι!
Πώς λένε τον αδερφό του Καραϊ-σκάκη; Καραϊ-τάβλη!
Πώς λέγεται το βλίτο που είναι αγχωμένο; Πανικόβλητο!
Πώς λέγεται αυτός που είναι θαμμένος στο όρος Σινά; Συναχωμένος!
Πώς λέγεται το όπλο του Μήτσου; Μίτσιγκαν!
Πώς λένε το πούρο σε τιμή ευκαιρίας; Κελεπούρο!
Πώς λέγεται ο μπαισεξουαλ λοχίας; Αμφιλοχίας!
Πώς λέγεται αυτή που αρχικά είχε μικρότερο στήθος; Φο-βυζού!
Πώς λέγεται το χαλασμένο γιο-γιο; Γιο-γιόκ!
Πώς λέγεται ο εύζωνας gay; Πουστανελάς!
Πώς λέγεται αυτός που είναι ασπρόμαυρος, ζει στο Βόρειο Πόλο και είναι από τσίγκο ; Ο τσιγκουίνος!
Πώς λέγεται αυτός που ζηλεύει κασέτες; Ζηλοτέιπ!
Τι είναι ροζ και κουβαλά στην πλάτη του ένα καζίνο; Ο Ροζ-Πάρνηθας!
Ποιο ζώο της ζούγλας γυρνα από νησί σε νησί και τραγουδά νησιώτικα; Το λιοντάρι-ντάρι-ντάρι-ντάρι!
Πώς λέγεται το φτωχό πουλί που πουλά χαρτομάντηλα; Σπουργυφτάκι!
Πώς λέγεται η νεαρή μύγα που κερδίζει σε διαγωνισμό ομορφιάς; Μύγα-Μις!
Πώς λέγεται στα αρχαία ελληνικά ο Κολοκοτρώνης; Πρωκτόλιθος!
Πώς λέγεται στα αρχαία η φράση “ΠΡΩΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΠΙΣΤΑ”; ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ!
Πώς λέγεται στην δημοτική ο Κων/νος Μητσοτάκης; Κώστας Δημητροπαναγιώτης!
Πώς λέγεται ο Ισπανός καλαθοσφαιριστής; Χυ! μένες Γαβάθες.
Πώς λέγεται ένας Ρώσος αριστοκράτης και ομοφυλόφιλος; Σερ-γκέι.
Πώς λέγεται η Ρωσίδα μανάβισσα; Ταμίλα Παζάρεβα.
Πώς λέγεται ο Τούρκος ποδοσφαιριστής; Μεσούτ Ταβάζ.
Πώς λέγεται ο Ρουμάνος χειρούργος; Κάκοσι Μηνίσκου.
Πώς λέγεται ο Ιάπωνας ουρολόγος; Κίταμου Ταούρα.
Πώς λέγεται η Ρουμάνα πλαστική χειρούργος; Ταυτιάνα Σούκοβα.
Πώς λέγεται στα αραβικά ο ταξιτζής; Ομάρ Ταρίφ.
Πως λέγεται ο Λατινοαμερικάνος ιδιοκτήτης μπαρ; Κάρλος Εχωμπάρ.
Πως λέγεται ο Νικαραγουανός Τεμπέλης; Σαντηνίστα Πούχω.
Πως λέγεται ο Ιταλός ξυλουργός; Κόβει Καδρόνι.
Πώς λέγοντα 2 Πόντιοι που παίζουν κρυφτό; Αγνοούμενοι!
Πώς λέγεται η Ινδιάνα που ανεβαίνει το βουνό; Αγκομαχόντας.
Πώς λέγεται ο πασατέμπος στα κινέζικα; Τσικι τσικι φτου!
Πώς λέγεται η κουβέρτα του Μπρους-Λη; Κουβερ-λί!
Πώς λέγεται η ιπτάμενη αδερφή του Μπρους Λη; Που-λί!
Πώς λέγεται ο Κινέζος δικηγόρος; Λι Κουρέζο!
Ποιο είναι το αντίθετο της φυσαρμόνικας; Ρούφα-Μόνικα!
Πώς λέγεται ο Οιδίποδας στ’ αγγλικά; Motherfucker!
Πώς ξεκινάει μια αλβανική συνταγή γλυκών; Κλέβουμε 2 αυγά…
Πώς λέγεται μια ξανθιά μέσα σε ένα πανεπιστήμιο; Επισκέπτρια!
Πώς ξέρουμε ότι ο Αδάμ και η Εύα δεν ήταν Κινέζοι; Γιατί αν ήταν Κινέζοι θα έτρωγαν το φίδι και όχι το μήλο!
Πώς λέγονται τα παιδιά του Bush; BOUSHSTOPEDA!!
Πως λέγεται αυτός που κάθεται κάτω από ένα μπαλκόνι και κοιτάζει δέκα νέες κοπέλες που βρίσκονται σ’ αυτό; Υπό-δεκα-νέας!
Πως λέγεται η εταιρία κινητής τηλεφωνίας, που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι της 17Ν; Εκτελεστέτ.
Πως λέγεται ο Αϊ Βασίλης όταν είναι μεθυσμένος; Βασιλόπιτα!
Πως λέγεται ο παίχτης του ΠΑΟ που γίνεται συνέχεια ρεζίλι; Μποντιρόμπα.
Πως λέγεται ο ανεμοστρόβιλος στην έρημο; Θερμοσίφουνας!
Πως λέγεται ο Κινέζος Σκιέρ; Σκυ-Λι!
Πως λέγεται ο νεκροθάφτης στα Γιαπωνέζικα; Θασουσύρω Τοκασόνι!
Πως λέγεται το άθλημα που κάνεις σκι πάνω στη φωτιά; Πυροσκί.
Πως λέγεται αυτή που αγωνίζεται να πεθάνει ελεύθερη; Freeτέζα..
Πως λέγεται ο σκοπευτής αδερφός του Μπρους-Λη; Βο-Λη.
Πως λέγεται ο κόκορας που φτάνει στο χείλος του γκρεμού για να πηδήξει και τελικά δεν πηδάει; Κότα!
Πως λέγεται αυτός που σταματάει τις κότες; Σταμάτης Κόκοτας.
Πως λέγεται ο ξάδερφος του Μίκη Θεοδωράκη; Γκούφης Θεοδωράκης.
Πώς λέγονται οι Spicy Girls στα Τούρκικα; Μπαχάρ χανούμ!
Πως λέγονται οι Ταλιμπάν που παίζουν στο Χρηματιστήριο; Τακουμπάν!
Πως λέγεται στα Γιαπωνέζικα ο πορτιέρης; Οκαι Δεμασάω.
Πώς λέγεται το ελατήριο στα Ιαπωνικά; Τοϊοϊοϊοϊν!
Πώς λέγονται τα παιδιά του χοίρου; Χοιρο-παίδες.
Πώς λέγεται η χορεύτρια στριπτίζ στα Τούρκικα; Ντιρι νταχτα τσιτσιδ!
Πώς λέγεται στα τούρκικα η πρώτη νύχτα του γάμου; Τσουτσούνσεφτέ!
Πώς λέγεται στα τούρκικα η πεταλούδα; Εμπριμέ κουνούπ!
Πώς λένε στα τούρκικα το σουτιέν; Μαστάρ ντορβάς!
Πώς λέγεται στα τούρκικα η ναυμαχία; Καίκ καυγά.
Πώς λέγεται στα τούρκικα το βιβλιάριο απόρων κορασίδων; Τεφτέρ Χανούμ Μπατίρ.
Πώς λέγεται στα τούρκικα η λίμνη των κύκνων; Παπί Χαβούζ.
Πώς λέγεται στα τούρκικα η αναπηρική σύνταξη; Σακάτ Μπαξίς.
Πώς λέγεται στα τούρκικα η πυρηνική βόμβα; Γης-Μαδιάμ κεφτέ.
Πώς λέγεται στα τούρκικα η τηλεδιάσκεψη; Παρτούζ τελεφόν.
Πώς λέγεται στα τούρκικα το υποβρύχιο; Μπουρμπουλίθρ παπόρ.
Πώς λέγεται στα τούρκικα το τανκ; Τσαμπουκά Τουτού.
Πώς λέγεται στα τούρκικα ο Δημόσιος Υπάλληλος; Τεφτέρ Τσογλάν.
Πώς λέγεται στα τούρκικα ο μάστορας; Μερεμέτ Μπαγαπόντ.
Πώς λέγεται στα τούρκικα το ραδιόφωνο; Τζερτζελέ Μαραφέτ.
Πώς λέγεται στα τούρκικα η βέρα; Μπουνταλά Χαλκά.
Πώς λέγεται στα τούρκικα ο στομαχολόγος; Πατσά Ντοκτόρ.
Πώς λέγεται στα τούρκικα η πεθερά; Σιχτήρ Χανούμ.
Πώς λέγεται στα τούρκικα ο κηπουρός; Ζαρζαβάτ Πασά.
Πώς λέγεται στα τούρκικα η γεροντοκόρη; Αχ Βαχ Τσουτσού Γιοκ.
Τι είναι άσπρο, ζει στον Βόρειο πόλο και την πηδάς όποτε θες; Η βολική αρκούδα.
Πώς θα λεγόταν η Λάρισα αν είχε γύρω-γύρω θάλασσα; Βλαχονησίδα.
Τι είναι πράσινο και είναι στο υπόγειο; Ένας αγγουραίος!
Τι είναι αυτό που ζει στη θάλασσα, το συναντάμε σπάνια και χαιρετάει; Η χελώνα χαιρέτα-χαιρέτα!
Ποιο είναι το άκρον άωτο της τεμπελιάς; Να περιμένεις με το σέικερ στο χέρι τον επόμενο σεισμό!
Τί κοινό έχουν όσοι διαβάζουν Playboy και National Geographic; Βλέπουν μέρη που δεν πρόκειται να επισκεφτούν ποτέ!
Πώς πέθανε ο τελευταίος Κούρδος; Ξεκουρδίστηκε.
Τι είναι 10 εβραίοι που τραγουδάνε; Σαπουνόπερα.
Πώς λέγεται στα Γιουγκοσλάβικα ο κάτοικος της Λάρισας; Τυριτς!
Πώς λέγεται στα Ισπανικά το νεκροταφείο; Ξάπλας Κοκαλιέρος!
Πώς λέγεται ο τρομοκράτης των Χριστουγέννων; Οσάμα Γιρ Λάντεν.
Πώς λένε οι Τούρκοι το δάσκαλο; Tσογλάν αγά.
Πώς λένε οι Θεσσαλονικιοί την τούρτα; Μπουγάτσα με κεριά!
Τι παπούτσια φορούν οι τρομοκράτες; Τιμπερλάντεν..
Γιατί ο ένας από τους τρεις μάγους ήταν μαύρος; Για να κουβαλάει τα δώρα.
Πως λέγεται ο τελευταίος εναπομείναντας Πατρινός; Απομινάρας!
Πώς λέγεται στη Θεσσαλονίκη η βόμβα μολότοφ; Μπουγάτσα με στουπί!
Τι είναι ένας λευκός ανάμεσα σε 5 μαύρους; Προπονητής μπάσκετ.
Γιατί οι κούρδοι έχουν Μουστάκι; Για προσσάναμα.
Πώς λέγεται ο Αλβανός γιατρός; Dr. Alban
Τι σημαίνουν τα αρχικά του σαπουνιού FA? From Auswitsch.
Πώς λέγεται η Ρουμάνα Γιατρός; Στοΐκα Δούλευα!
Τι μας κάνουν ένας Εβραίος κι ένας αράπης μαζί; Χρωμοσαμπουάν.
Πώς λέγεται το ξυραφάκι στα Τούρκικα; Ξετρίχ Ματσούκ.
Πώς λέγεται το κυτίο παραπόνων στα τούρκικα; Σιχτίρ ντουλάπ!
Πώς λέγεται ο Ισπανός ξυλουργός; Σανίδες Εγκάρσια Κομμένες.
Πώς λέγεται η βροχή στα Τούρκικα; Αλάχ πι-πι!
Πώς λέγεται στα Ισπανικά ο φοβητσιάρης; Αντόνιο Εκλασαμέντες!
Πώς λέγεται το πολεμικό πλοίο στα τούρκικα; Σαματά μπαμπόρ.
Πώς λέγεται το προφυλακτικο στα τούρκικα; Τσουτσού Φερετζέ.
Πώς λέγεται το νεκροταφείο στα τούρκικα; Ψοφίμ μπαξέ.
Πώς λέγεται το μηχανάκι στα τούρκικα; Γκανγκ γκανγκ μαραφέτ.
“πώς λέγεται το ψυγείο στα τούρκικα; Μπουζ ντουλάπ.
Τι είναι κίτρινο και γκέι; Η πουστάρδα!
Τι είναι κίτρινο, πετάει και μοιράζει εφημερίδες; Το περιπτέρι!
Πώς λέγεται η μελισσούλα που δεν κάνει μέλι; Σούλα.
Πώς λέγεται αυτός που χάνει τη μπάλα; Χάνιμπαλ!
Πώς λέγεται ο άντρας από τον Άρη; Μανάρι.
“πώς λέγεται η Σιωπή των Αμνών στα βλάχικα; Μούγκα στη Στρούγκα.
Πώς λέγονται τα κατασκοπευτικά, μη επανδρωμένα αμερικανικά αεροσκάφη, που φωτογραφίζουν τις θέσεις των Ταλιμπάν; Τα λιμπανιστήρια.
Πώς λέγεται αυτός που πηδάει την Έφη; Εφιάλτης.
Πώς λέγεται ο κινέζος βελονιστής; Πινέζος.
Πώς λέγεται ο κάτοικος της Ζιμπάμπουε; Ζιμπαμπουίνος.
Πώς λέγεται ένα έντομο μέσα σε ταξί; Εντωμεταξύ!
Πώς λέγεται αυτός που κυνηγά τα στρουμφάκια με το φονικό όπλο; Δρακουμέλ Γκίμπσον.
Πώς λέγεται αυτή που δουλεύει το πρωί στα χωράφια και το βράδυ στα μπαρ; Τσάπα τσούλα.
Πώς λέγεται η έκτρωση στα ισπανικά; Αντιός εμπριός.
Πώς λέγεται το σπέρμα στα τούρκικα; Τσουτσού σιρόπ.
Πώς νιαουρίζει μια πεινασμένη γάτα; Πι-νιάου.
Πώς λέγεται αυτός που βάζει το χέρι του στην πρίζα; Μαλάκας.
Πώς λέγεται το αυτοκίνητο που ζει; Καρπούζι.
Πώς λέγεται το αυτοκίνητο που είναι στο βουνό; Κάρβουνο.
Τι λέει ένας κανίβαλος όταν βλέπει ένα δρομέα; Φαστ φουντ.
Τι λέει ένας κανίβαλος όταν βλέπει μία έγκυο γυναίκα; Κίντερ έκπληξη.

Τη μαρτυρία την έχω από το γυμναστή μου, ο οποίος βρισκόταν τη Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου στον αγώνα μπάσκετ Μακεδόνα Λητής και Μεγάλου Αλεξάνδρου Μελισσοχωρίου, ομάδες που μόλςι τώρα έμαθα, που διεξαγόταν στο Δρυμό κοντά στον Λαγκαδά. Τα χωριά αυτά απέχουν ελάχιστα μεταξύ τους, παρόλα αυτά η έχθρα μεταξύ των δύο ομάδων είναι υπερβολική.

Όπως μου είπε, η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη απ’την αρχή του παιχνιδιού με βρισιές και από τις δύο πλευρές, αλλά δε μπορούσε να φανταστεί αυτό που θα γινόταν αργότερα. Σιγά-σιγά εξάφθηκαν οι οπαδοί, αντάλλασσαν βρισιές αλλά και απειλές “Βούλγαροι”, ‘”θα σας γαμήσουμε” κ.ά. Ακόμα τα πράγματα όμως δεν έχουν ξεφύγει. Ξαφνικά μέσα στην αναταραχή στο γήπεδο έπεσε ένας κάδος, ευτυχώς χωρίς ατυχήματα. Κάπου στο μέσο ένας μόνος οπαδός της Λητής κάτι είπε σε μερικούς ύποπτους της άλλης ομάδας, το οποίο προφανώς τους θύμωσε για τα καλά και ήταν πλέον αποφασισμένη να του το ανταποδώσουν “Θα τα πούμε έξω.” Το παιχνίδι συνέχιζε κανονικά, με νικητή στο τέλος τη Λητή.

Με τη λήξη του παιχνιδιού, κι αφού όλοι βγήκαν έξω, περίπου 30 άτομα επιτέθηκαν άγρια σ’εκείνον το μόνο που προανέφερα δίνοντας μπουνιές και κλοτσιές μέχρι να τον ρίξουν κάτω. Έπειτα τα αχαρακτήριστα αυτά όντα, όπως μου μετέφερε, τον χτυπούσαν μ’όλη τους τη δύναμη κλοτσώντας στο κεφάλι και στα πλευρά, λες και ήθελαν πραγματικά να τον σκοτώσουν. Ο γυμναστης μετά έφυγε. Δεν ξέρουμε αν πήγε στο νοσοκομείο ή αν έγιναν μηνύσεις, πάντως πουθενά στο Διαδίκτυο ψάχνοντας δε βρήκα κάτι σχετικό. Φαίνεται ότι μόνο σε μεγάλους αγώνες έχουν αυτά σημασία. Η νοημοσύνη πάντως τον δραστών θα πρέπει να είναι μηδαμινή. Έμεινα έκπληκτος.

Την ευθύνη πιστεύω την έχει καθαρά η διοργάνωση, η οποία δεν είχε εκεί έτοιμη την αστυνομία για να τα προλάβαινε όλα, μολονότι σίγουρα θα γνώριζε για το πρόβλημα αυτό – τέτοια επεισόδια δύσκολο να γίνονται χωρίς προηγούμενο. Το επόμενο που θά’πρεπε να γίνει είναι οι υπαίτιοι να είχαν σημανθεί και συλληφθεί απ’την αρχή “εσύ, εσύ, εσύ στο ΄κρατητήριο!” με συνοπτικές διαδικασίες. Λίγοι μήνες μέσα δε θα τους έκαναν και κακό.

Αυτό θα μου πείτε δε γίνεται ούτε σε μεγάλα ματς, εδώ θα γινοταν; Ε, λέμε τι θα θέλαμε να γινόταν κι όχι τι γίνεται στην πράξη.

Σε γενικές γραμμές το ιστολόγιό μου έχει ανέβει σε πολλαπλούς τομείς, από πλευράς επισκεψιμότητας και σχολίων έως και συχνότητας δημοσιεύσεων. Δεν υπήρξε μήνας που δημοσίευσα μόνο 4 ή 5 φορές όπως πέρσι, κι ακόμα κι αν μου μένει λίγος ελεύθερος χρόνος, πάλι καταφέρνω να βάζω κάτι. Το διάστημα αυτό εξαιτίας του σχολείου και των πολλών μαθημάτων, όπως θά’χετε παρατηρήσει δημοσιεύω κυρίως τα σαββατοκύριακα, αλλ’αυτό δεν επηρεάζει την ποιότητα των άρθρων. Απεναντίας πιστεύω ότι μου δίνει περισσότερο χρόνο να τα σχεδιάσω και να τα ψάξω πριν τα δημοσιεύσω. Ωστόσο πάλι θά’θελα να δημοσίευα συχνότερα αν μπορούσα.

Πιστεύω, εάν βεβαίως όλα πηγαίνουν καλά, πως η επόμενη χρονιά θα είναι ακόμα καλύτερη για το Ιστολόγιο, και βάζω από τώρα στόχο να φτάσω την επισκεψιμότητα στους 800.

Μετάφραση: Bolko

16 Νοεμβρίου, 2009
Η νοημοσύνη των χοίρων

Κάποιοι αναγνώστες μπορεί να έχουν εκπλαγεί βρίσκοντας τη νοημοσύνη των χοίρων ν’αναφέρεται σε μία στήλη της New York Times της 10 Νοεμβρίου του 2009 από τη Natalie Angier. Βάσισε τη δουλειά της κυρίως σε μια νέα εργασία (Broom, Sena & Moynihan) στο αγγλοαμερικανικό περιοδικό Animal Behaiviour (Συμπεριφορά των Ζώων) (σημειώστε τη βρετανική ορθογραφία) και η στήλη της είναι ένα παράδειγμα μίας καλά ερευνημένης εκλαΐκευσης που όλοι μας (συμπεριλαμβανομένου κι εμού) θά’πρεπε να προσπαθήσουμε να μιμηθούμε και για ακρίβεια και για ενδιαφέρον.

Το σημαντικότερο εύρημα είναι ότι χοίροι που εκτίθενται σε καθρέφτες για τόσο λίγο όσο και πέντε ώρες πριν από ένα ακόλουθω τεστ, μαθαίνουν το γεγονός ότι οι καθρέφτες δεν είναι παράθυρα, που δείχνουν στο γουρούνι ένα άλλο γουρούνι πίσω από ένα τζάμι, αλλ’αντίθετα είναι τα είδωλα τον εαυτών τους, και του περιβάλλοντός τους.

Το σπουδαιότερο τεστ στη μελέτη ήταν η τοποθέτηση ενός δοχείου τροφής σ’ένα μέρος σ’ένα λαβυρινθοειδές δωμάτιο με διαμερίσματα. Αυτή η επιβράβευση αντανακλώταν σ’έναν καθρέφτη που ήταν στο τέλος ενός ευθέος διαδρόμου στο λαβύρινθο, αλλά το ίδιο το δοχείο δεν ήταν ευθεία πίσω, αλλά μάλλον σε μια γωνία που δε θα μπορούσε να ιδωθεί άμεσα, μόνο βλέποντας τον καθρέφτη. Απόντως του καθρέφτη, δεν υπήρχε καμία οπτική απόδειξη τροφής.

Όλα εκτός από ένας των χοίρων που είχαν πρότερη έκθεση στον καθρέφτη βρήκαν αρκετά γρήγορα ότι ένας δεν πήγαινε πίσω απ’τον καθρέφτη, για να βρει την τροφή, αλλά μάλλον προχώρησαν στην κατεύθθυνση που τους έδειχνε η κατανόηση για το από πού προερχόταν η αντανάκλαση.

Ο δυνητικός συγχυτικός παράγοντας του χοίρου ν’ακολουθεί την οσμή της τροφής διαχειρίστηκε έχοντας τον αέρα σε ανακύκλωση αρκετά γρήγορα σ’όλο το δωμάτιο χρησιμοποιώντας έναν ανεμιστήρα, διασκορπίζοντας παντού το καταδοτικό άρωμα όσο το δυνατόν πιο όμοια.

Ένα γουρούνι, ήταν, όμως, κάπως λιγότερο έξυπνο, και δε φάνηκε ποτέ να καταλαβαίνει το θέμα.

Φύση ή ανατροφή στη νοημοσύνη των χοίρων & κατοχή θηλής

Στην αντιλογία όσον αφορά της σημασία της γενετικής και της ανατροφής στη νοημοσύνη στο ζωικό βασιλειο, υπάρχουν αποδείξεις ότι και οι δύο πλευρές έχουν επιροή όσον αφορά τους χοίρους. Ορισμένες φυλές είναι αποδεδειγμένα πιο έξυπνες από άλλες. Γουρούνια της φυλής Ντούροκ, για παράδειγμα, έχουν αποδειχθεί σαφώς εξυπνότερα από τα Χαμπσάιαρ, και η ομόφωνη πίστη στην κοινότητα των χοίρων είναι ότι η φυλή προβλέπει το μισό των ατομικών διαφορών μεταξύ χοίρων στη νοημοσύνη.

Το άλλο μισό έχει να κάνει με τη θρέψη. Τα γουρούνια που εδραιώνουν κατοχή σε μια συγκεκριμένη θηλή σε μια γουρούνα, συχνά έχουν σημαντικό πλεονέκτημα στην αύξηση του βάρους, έναντι αυτών που χάνουν στην αρχική μοιρασιά του γάλακτος, ακόμα κι αν αυτά τα στερημένα χοιρίδια τελικά αποκτήσουν αργότερα κατοχή μιας θηλής, και μετά μπορούν να τραφούν. Τεστ χοιριδίων ίδιας ηλικίας, δείνχουν ότι αυτά που ζυγίζουν περισσότερο επιτυγχάνουν καλύτερα σε πολυπλοκότερους λαβυρίνθους, ένα καθιερωμένο τεστ που χρησιμοποιείται συχνά σε πολλούς ελέγχους νοημοσύνης των ζώων.

Πιο πρόσφατες μελέτες καταδεικνύουν ότι η παρουσία ή η μεγαλύτερη συγκέντρωση σιαλικού οξέος στο γάλα της γουρούνας σχετίζεται ισχυρά με την ανάπτυξη του εγκεφάλου του χοίρου, και το χοιρίδιο που κατέχει μια θηλή προφανώς παίρνει περισσότερο γάλα ή ίσως πιο συγκεντρωμένο σιαλικό οξύ.

Μάθηση * κοινωνικοποίηση

Οι χοίροι έχουν μια πολύ ανεπτυγμένη κοινωνική δομή και τα μικρά τους ασφαλώς μαθαίνουν πρωτίστως από τη χοιρομητέρα τους πρώτα, και μετά από συνομήλικα χοιρίδια. Στην Ευρώπη όπου πολλά γουρούνια έχουν απελευθερωθεί στη φύση για ν’αναγεννηθούν και να διατηρηθούν οι πληθυσμοί των αγριόχοιρων – διασταυρώνονται εύκολα – ο θάνατος μιας χοιρομητέρας ακόμα κι αν τα γοουρουνάκια έχουν περάσει την ηλικία απογαλακτισμού προκαλει προβλήματα, διότι οι γουρούνες διδάσκουν περισσότερο από απλά εύρεση τροφής. Διδάσκουν ένα βαθμό συνεργασίας, και οικογενειακού δεσίματος.

Τεστ δείχνουν ότι γουρούνια στην αιχμαλωσία μπορούν ν’αναγνωρίζουν ποια είναι τα αδέρφια τους της ίδιας γέννας απλά βλέποντας, στο ανάλογο μιας μικρής αστυνομικής ταυτοποίησης, ακόμα και μετά το χωρισμό και την κάλυψη όποιων καταδοτικών οσμών, ή καλεσμάτων και ήχων επικοιννωνίας. Με άλλα λόγια, διατηρούν οπτική μνήμη της οικογενειακής τους ομάδας. Η ανάκλυσή τους μπορεί να ενδυναμωθεί με επιβραβεύσεις τροφής για τη βελτίωση της επίδοσης σε κάποια στοιχεία της ταυτοποίησης αδερφών της ίδιας γέννας, όπως ταχύτητα αναγνώρισης. Με άλλα λόγια, οι χοίροι μπορούν να εξασκήσουν την έμφυτη μνήμη τους μέσω εστίασης σε πράξη που αναγνωρίζουν τελικά ότι φέρνει ανταμοιβή. Είναι αρκετά εκπαιδεύσιμοι γενικά.

Τεστ επίσης δείχνουν ότι τα γουρούνια θυμούνται πού είναι αποθηκευμένη η τροφή, ακόμα κι αν είναι κρυμμένη. Σε περιπτώσεις που υπάρχουν πολλαπλές τοποθεσίες κρυμμένων αποθηκευμένων τροφών απ’τις οποίες μπορούν να διαλέξουν, πρώτα βγάζουν την τροφή που προτιμούν περισσότερο, ή αυτήν που έχει τη μεγαλύτερη αφθονία.

Σύμφωνα με την Αντζιέρ, προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι κάποια γουρούνια εξαπατούν τους συντρόφους τους, κρατώντας μυστική τη γνώση για το πού είναι κρυμμένο το καλύτερο γεύμα, και ανταυτού, τα οδηγούν σ’ένα λιγότερο επιθυμητό εναλλακτικό, ώστε να κρατήσουν το καλύτερο για τους εαυτούς τους. Αυτού του είδους η αποπλάνηση είναι, αλλοίμονο, μια ακόμα πολύ καλή ένδειξη της νοημοσύνης των χοίρων.

Με τα παραπάνω και παρόμοια αποτελέσματα σ’άλλα κοινά ζώα παραγωγής αναρωτιέμαι αν τελικά είναι σωστό να τρώμε το κρέας αυτών των αποδεδειγμένα συνειδητών όντων, που έχουν τόσα κοινά μ’εμάς. Κι ενώ έχουν τόσο μυαλό που μπορούν να το χρησιμοποιήσουν με διάφορους τρόπους σ’ένα πολύπλοκο περιβάλλον, εμείς τα καταδικάζουμε να ζουν για λίγους μήνες, μέχρι να σφαχτούν και να πουληθούν, σε αφύσικα στενά και παμβρώμικα περιβάλλντα χωρίς ερεθίσματα. Από την άλλη, πολλά άλλα ζώα με συνείδηση τρέφονται μ’άλλα εξίσου συνειδητά στη φύση, κι αυτό κάναμε κι εμείς και οι πρόγονοί μας για πάντα. Παρόλα αυτά σ’όλη την ανθρώπινη ιστορία έχουν εμφανιστεί χορτοφαγικά κινήματα, π.χ. πυθαγόριοι, ινδουιστές και αυτό ίσως έχει να μας διδάξει κάτι. Το ιδανικό που προτείνω εγώ είναι να χρησιμοποιούμε ως κύρια πηγή πρωτεΐνης εκτός από φυτικές πηγές τα μαλάκια και παρόμοια ασπόνδυλα, όχι μόνο για ηηθικούς λόγους, με τους οποίους μπορεί πολλοί να διαφωνούν, αλλά και για λόγους υγείας, και της δικής μας και του περιβάλλοντος.
Εδώ
είχα πει για τη νοημοσύνη των προβάτων. Αν και θεωρούνται από τον κόσμο τον πολύ ζώα μηδενικής νοημοσύνης, μελέτες δεν επιβεβαιώνουν αυτήν την αντιληψη. Ωστόσο οι χοίροι παραμένουν τα πιο έξυπνα από τα ζώα που τρώμε. Στην πραγματικότητα αν εξημερωθούν σωστά μπορούν να μάθουν πολλά πράγματα σαν ένας σκύλος, ώστε πολλοί
να τα έχουν ως κατοικίδια.
Μπορεί να φαίνεται παράξενο, αλλά τι διαφορά έχει στην πραγματικότητα ένα γουρούνι από ένα μεγάλο σςκυλί; Η διαφορά είναι αυθαίρετη και βασίζεται σε πολιτιστικές μας προκαταλήψεις.

Θα δημοσιεύσω κι άλλα σχετικά θέματα στο μέλλον.

Το εν λόγω ιστολόγιο έχει να κάνει με την επιστήμη και είναι από μια Αμερικανίδα των βορειοδυτικών περιοχών των Η.Π.Α. με διδακτορικό στην κοινωνική ψυχολογία των πρωτευόντων, κι έχει επομένως ασχοληθεί αρκετά μ’αυτήν την επιστήμη. Στο ιστολόγιο βάζει πολλά και διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα, κυρίως για θέματα εξελικτικής ψυχολογίας. Επίσης έως πρόσφατα έγραφε άρθρα σε εφημερίδες και ακόμα κάνει κατασκευές με χαρτί κι άλλα ανακυκλωμένα υλικά. Έχει ένα μικρό κοριτσάκι και δύο σκυλιά, τα οποία παρακολουθεί τακτικά και τ’αναφέρει συχνά μέσα στα πλαίσια της εξελικτικής ψυχολογίας. Πιστεύει ότι ο φυσικότερος τρόπος να μεγαλώσει ένα παιδί για τα πρώτα του χρόνια είναι σύμφωνα με τα πρότυπα των πρωτευόντων, με συχνή επαφή κι απασχόληση δηλαδή, μην τρομάξετε, όχι να το κρεμάει στα δέντρα! Αυτή επίσης αρέσκεται να παρακολουθεί τη συμπεριφορά και τις σχεδόν αδιόρατες εκφράσεις προσώπων όπως πολιτικών κατά τις δημόσιες συζητήσεις τους και να βγάζει συμπεράσματα. Το ιστολόγιο βρίσκεται
εδώ.Έχει τίτλο
Ξεκίνησε το 2006 και τελειώνει το καλοκαίρι του 2011, όμως δεν αποκλείεται να ξαναγράψει, γιατί όπως είδα τα δύο τελευταία χρόνια γράφει πολύ αραία, επειδή όπως λέει την έχει φάει η δουλειά. Πάντως το περιέχόμενο είναι πολύ καλό, και για ν’ανεβάσω λίγο το ενδιαφέρον θα παραθέσω περιληπτικά μερικά από τα θέματα και τις μελέτες.

Το Πρώτο στο οποίο έπεσα μέσω του γκουγκλ, αυτό για την
αυτοτραυματιστική συμπεριφορά των ζώων,
είχε να κάνει με μία μελέτη που έψαχνε γιατί άνθρωποι αλλά και ζώα εκδηλώνουν τέτοιες συμπεριφορές σε καταστάσεις στρες οι οποίες θεραπεύονται τόσο δύσκολα. Βρέθηκε λοιπόν ότι ο τρόπος ανατροφής δεν προδιαθέτει σε τέτοιες συμπεριφορές, αλλά η κοινωνική απομόνωση και το στρες μπορεί να τις πυροδοτήσει. Οι άνθρωποι χαρακόνονται με ξυράφια, τραβάνε τις τρίχες τους, καίγονται με σπίρτα, ενώ τα υπόλοιπα πρωτεύοντα συνηθίζουν να δαγκώνονται, οι παπαγάλοι ξεπουπουλιάζονται, και οι γάτες και οι σκύλοι γλείφονται υπερβολικά. Παρόλο που αυτές οι συμπεριφορές μας φαίνονται παράλογες και μαζοχιστικές, στην πραγματικότητα έχει βρεθεί ότι μειώνουν το στρες και κάνουν αυτόν που τις κάνει να νιώθει λίγο καλύτερα, και εν τέλει μπορούν να γίνουν εθιστικές. Η μόνη θεραπεία που δούλεψε στα ζώα ήταν η συχνή συναναστροφή με άλλους. Στους ανθρώπους, επειδή η συνεχής παρακολούθηση δεν είναι εφικτή, χορηγούνται και φάρμακα.

Το δεύτερο άρθρο που διάβασα ήταν για
ένα πουλί που μυρίζει πορτοκάλι.
Το πουλάκι αυτό ζει στις βόρειες θάλασσες και κατά το ζευγάρωμα το ένα απλώνει στο άλλο μια ουσία που εκρίνεται από τροποποιημένα πούπουλα στη ράχη που μυρίζει σαν πορτοκάλι. Το είδος αυτό είναι η αίθια ή λοφιοφόρος (Aethia cristatella), ζει σε τεράστιες αποικίες στο Βερίγγιο Πορθμό. Οι επιπλέον πληροφορίες από την
αγγλική wikipedia.

Παρακολουθώντας το παιδάκι της να χρησιμοποιεί λίγο περισσότερο τα αριστερό χέρι, αναρωτήθηκε αν το επιδέξιο χέρι μας αναπτύσσεται από τότε. Παρακάτω αναλύει για τους δεξιόχειρες και τους αριστερόχειρες. Αυτή η τάση παρατηρείται κυρίως στους ανθρώπους και προέρχεται από τη μεγαλύτερη εξειδίκευση των εγκεφαλικών ημισφαιρίων. Για παράδειγμα, οι περισσότεροι άνθρωποι επεξεργάζονται τη γλώσσα στο αριστερό ημισφαίριο και τη νοητή κίνηση των αντικειμένων στο δεξιό. Το 90% των δεξιοχείρων επεξεργάζεται τη γλώσσα στο αριστερό, ενώ στους αριστερόχειρες το ποσοστό είναι 70%, και οι υπόλοιποι την επεξεργάζονται και στα δύο ή στο δεξιό, γι’αυτό ίσως τείνουν να είναι συχνότερα δυσλεκτικοί, αν και γι’αυτο δε μας δίνει καμία μελέτη.
Παρακάτω παραθέτει τα στοιχεία που βρήκε από διάφορες έρευνες σχετικά με την απορία της. Από τους πέντε μήνες λοιπόν της κύησης τα έμβρυα αρχίζουν να εμφανίζουν εξειδίκευση στα ημισφαίρια. Ερευνητές μέτρησαν το μέγεθος των δύο ημισφαιρίων σε εκατό έμβρυα με υπέρηχο και βρήκαν το αριστερό ελαφρώς μεγαλύτερο. Τα έμβρυα αρχίζουν να ρουφούν τους αντίχειρές τους από πολύ νωρίς, κι έχει βρεθεί ότι προτιμούν το δεξύ ήδη από τις 15 εβδομάδες. Ακόμα τα νεαρά πρωτεύοντα τείνουν να γυρίζουν δεξιά το κεφάλι στην αριστερή θηλή του θηλυκού για να πιουν γάλα, ενώ και ο άνθρωπος και άλλα πρωτεύοντα κρατούν τα βρέφη με το αριστερό συνήθως χέρι. Τα παραπάνω αμφισβητούν την ιδέα ότι μόνο το ανθρώπινο είδος παρουσιάζει διαφοροποίηση στη λειτουεγία των ημισφαιρίων.

Μπορούν οι μάνες να επιλέξουν το φύλο του παιδιού τους;
Αν και το αρσενικό στα θηλαστικά θεωρείται ότι καθορίζει το φύλο των απογόνων, έχει παρατηρηθεί ότι ρόλο παίζει και η κατάσταση του θηλυκού. Θηλυκά σε καλύτερη υγεία ή κοινωνικά κυρίαρχα τείνουν να γεννούν περισσότερους γιους, ενώ τα μειονεκτούντα περισσότερες κόρες. Αυτό στην πραγματικότητα έχει εξελικτικό νόημα, αφού τα αρσενικά συνήθως ανταγωνίζονται έντονα για τα θηλυκά και κάποια ως αποτέλεσμα ίσως δε θ’αναπαραχθούν ποτέ, ενώ ακόμα και κατώτερα θηλυκά συνήθως ζευγαρώνουν, επομένως το αρσενικό θα είναι πιο επιτυχήμένο μόνο αν έχει μεγαλώσει καλά. Αυτή η υπόθεση λέγεται υπόθεση Trivers-Willard.
Σε μια μεταανάλυση (ανάλυση προηγούμενων μελετών) 100 μελετών γι’αυτό το θέμα που έγινε από τη δρ. Elissa Cameron του ινστιτούτου έρευνας θηλαστικών της Νότιας Αφρικής βρέθηκε πάνω-κάτω ότι θηλυκά με καλύτερη υγεία κατά το διάστημα της σύλληψης ήταν πιθανότερο να κάνουν γιους.
Πέρα απ’τα θηλαστικά, το φαινόμενο αυτό έχει παρατηρηθεί και σε ψάρια, έντομα, ακόμα όμως και σε ανθρώπους. Οι εξηγήσεις είναι πολλές αλλά καμία ακόμα πλήρως επιβεβαιωμένη, όπως ότι ευθύνεται η τεστοστερόνη ή τα κορτικοστεροειδή, ορμόνες του στρες, τα επίπεδα γλυκόζης του θηλυκού κ.ά. Το σίγουρο είναι ότι το αρσενικό έμβρυο χυ είναι γενικά πιο ευαίσθητο από το θηλυκό και πιθανόν χρειάζεται επιπλέον υποστήριξη. Δεν ξέρουμε ακόμα όμως αν το θηλυκό επιλέγει με κάποιον μηχανισμό το σπέρμα ή τα έμβρυα συγκεκριμένου φύλου.

Σ’ένα άλλο θέμα
ενώ είχε ακόμα το μωρό στην κοιλιά της και τό’νιωθε να κλοτσάει, έψαχνε αν οι συχνότερες εμβρυικές κινήσεις σχετίζονται με την ιδιοσυγκρασία του βρέφους και ίσως και με την προσωπικότητα του ατόμου αργότερα. Υπέθετε ότι το μωρό που κλοτσάει περισσότερο γίνεται πιο έντονο κι εξωστρεφές. Τελικά βρήκε μια μελέτη στην οποία βρέθηκε ότι τα μωρά με περισσότερες κινήσεις γίνονταν πιο δραστήρια έως και υπερδραστήρια, αλλά ευκολότερα να ηρεμήσουν, δίνοντας στο τέλος και την παραπομπή. Δεν παρακολούθησε ωστόσο η μελέτη τα παιδιά αυτά αργότερα για να τα συγκρινει, ούτε έχει γίνει καμία μελέτη απ’ό,τι έχω ψάξει μεταξύ της εμβρυικής κίνησης και του δείκτη νοημοσύνης. Προφανώς όμως όπως φαίνεται η προσωπικότητα κι ο χαρακτήρας έχουν μια βασική γενετική βάση, πάνω στην οποία χτίζονται τα υπόλοιπα.

Ενδιαφέρον είναι επίσης ένα από τα πολλά
πειράματα του ψυχολόγου Henry Harlow.
Αυτός λοιπόν έκανε διάφορα πειράματα στις μαϊμούδες που σήμερα θα τα θεωρούσαμε ανήθικα ή και εγκληματικά, που όμως μας έδωσαν χρήσιμα δεδομένα για τις επιπτώσεις πρώιμων τραυμάτων και ελλειπούς κοινωνικοποίησης στη μετέπειτα ανάπτυξη του ατόμου. Σ’αυτό το πείραμαα ο Χάρλοου πήρε μικρά μαϊμουνάκια από τις μάνες τους και τα έβαλε σε περιβάλλον με άλλα μαλακά υποκατάστατα. Παρατήρησε ότι τα μικρά προσκολλώνταν σε οποιοδήποτε μαλακό και μαλλιαρό υποκατάστατο, κι έδειχναν μεγάλο άγχος όταν αυτό απομακρυνόταν. Το αντικείμενο αυτό μπορούσε να είναι από μία κατασκευή που να μοιάζει λίγο με μαΪμούνι έως και το πάνινο δάπεδο. Ακόμα και σε περιπτώσεις που η “μάνα” πού έδινε το γάλα ήταν μεταλλική, τα μικρά τη χρησιμοποιούσαν μόνο όταν είχαν ανάγκη φαγητού και πάλι προσκολλώνταν στη μαλακιά. Παρόλο που τα μαϊμουνάκαι αυτά μπορούσαν να εξερευνήσουν ένα περιβάλλον με αυτοπεποίθηση αν η “μάνες” τους ήταν κοντά, δε μπόρεσαν ποτέ να επικοινωνήσουν σωστά μ’άλλα μέλη του είδους τους κατά την ενηλικίωση, αφού έλλειπε η πραγματική φροντίδα και επικοινωνία από την κρίσιμη ηλικία. Αυτό έδειξε ότι σ’ένα κοινωνικό είδος με σύνθετες σχέσεις, η στέρηση σημαντικών εμπειριών κατά τη μικρή ηλικία επιφέρει ανεπανόρθωτα αποτελέσματα στην κοινωνικοσεξουαλική του ανάπτυξη. Ο Χάρλου έκανε πολλά τέτοια πειράματα, και θά’πρεπε μια φορά να του κάνω μια δημοσίευση.
Ίσως λόγω της τάσης αυτής τα μικρά πρωτεύοντα να προτιμούν οτιδήποτε μαλακό και ζεστο και τα ανθρώπινα παιδιά ν’αγαπάνε πολύ τα λούτρινα αρκουδάκια, έτσι τουλάχιστον υποθέτει αυτή.

Η παρηγοριά βοηθάει στη μείωση του στρες μετά από άσχημο γεγονός.
Παρατηρήθηκε σε αιχμάλωτους χιμπατζήδες ότι τα θύματα επίθεσης που πλησιάζονταν από κάποιον τρίτο που τους ΄αγκάλιαζε ή φιλούσε φαινόταν πιο χαλαροί και πιο ήρεμοι, ενώ αλλιώς αγχώνονταν κάνοντας διάφορες μικρές συμπεριφορές όπως εμείς θα παίζαμε μ’ένα μικρό αντικείμενο όταν θα νιώθαμε αμήχανα.

Το ψεύτικο χαμόγελο είναι διαφορετικο από το γνήσιο.
Αυτό ήταν γνωστό εδώ και πολλά χρόνια. Κάποιος καλός παρατηρητής μπορεί να διακρίνει αν ένας άνθρωπος χαμογελάει από γνήσια χαρά ή προσποιητά. Ορισμένοι μύες κάτω απ’τα μάτια του συσπώνται μόνο στο γνήσιο χαμόγελο, όχι όμως στο προσποιητό. Το εκπληκτικό είναι ότι παρόμοια συμπεριφορά παρατηρείται και στους χιμπατζήδες. Όταν ένας χιμπατζής προσπαθεί να κατευνάσει έναν αντίπαλο, χαμογελά με τα δόντια έξω αλλά το στόμα κλειστό, κι αυτό είναι το χαμόγελο που βλέπουμε στις εικόνες, επειδή είναι προσποιητό και μπορεί να το μάθει, ενώ όταν χαίρεται πραγματικά χαμογελάει με το πάνω χείλος κατεβασμένο. Εξελικτικά η ένδειξη του κλειστού στόματος θεωρείται πως σημαίνει ότι ο χιμπατζής δεν πρόκειται να δαγκώσει, ενώ το κατεβασμένο χείλος στο χαρούμενο χαμόγελο κρύβει τους μεγάλους κι επικίνδυνους κυνόδοντες. Οι άνθρωποι μετατόπισαν την έκφραση στα μάτια, αφού δεν έχουν τόσο μεγάλους κυνόδοντες για να δείξουν.

Εάν ψάξετε στα άρθα και σ’όλες τιης μελέτες που παραθέτει θα δείτεότι σχεδόν όλες οι συμπεριφορές μας, οι συνήθειές μας, οι σχέσεις μας, ακόμα και οι πλέον ασήμαντες, έχουν ανάλογο και σ’άλλα πρωτεύοντα, μία ακόμα τρανή αποδειξη της εξέλιξης. Αυτός είναι και ο σκοπός της εξελικτικής ψυχολογίας, να βρει τις απαρχές της ανθρώπινης φύσης.

Πέρα από τα εξελικτικά ψυχολογικά θέματα, έχω βρει και μερικά άλλα ενδιαφέροντα, όπως π.χ. την πιθανή
σχέση χειμερινής κατάθλιψης με λιγότερη πρόσληψη βιταμίνης d,
και ότι
όλοι οι γαλαζομάτηδες έχουν έναν κοινό πρόγονο.
Σύμφωνα με μια γενετική μελέτη όλοι οι γαλαζομάτηδες, από Δανούς έως Ιορδανούς, έχουν έναν κοινό πρόγονο που έζησε πριν απο 10000 χρόνια. Εικάζεται ότι οι πρώτοι γαλαζομάτηδες ήταν οι Πρωτοϊνδοευρωπαίοι.

Καλό ψάξιμο στη σελίδα λοιπόν, θα βρείτε πολλά και καλά.

Διαβόητο χημικό συνδέεται και με την παχυσαρκία και το διαβήτη

Ουάσινγκτον
Μια ακόμη μελέτη έρχεται να καθίσει τη δισφαινόλη Α (BPA) στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Ισπανοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι το χημικό, ακόμη και σε πολύ μικρές δόσεις, διπλασιάζει την έκκριση ινσουλίνης οδηγώντας σε παχυσαρκία και διαβήτη. Εδειξαν μάλιστα για πρώτη φορά και τον χημικό μηχανισμό της δράσης του.

Εως τώρα αρκετές μελέτες έχουν αποφανθεί ότι η δισφαινόλη Α, η οποία χρησιμοποιείται ευρέως σε διάφορα προϊόντα καθημερινής χρήσης, από τα πλαστικά μπουκάλια ως τις κονσέρβες, δρα ως ορμονικός διαταράκτης οδηγώντας σε σοβαρά προβλήματα υγείας. Μεταξύ άλλων έχει συνδεθεί με τον καρκίνο του προστάτη και του μαστού, καθώς και με προβλήματα στον μεταβολισμό.

Αλλες όμως την έχουν αθωώσει, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει σαφής απόφαση για την ασφαλή χρήση της. Ο Καναδάς – ο οποίος είναι και η μόνη χώρα που έχει κρίνει το χημικό ως «τοξικό» –, η Ευρωπαϊκή Ενωση και η Κίνα έχουν απαγορεύσει τη χρήση της στα μπιμπερό.

Δράση σε απειροελάχιστες δόσεις

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Μιγκέλ Ερνέντεθ της Ισπανίας διαπίστωσαν ότι ακόμη και σε απειροελάχιστες ποσότητες –ένα τέταρτο του δισεκατομμυριοστού του γραμμαρίου– η BPA επιδρά στο πάγκρεας πυροδοτώντας την έκκριση διπλάσιας ινσουλίνης από αυτή που είναι απαραίτητη για τη διάσπαση των τροφών.

Τα υψηλά επίπεδα ινσουλίνης, με την πάροδο του χρόνου, ενδέχεται να προκαλέσουν αντίσταση του οργανισμού στη δράση της ορμόνης οδηγώντας σε παχυσαρκία ή διαβήτη τύπου 2.

«Όταν κάποιος τρώει κάτι που περιέχει BPA είναι σαν να λέει στα ζωτικά όργανά του ότι τρώει περισσότερο από ό,τι στην πραγματικότητα» δήλωσε ο Ανχελ Ναδάλ, ειδικός στη δισφαινόλη Α και επικεφαλής της μελέτης.

Μίμηση των οιστρογόνων

Η δισφαινόλη Α φαίνεται ότι μιμείται τα οιστρόγονα και «ξεγελά» τους υποδοχείς τους. Για να αποδείξουν αυτή τη δράση της οι ερευνητές αφαίρεσαν δυο υποδοχείς οιστρογόνων από το πάγκρεας ποντικών.

Οπως περιγράφουν στη μελέτη τους, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Public Library of Science One» («PLoS One»), μετά την αφαίρεση των συγκεκριμένων υποδοχέων η έκκριση της ινσουλίνης επανήλθε στα φυσιολογική επίπεδα, γεγονός το οποίο αποδεικνύει για πρώτη φορά πειραματικά τον χημικό μηχανισμό δράσης της BPA. Οι ερευνητές τονίζουν ότι σε δοκιμές σε ανθρώπινα κύτταρα στο εργαστήριο η απόκριση εμφανίστηκε ακόμη πιο ισχυρή.

«Αυτό σε γενικές γραμμές πιστοποιεί τη δράση» δήλωσε ο Μπρους Μπλούμπεργκ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Ερβάιν, ο οποίος δεν μετείχε στη μελέτη, μιλώντας στην ειδησεογραφική ιστοσελίδα «Huffington Post».Ο ειδικός πρόσθεσε ότι αν και στο παρελθόν η BPA έχει συνδεθεί με μεταβολικά προβλήματα, η σύνδεση αντιμετωπιζόταν από ορισμένους με δυσπιστία επειδή η κατανόηση του μηχανισμού της δράσης της ήταν ελλιπής.

Βήμα Science

Newsroom ΔΟΛ

Επίσης,
ένα παλαιότερο άρθρο για την ίδια ουσία.

Από:
Times Higher Education..

Μετάφραση: Bolko

Σεξ κι ευαισθησία

05 Φεβρουαρίου 2009

Σημείωση: Επειδή στο 2009 έκλεισαν δύο αιώνες από τη γέννηση του Δαρβίνου κι 150 χρόνια από την έκδοση του περίφημου βιβλίου του, το έτος ανακυρήχθηκε έτος Δαρβίνου.

Οι βικτοριανές αξίες και η λογοκριτική παρουσία της σεμνότυφης κόρης του τύφλωσαν το Δαρβίνο όσον αφορά τη θηλυκή πολυγαμία και καθυστέρησαν τη μελέτη του ανταγωνισμού του σπέρματος για 100 χρόνια, λέει ο Tim Birkhead.

Τον Ιούλιο του 2000, ένα περιοδικό για πουλιά γνωστό ως το AUK δημοσίευσε μία φωτογραφία της λίγο γνωστής αργεντινικής λιμνόπαπιας Oxyura vittata, στέλνοντας κύματα κατάπληξης στον ορνιθολογικό κόσμο. Τόσο εκπληκτική ήταν η εικόνα που το Nature την αναπαρήγαγε, προς την έκπληξη και τον ενθουσιασμό των αναγνωστών του. Η εικόνα ήταν για τον τρομακτικά μακρύ φαλλό της πάπιας – σχεδόν τόσο μακρύς όσο και το σώμα του πουλιού και σχετικά μακρύτερος από οποιοδήποτε άλλο πουλί ή θηλαστικό.

Οι πάπιες είναι μερικά από πολύ λίγα είδη πουλιών που έχουν πέος (τα περισσότερα είναι χωρίς), αλλ’αυτό ήταν πραγματικά εξαιρετικό. Είναι κοινωνικά μονογαμικές, αλλά τα αρσενικά είναι σεξουαλικά ασύδοτα και πάντα ψάχνοντας για ευκαιρίες ζευγαρώματος εκτός προγράμματος, άσχετα με το αν οι θηλυκές ενδιαφέρονται ή όχι. Οι βιολόγοι θεωρούν ότι το πέος διευκολύνει την δυσάρεστη συνήθεια των παπιών να ζευγαρώνουν βίαι με συντρόφους άλλων αρσενικών.

Τι θα έκανε ο Κάρολος Δαρβίνος με το ασυνήθιστο άκρο της αργεντινικής λιμνόπαπιας; Πιστεύω ότι θα του κινούσε περισσότερο την περιέργεια πα΄ρα θα τον σόκαρε. Έτσι κι αλλιώς, όταν έγραφε μια έκθεση για τα θυσσανόποδα που πέρασε οκτώ χρόνια ανατέμνοντας, περιέγραψε παραστατικά το πέος ενός συγκεκριμένου είδους ως “θαυμάσια ανεπτυγμένο… Όταν είναι πλήρως εκτεταμένο, θα πρέπει να ισούται με οκτώ κι εννιά φορές το ολικό μήκος του ζώου, ευρισκόμενο κουλουριασμένο, ωσαν ένα μεγάλο σκουλήκι”.

Στους δύο τόμους του για τα θυσσανόποδα που εκδόθηκαν το 1851 και το 1854, ο Δαρβίνος ήταν αχαρακτήριστα ειλικρινής σε σεξουαλικά θέματα, επειδή λέγεται ότι νόμιζε πως κανείς άλλος εκτός από επιστήμονες θα τους διάβαζε. Αργότερα, μ’ένα αυξανόμενα δημοφιλές προφίλ, άρχισε να γίνεται αισθητά πιο προσεκτικός.

Οκτώ ανιαρά χρόνια ανατόμησης εξώφλησαν. Έκαναν το Δαρβίνο τον παγκόσμιο ειδικό στο θέμα και του έδωσαν επιστημονική αξιοπιστία. Το ανιαρό αυτής της παρατεταμένης ζωολογικής μαθητείας έσπασε με την ανακάλυψή του ότι κάποια θυσσανόποδα είχαν ξεχωριστά φύλα (τα περισσότερα ήταν ερμαφρόδιτα), και βρίσκοντας ένα είδος στο οποίο τ’αρσενικά ζούσαν ως μικροσκοπικά παράσιτα μέσα στο σώμα του θηλυκού.

Ενθουσιασμένος (ποιος δε θα ήταν;), ο Δαρβίνος έγραψε στο φίλο και μέντορά του, το γεωλόγο Κάρολο Λάιελ, για να του πει ότι σ’ένα συγκεκριμένο είδος τα δύο μισά του οστράκου του θηλυκού “είχαν δύο θήλακες, στον καθένα από τους οποίους κρατούσε ένα μικρό σύζυγο΄ Δεν ξέρω για καμία άλλη περίπτωση που το θηλυκό έχει πάντα δύο συζύγους”.

Περιγράφοντας αυτά τα νάνα αρσενικά ως λίγο περισσότερο από σάκους σπερματοζωαρίων, ο Δαρβίνος ανακάλυψε άλλα θυσσανόποδα με ως και δεκατέσσερα μικροσκοπικά αρσενικά και υπέθεσε ότι οποιοδήποτε απ’αυτά θα μπορούσε να γονιμοποιήσει τα αβγά του θηλυκού.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι τα θηλυκά ενός αριθμού ειδών έχουν συχνά πάνω από δύο ή περισσότερους συζύγους. Το κοινότερο παράδειγμα ίσως είναι ακόμα και στον κήπο σας όσο γράφω – το ντουνόκ, περισσότερο γνωστό ως σπουργίτι των θάμνων. Αμελέτητο για χρόνια, βρέθηκε στα 1970 ότι τα θηλυκά ντουνόκ συχνά δημιουργούν μια πολύανδρη σχέση με δύο αρσενικά. Ένα παρόμοιο σύστημα λειτουργεί και σ’εκείνα τα μικροσκοπικά προτεύοντα γνωστά ως ταμαρίνοι.

Άλλα πουλιά με πολυανδρικό σύστημα ζευγαρώματος περιλαμβάνουν την τροπικη τζακάνα ή κρινοτριποδιστή, και μελέτες από τους διδακτορικούς μαθητές μου έδειξαν ότι ο βουβαλοϋφαντής της Αφρικής κι ο παπαγάλος βάσα της Μαδαγασκάρης ήταν επίσης πολυανδρικοί, ο παπαγάλος βάσα όντας ασυνήθιστος ζευγαρώνοντας έως και με οκτώ διαφορετικά αρσενικά.

Οι πολλαπλοί αρσενικοί σύντροφοι μπορούν να προκαλέσουν ορισμένη ένταση σε μία σχέση κι αυτό δεν ισχύει λιγότερο στα ντουνόκ, στους υφαντές ή τους παπαγάλους βάσα, απ’ό,τι στους ανθρώπους, γιατί η φυσική επιλογή θα ευνοήσει το αρσενικό που γονιμοποιεί επιτυχώς τα αβγά του θηλυκού. Σε μία πολύανδρη σχέση τ’αρσενικά ανταγωνίζονται για γονιμοποιήσεις, κι ο ανταγωνισμός του σπέρματος είναι αναπόφευκτος.

Ο σπερματικός ανταγωνισμός δεν περιορίζεται σε ζώα με σταθερό πολυανδρικό σύστημα ζευγαρώματος. Πλέον γνωρίζουμε ότι παρόλο που τα περισσότερα πουλιά, συμπεριλαμβανομένων των αιγιθάλων, των ψαρωνιών και τον σπουργιτών, έχουν ένα κοινωνικά μονογαμικό σύστημα ζευγαρώματος, ζευγαρώματα και γονιμοποιήσεις εκτός ζευγαριού είναι κοινά διότι τα θηλυκά είναι ακόλαστα. Και το σημαντικότερο, αυτό φαίνεται να ισχύει σ’όλο το ζωικό βασίλειο, με τη γνήσια σεξουαλική θηλυκή μονογαμία να είναι τόσο σπάνια όσο και τα δόντια της κότας. Σε περίπτωση που αναρωτιέστε, οι ιππόκαμποι και οι βουβοί κύκνοι φαίνεται νά’ναι πλήρως πιστοί.

Ο Δαρβίνος ήρθε σε απόσταση αναπνοής από την αναγνώριση της σημασίας της θηλυκής πολυγαμικότητας και του σπερματικού ανταγωνισμού. Μετά που τελείωσε τη μελέτη του για τα θυσσανόποδα πήγε σε κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον – στα περιστέρια, πουλιά φημισμένα για την πίστη τους.

Αλλά ο Δαρβίνος, που ήταν προφανώς ένας κοφτερός παρατηρητής, παρόλα αυτά σημείωσε ότι γίνονταν και συζεύξεις εκτός ζευγαριού, γράφοντας ότι “όταν ένα αρσενικό σπάει τους όρκους του γάμου του, δεν εγκαταλείπει για πάντα τη σύντροφό του”. Σημειώστε εδώ ότι είναι το αρσενικό παρά το θηλυκό που σπάει τους όρκους – δεν αναγνώρισε ο Δαρβίνος ότι χρειάζονται δυο για να γίνει ένα αργεντίνικο ταγκό;

Ακόμα πιο αξιοσημείωτη ήταν η καταγραφή του Δαρβίνου της απιστείας των χηνών του εξαδέλφου του. Ο Ουίλιαμ Δαρβίνος Φοξ, ο πανεπιστημιακός σύντροφος του Δαρβίνου, έγινε πρύτανης και διατηρούσε ένα θηριοτροφείο, στέλνοντας πού και πού λίγες ζωολογικές μπουκίτσες στον πιο επιστημονικό συγγενή του. Μία απ’αυτές είχε να κάνει με τις χήνες του Φοξ, απ’τις οποίες είχε δύο ειδών, τις κοινές λευκές χήνες φάρμας και καφετιές κινέζικες χήνες.

Οι δύο τύποι ζούσαν φιλικά ξεχωριστά μέχρι που ένα χρόνο ένας κινέζικος αρσενικός αποπλάνησε μια θηλυκή κοινή χήνα. Όταν οι νεοσοί της χήνας αυτής βγήκαν ήταν προφανές ότι είχαν δύο πατέρες, με τον κινέζικο υπέθυνο για τους περισσότερους ατων απογόνων. Θα ήταν δύσκολο να υπήρχε μια ακόμα καταφανέστερη απόδειξη απιστείας, σπερματικού ανταγωνισμού και πολλαπλής πατρότητας, εντούτοις για κάποιον λόγο ο Δαρβίνος επέλεξε να μη σχολιάσει.

Εάν ο Δαρβίνος έβαζε τα δυο με τα δυο μαζί, η μελέτη του σπερματικού ανταγωνισμού – σήμερα ένα μεγάλο πεδίο μελέτης – θα μπορούσε να είχε ξεκινήσει το 1870 παρά το 1970. Γιατί ο Δαρβίνος αγνοούσε τις αποδείξεις και γιατί πήρε έναν αιώνα γι’άλλους ώστε να κάνουν τη σύνδεση;

Έχω ξοδέψει αρκετά χρόνια ρωτώντας στον εαυτό μου αυτήν την ερώτηση, ψάχνοντας για μια απάντηση στην ογκώδη αλλά ενδιαφέρουσα αλληλογραφία του Δαρβίνου, όπως συλλέχθηκε από το πρόγραμμα αλληλογραφίας του Δαρβίνου
(http://www.darwinproject.ac.uk/).

Υπάρχουν αρκετά ενδεχόμενα, το ένα είναι ότι ο Δαρβίνος ήταν ένας σεμνότυφος. Σίγουρα στους βικτοριανούς καιρούς δεν ήταν το καλό πράγμα για μια μορφή όπως ο Δαρβίνος να συζητά τις ιδέες του περί θηλυκής πολυγαμίας δημοσίως. Ήταν καλά να γράφει για τη σεξουαλικότητα των φυτών, αλλά τα βικτοριανά ήθη σήμαιναν ότι το σεξ των ζώων ήταν εκτός ορίων – τουλάχιστον για τα συγγράμματα του Δαρβίνου προορισμένα για ευρεία κατανάλωση.

Μετά ήταν και το όνειδος για την οικογένεια. Ο ππαππούς του Δαρβίνου, ο πολυμαθής και γιατρός Έρασμος Δαρβίνος, ήταν ακόλαστος όντας ο πατέρας νόθων παιδιών.

Ένας θιασώτης του σεξ, ο παππούς Δαρβίνος έγραφε υπερβολικά μεγάλα ποιήματα για τα σεξουαλικά μέρη των φυτών και μετά χαράς υπαγόρευε σεξ για τους θηλυκούς υποχόνδριους ασθενείς του. Εντούτοις, μόλις ο Δαρβίνος έγραφε το βιβλίο του για τη σεξουαλική επιλογή στα τέλη του 1860, η ανακάλυψη ενός ακόμα από τους νόθους απογόνους του παππού θά’πρεπε να είχε μειώσει τον ενθουσιασμό του για το σεξ, ή τουλάχιστον για το γράψιμο περί αυτού.

Εάν ο Δαρβίνος ήταν σεμνότυφος, δεν ήταν πάλι τόσο πολύ όσο ο εκδότης του, ο Τζον Μέρεϊ. Ο Δαρβίνος είχε αποφασίσει να ονομάσει το βιβλίο του για τη σεξουαλική επιλογή Η καταγωγή του ανθρώπου και η επιλογή ως προς το φύλο (αγγλ. sex). Ο Μέρεϊ τον ικέτευσε να βγάλει την κακιά λέξη από τον τίτλο, αλλά ο Δαρβίνος παρέμεινε στη θέλησή του. Απ’αυτά που γνωρίζουμε, λίγοι το έδωσαν σημασία και ακόμα λιγότεροι φάνηκε να τους νοιάζει.

Ίσως η μόνη σημαντικότερη επίδραση στο γράψιμο του Δαρβίνου για το σεξ ήταν η κόρη του Χενριέτα, ή Έττι όπως ήταν γνωστή. Όταν ο Δαρβίνος έγραφε την Καταγωγή η Έττι ήταν στα τελευταία εικοσί της, ακόμα μένοντας στο σπίτι και όχι παντρεμένη (παντρεύτηκε το 1871, τη χρονιά που εκδόθηκε η Καταγωγή). Βοήθησε τον πατέρα της να διορθώσει τις δοκιμές της Καταγωγής, αλλ’επίσης λειτούργησε και ως η λογοκριτής του. Αυτό ήταν φανερό όταν ο Δαρβίνος έγραψε μια μικρή βιογραφία του Εράσμου Δαρβίνου, μόνο για να διαγράψει η Έττι με τον κόκκινο μαρκαδόρο της την αναφορά για τη φλογερή αγάπη του παππού προς τις γυναίκες.

Δυνητικά πολύ πιο προσβλητικά για τις βικτοριανές κυρίες ήταν τα σχόλαι του Δαρβίνου για τα οπίσθια των μαϊμούδων. Ενθουσιασμένος από αυτά τα χρωματιστά πρηξήματα και το ρόλο τους στη σεξουαλική επιλογή, ο Δαρβίνος γνώριζε ότι δεν ήταν τα οπίσθια της θηλυκής μαϊμούς αλλά τα υπερμεγέθη γεννητικά της όργανα. Σε μια προσπάθεια ν’αποφύγει την προσβολή, ο Δαρβίνος έγραψε αυτό το κομμάτι της Καταγωγής στα λατινικά, τα οποία η Έττι τουλάχιστον δε μππορούσε να διαβάσει. Άλλοι, πάραυτα, μπορούσαν – και κάποιοι όπως ο καλλιτέχνης και κοινωνικός σχολιαστής Τζον Ράσκιν, προσβλήθηκαν.

Όταν η Έμμα Δαρβίνου πήρε το σύζυγό της στην περιοχή της λίμνης για διακοπές το 1879 προσκλήθηκαν στο σπίτι του Ράσκιν για γεύμα. Εξήντα χρόνων και στην κορυφή της φήμης του, ο Ράσκιν θεώρησε τις εξελικτικές ιδέες του Δαρβίνου ότι ήταν “ολέθρια ανοησία”. Μετά την επίσκεψή τους ο Ράσκιν έστειλε στους Δαρβίνους ένα μήνυμα λέγοντας ότι θά’ταν καλύτερο ο Κάρολος “να εμφιάλωνε αέρα” παρά να μελετά τα “οπίσθια μέρη των μαΪμούδων”. Ο Δαρβίνος απάντησε, λέγοντας ευγενικά ότι είχε εντυπωσιαστή που ο Ράσκιν ήξερε για το “βαθύ και τρυφερό ενδιαφέρον του για το έντονα χρωματισμένο πίσω μέρος ορισμένων μαϊμούδων.”

Αυτό που ο Δαρβίνος πιθανόν δε γνώριζε ήταν ότι ο Ράσκιν είχε ένα θέμα με τα κάτω μέρη των πρωτευόντων, και υπάρχει μια ιστορία ότι ο Ράσκιν απέτυχε να ολοκληρώσει το γάμο του με τη γοητευτική Ευθυμία (Έφη) Γκρέι λόγω της ανακάλυψής του τη νύχτα του γάμου ότι είχε τρίχες στο εφηβαίο. Στην πραγματικότητα, ήταν οι περίοδοί της που πιθανόν τον εμπόδισαν. Αυτή παρέμεινε παρθένα και αργότερα άφησε το Ράσκιν για να παντρευτεί τον προστατευόμενο, προραφαηλιτικό καλλιτέχνη Τζον Έβερετ Μιλλέ.

Σ’αυτές τις φιλελεύθερες εποχές είναι δύσκολο να φανταστούμε πώς ήταν πιθανόν στη σεξουαλικά καταπιεσμένη βικτοριανή Αγγλία. Μπορούμε να πάρουμε μια αίσθηση απ’αυτό, παρόλα αυτά, από την ίδια την Έττι Δαρβίνου. Αργότερα στη ζωή της ξεκίνησε μονομανώς μια εκστρατεία για να εξαφανίσει από την αγγλική εξοχή το μύκητα βρωμοκέρατο – του οποίου το λατινικό όνομα, Phallus impudicus, τον περιγράφει και ταυτοποιεί συνάμα – εξαιτίας της επιροής του στις συντρόφους.

Τώρα αν ήταν εγώ ή εσύ να κάναμε μία τέτοια εκστρατεία, απλά θα πατούσαμε τα βρωμοκέρατα – ίσως κάπως βρώμικο, γιατί είναι μάλλον ζελατινώδη, αλλά μακράν ο καλύτερος τρόπος καταστροφης τους. Αλλά η Έττι δεν τό’κανε αυτό. Τα μάζευε, τα έφερνε στο σπίτι σ’ένα καλάθι καλυμμένο με πετσέτα και τα έκαιγε στην ιδιοτικότητα του δωματίου μελέτης της. ΧΜμμ.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν ότι ο Δαρβίνος έμεινε μακριά από την πολυγαμικότητα των θηλυκών και επέλεξε τη θηλυκή μονογαμία, μια ιδέα που από τότε παρέμεινε εδραιωμένη, στα μυαλά των βιολόγων τουλάχιστον, για έναν ολόκληρο αιώνα. Η σημασία της θηλυκής πολυγαμίας έγινε προφανείς στις αρχές του 1970 με την συνειδητοποίηση ότι η φυσική επιλογή δρούσε σε άτομα παρά σε ομάδες ή πληθυσμούς.

Οι βιολόγοι σήμερα το έχουν για δεδομένο, αλλά πριν 40 χρόνια οι περισσότεροι επιστήμονες στο πεδίο είχαν μόνο μία ασαφή ιδέα για το τι εννοούσε ή έλεγε ο Δαρβίνος. Πάντως, ανανεωμένο ενδιαφέρον στο άτομο διασαφύνησε ότι τ’αρσενικά και τα θηλυκά μπορεί να έχουν διαφορετικές εξελικτικές στρατηγικές.

Αντί η αναπαραγωγή να είναι μια ενωμένη επένδυση με αμοιβαία οφέλη, έγινε ξαφνικά σωστό να ρωτήσουμε ποιος ωφελούταν – τα αρσενικά ή τα θηλυκά; Για τ’αρσενικά, ήταν διαισθητικά προφανές ότι περισσότεροι σύντροφοι σήμαιναν περισσότερους απογόνους, το οποίο σημαίνει ότι περισσότερα γονίδια περνούν στις επόμενες γενιές. Για τα θηλυκά το θέμα ήταν πιο λεπτό.

Για πολύ καιρό ήταν ασαφές πώς τα θηλυκά θα μπορούσαν να ωφεληθούν όντας άπιστα. Αντίθετα με τα αρσενικά, τα οποία μπορούν δυνητικα να γίνουν οι πατέρες δεκάδων ή ακόμα κι εκατοντάδων απογόνων, τα θηλυκά των περισσοτέρων ειδών είναι περιορισμένα στην ααναπαραγωγική τους απόδοση, έτσι η πολυγαμία δε μπορεί ν’αυξήσει τον αριθμό των απογόνων που παράγονται. Τελικά, κατανοήθηκε ότι με την προσεκτική επιλογή εξωζευγικών συντρόφων, ένα θηλυκό θα μπορούσε ν’αυξήσει την ποιότητα των απογόνων του, και μελέτες από αρκετά διαφορετικά ζώα το έχουν επιβεβαιώσει από τότε.

Δεν πιστεύω οτι ο Δαρβίνος σκέφτηκε αυτό το πράγμα εις βάθος. Δεν πιστεύω ότι σκέφτηκε ποτέ αρκετά προσεκτικά για τις αναπαραγωγικές συνέπειες της ατομικής επιλογής. Απ’όσο μπορώ να καταλάβω, δεν υπάρχει ούτε ένα στοιχείο τέτοιας σκέψης στην ογκώδη αλληλογραφία του. Αυτό είναι περίεργο γιατί η ιδέα της θηλυκής επιλογής ήταν ένα τόσο σημαντικό αν και αμφιλεγόμενο μέρος της θεωρίας του περί σεξουαλικής επιλογής. Για το Δαρβίνο, η επιλογή συντρόφου σταματούσε απλώς στο ζευγάρωμα.

Μολονότι ο Δαρβίνος σαφώς έχασε κάτι εδώ, ήταν πάντοτε δεκτικός σε νέες ιδέες και ενθουσιαζόταν από νέες παρατηρήσεις. Θέλω να σκέφτομαι ότι θα είχε χαρεί πολύ από μια πολύ πρόσφατη ανακάλυψη που έχει να κάνει με τη σεξουαλική ζωή των παπιών.

Για ν’αποκρούσουν την ανεπιθύμητη προσοχή των αρσενικών με τους τεράστιους φαλλούς τους, οι θηλυκές πάπιες φαίνεται νά’χουν εξελίξει τους πλέον ανατομικά πολύπλοκους κόλπους οποιουδήποτε είδους πουλιού, με τυφλούς αγωγούς και μία περίεργει σπίρα σαν ανοικτήρι, – όλα σςχεδιασμένα, για όσο μπορούμε να γνωρίζουμε, για να κρατάνε το αρσενικό σε απόσταση χεριού, ας πούμε έτσι, και ν’αποφεύγουν την εξωζευγική γονιμοποίηση. Ο Δαρβίνος σίγουρα θα το αγαπούσε αυτό.

Σημειώσεις:
1 Τα
θυσσανόποδα
είναι ασυνήθιστοι οργανισμοί επειδή, μολονότι είναι αρθρόποδα, έχουν εξελιχθεί να ζουν ακίνητα προσκολλημένα σε επιφάνειες απ’όπου μαζεύουν πλαγκτόν με τα λεπτά άκρα τους. Είναι μόνιμα κλεισμένα σ’ένα απλακωτό όστρακο, κι επειδή δεν μπορούν να κινηθούν, έχουν αναπτύξει τα μεγαλύτερα πέη αναλογικά με το σώμα τους στο σζωικό βασίλειο για να βρίσσκουν τα άλλα μέ του είδους τους που συνήθως δεν απέχουν πολύ. Μ’αυτά ασχολήθηκε ο Δαρβίνος για 8 χρόνια, το οποίο τον βοήθησε πολύ αφού έτσι πήρε ακόμα περισσότερα τεκμήρια για την εξέλιξη των ειδών. Την εποχή που τα μελετούσε ο Δαρβίνος, μόλις τότε είχε αναγνωριστει ότι επρόκειτο για αρθρόποδα κι όχι για μαλάκια. Οι οργανισμοί αυτοί προκαλούν προβλήματα σε πλοία κι άλλες υποθαλάσσιες κατασκευές προσκολλούμενα σε μεγάλους αριθμούς. Μερικά είδη τρώγονται.
2 Ο μύκητας
Phallus impudicus
(αναίσχυντος φαλλός) είναι ένα είδος φαλλοειδούς μανιταριού μ’εξάπλωση σ’όλη την Ευρώπη και στη Β. Αμερική, αλλά και αλλού. Φύεται σε μέρη με οργανική ύλη όπως σε μέρη με πολλά ξύλα το καλοκαίρι έως αργά το φθινόπωρο, φτάνοντας σε ύψος τα 10-25 εκ. και πλάτος τα 4-5 εκ, με ψηλό λευκό μίσχο και μία πρασινωπή κεφαλή στην κορυφή που εκρίνει δύσοσμη γλοιώδη ουσία που μυρίζει σαν πτώμα, εξού και βρωμοκέρατο, η οποία προσελκύει τις μύγες που ακουμπώντας την ή τρώγοντάς την διασπείρουν τα σπόρια. Στην ανήλικη φάση του μοιάζει με λευκό ή ρόδινο αβγό και το εσωτερικό του τρώγεται, περισσότερο στη Γαλλί ακαι στη Γερμανία. Στο Μεσαίωνα χρησιμοποιούταν ως αφροδισιακό.
3 Για να φτάσει αυτή η κόρη του Δαρβίνου σε τέτοιες υστερικές πράξεις, φανταστείτε πόσο καταπιεσμένες πηταν οι γυναίκες εκείνη την εποχή. Μπορούμε όμως να πούμε ότι ίσως είχε και μια δόση ανωμαλίας, γιατί άλλωστε να τά’φερνε με προσοχή και να τά’καιγε στο δωμάτιό της ήσυχη. Έκανε μήπως τίποτα άλλο μ’αυτά; Στο άρθρο της wikipedia για το μύκητα που δίνω παραπάνω, υπάρχει και η αναφορά στην πράξη της κόρης από την εγγονή του Δαρβίνου Γκουεν Ράβερατ.
4 Από καθαρά ετυμολογική περιέργεια: Έχουν τα σημερινά υποκοριστικά ονόματα όπως Έφη, Μαίρη, Καίτη, βρετανική προέλευση από εκείνη την εποχή;

Σας υπόσχομαι, τακτικοί αναγνώστες, ότι στο μέλλον θα κάνω κι άλλα άρθα για τα απόκρυφα στοιχεία του Δαρβίνου, διότι το άτομο αυτό αποτελεί ειδική περίπτωση.

Δορυφόρος – σκούπα για τα διαστημικά σκουπίδια

Submitted by admin on Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012No Comment.

Η Πολυτεχνική Σχολή της Λοζάνης, σκοπεύει να καθαρίσει το διάστημα από τα επικίνδυνα «σκουπίδια» του χάρη στο πρόγραμμα CleanSpace One, την πρώτη διαστημική σκούπα.

Το ελβετικό σχέδιο προβλέπει την κατασκευή μικρών δορυφόρων, ικανών να αναζητούν τα διαστημικά σκουπίδια, να τα εκτρέπουν από την τροχιά τους και να τα καταστρέφουν στη γήινη ατμόσφαιρα.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της Σχολής, εξετάζονται δύο επιλογές για τους δορυφόρους αυτούς: ένας τύπος δορυφόρου-καμικάζι που να παγιδεύει τα σκουπίδια και κατόπιν να αυτοκαταστρέφεται και ένα μοντέλο ικανό να προωθεί τα σκουπίδια στη Γη, είτε για να συντριβούν είτε για να καούν στην ατμόσφαιρα.

«Είναι καιρός να κάνουμε κάτι για να μειώσουμε τα διαστημικά σκουπίδια», δήλωσε ο Ελβετός αστροναύτης και καθηγητής Claude Nicollier, παρουσιάζοντας το σχέδιο. Όπως είπε, κομμάτια κατεστραμμένων δορυφόρων ή πυραύλων που περιπλανιούνται στο διάστημα συνιστούν κίνδυνο για τη συνέχιση των διαστημικών αποστολών.

Το σχέδιο CleanSpace One εκτιμάται ότι θα κοστίσει μόνο 10 εκατομμύρια φράγκα. Οι εμπνευστές του θέλουν να δώσουν το παράδειγμα, περισυλλέγοντας τον πρώτο ελβετικό δορυφόρο, τον Swisscube, βάρους μόλις 820 γραμμαρίων, που τέθηκε σε τροχιά το 2009. Μετά την εκτόξευσή της, η διαστημική «σκούπα», που θα έχει διαστάσεις 30 εκατ. μήκος, 10 εκ. πλάτος και 10 εκατ. ύψος, θα προσεγγίζει το στόχο, θα τον πιάνει και, αφού τον βγάλει από την τροχιά του θα κατευθύνεται προς την ατμόσφαιρα της Γης όπου είτε θα τον αφήνει, είτε θα καταστρέφεται και αυτή μαζί του.

Σύμφωνα με την Πολυτεχνική Σχολή, σήμερα στο διάστημα υπάρχουν 16.000 αντικείμενα με διαστάσεις που ξεπερνούν τα 10 εκατοστά και εκατοντάδες χιλιάδες μικρότερα, που ταξιδεύουν με ταχύτητες πολλών χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο. Τα “σκουπίδια” αυτά μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές βλάβες ή και να καταστρέψουν ολοσχερώς δορυφόρους, όπως έγινε τον Φεβρουάριο του 2009, όταν εξερράγη ο αμερικανικός δορυφόρος Iridium-33 όταν συγκρούστηκε με τον παλαιό ρωσικό δορυφόρο Cosmos-2251.

Πηγή: ΑΠΕ