Νέα για τη θεραπεία του γλαυκώματος με βλαστοκύτταρα και σχετικές μελέτες

Τις μέρες αυτές βρήκα στο Βήμα ένα άρθρο για μια πιθανή, πειραματική ακόμα φυσικά, θεραπεία για το γλαύκωμα με βλαστοκύτταρα και αποφάσισα να ψάξω λίγο παραπάνω και βρήκα μερικά άρθρα για νέες πρωτοποριακές θεραπείες.

Το γλαύκωμα είναι μια πάθηση του οφθαλμού σχετιζόμενη με υψηλή ενδοφθάλμια πίεση, η οποία βλάπτει χρόνια τον αμφιβληστροειδή και το οπτικό νεύρο. Συγκεκριμένα εκφυλίζονται τα γαγγλιακά κύτταρα του αμφιβληστροειδούς, τα οποία μεταδίδουν τα σήματα στο οπτικό νεύρο. Αυτό σταδιακά οδηγεί σε απώλεια όρασης, που μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να καταλήξει στην τύφλωση. Το γλαύκωμα είναι η δεύτερη αιτία τύφλωσης παγκοσμίως μετά τον καταρράκτη. Για τη διαχείριση του προβλήματος χορηγούνται σταγόνες που κατεβάζουν την πίεση ή τοποθετούνται βαλβίδες μέσα στο μάτι που τη ρυθμίζουν. Τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση και σε πολλές άλλες γίνεται αυτό. Ακόμα μπορεί να γίνει επέμβαση διάνοιξης των συστημάτων αποχέτευσης του υδατοειδούς υγρού του οφθαλμού. Η νόσος πλήττει περίπου το 3% του γενικού πληθυσμού. Επίσης κάτι λίγο έχω διαβάσει ότι ίσως το γλαύκωμα ανήκει στις νευροεκφυλιστικές παθήσεις, γιατί κι εδώ φαίνεται να εμπλέκεται μια τρομερή πρωτεΐνη στην εκφύλιση των γαγγλιακών κυττάρων, το β-αμυλοειδές, βλ.
πρωτεΪνοπάθεια στην αγγλική wikipedia.
Αυτό είναι κάτι ιδιαίτερα ανησυχιτικό δεδομένου ότι το πεπτίδιο αυτό παίζει ρόλο και σ’άλλες σοβαρότατες εκφυλιστικές παθήσεις όπως το Αλτσχάιμερ, και ως αμυλοειδές είναι πολύ ανθεκτικό και μπορεί να μεταδοθεί. Θα μπορούσε δηλαδή από το μάτι να πάει στον εγκέφαλο και να προκαλέσει πρόβλημα; Έχει γίνει καμία σχετική μελέτη που να ψάχνει συσχέτιση μεταξύ γλαυκώματος και άλλων εκφυλιστικών παθήσεων; Πρέπει να ψάξω οπωσδήποτε.

Θα βάλω τις μελέτες σε χρονολογική σειρά, όχι με τη σειρά τις βρήκα. Η
πρώτη
δημοσιεύθηκε στο Βήμα πέρσι στις 14 Μαρτίου. Σ’αυτήν τη δοκιμή επιστημόνων του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ της Βρετανίας, χρησιμοποιήθηκαν αρουραίοι με γλαύκωμα από τους οποίους απομονώθηκαν βλαστοκύτταρα από το μυελό των οστών. Έπειτα τα κύτταρα αυτά καλλιεργήθηκαν σε θρεπτικό μέσο και εγχύθηκαν μ’ένεση στο πίσω μέρος του οφθαλμού, όπου διαφοροποιήθηκαν στους τύπους που χρειάζεται για να αποκαταστήσουν τις βλάβες του οπτικού νεύρου, και ίσως να το αναπλάσουν. Παρατηρήθηκε βελτίωση της κατάστασης. Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι ίσως σε 5 χρόνια η τεχνική αυτή θα δοκιμαστεί και σε ανθρώπους. Ίσως.

Η
δεύτερη δοκιμή,
κι αυτή Βρετανών επιστημόνων του University College του Λονδίνου σε συνεργασία με το οφθαλμιατρικό νοσοκομείο Μούρφιλντ, δημοσιευμένη στο Βήμα πριν 6 μέρες στις 8 Μαρτίου, είναι ακόμα πιο εκπληκτική, διότι εδώ χρησιμοποιήθηκαν πολυδύναμα κύτταρα από τον ίδιο τον οφθαλμό του ανθρώπου. Τα κύτταρα αυτά ονομάζονται Muller, και απομονώθηκαν από το πίσω μέρος ανθρώπινων ματιών δωρημένων για μεταμοσχεύσεις κερατοειδούς. Μετά την απομόνωση, οι επιστήμονες τα καλλιέργησαν σε εργαστηριακό περιβάλλον μετατρέποντάς τα σε γαγγλιακά κύτταρα του αμφιβληστροειδούς. Όταν τα έγχυσαν σε ποντικούς με γλαύκωμα που είχαν χάσει όλα τα γαγγλιακά τους κύτταρα και επομένως ήταν ολικά τυφλά, παρατήρησαν ότι τα ζώα άρχισαν ν’αντιδρούν ακόμα και σε χαμηλά επίπεδα φωτός. Συμπέραναν λοιπόν οιεπιστήμονες ότι αυτή η τεχνική αναπλάθει τον αμφιβληστροειδή κι επαναφέρει εν μέρει την όραση. Αργότερα στη μελέτη βρέθηκε ότι τα νέα κύτταρα δεν κάνουν τις απευθείας συνδέσεις με το οπτικό νεύρο όπως τα προϋπάρχοντα, αλλά δημιουργούν νέες δικές τους, εξίσου λειτουργικές, μ’άλλα νεύρα του αμφιβληστροειδούς, τα οποία μπορούν να μεταβιβάσουν τις πληροφορίες σ’αυτό. Κι εδώ οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η τεχνική αυτή ίσως εφαρμοστεί και σε ανθρώπους στο εγγύς μέλλον.

Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι αυτές οι δοκιμές βρίσκονται ακόμα καθαρά σε πειραματικό στάδιο και δεν πρόκειται να εφαρμοστούν σε ανθρώπους στα κοντά. Ακόμα κι αν οι επιστήμονες εκτιμούν πως θα εφαρμοστούν κλινικά στο εγγύς μέλλον, ή, χειρότερα, θέτουν και χρονικό όριο που θα γίνει αυτό, εμεις θα πρέπει να παραμένουμε σκεπτικοί. Πρώτον τα προγράμματα αυτών των μελετών μπορεί να σταματήσουν λόγω έλλειψης πόρων, άλλων μελετών μεγαλύτερης προτεραιότητας κ.ά., και δεύτερων ακόμα δεν είναι πλήρως γνωστές οι πιθανές παρενέργειες ή ελλείψεις αυτών των θεραπειών, και συνήθως δε γίνεται πλήρης έρευνα τέτοιων μεθόδων. Ακόμα όμως κι αν εφαρμοστούν σε ανθρώπους, πράγμα που πιστεύω ότι θα γίνει, θα γίνει σε ορισμένα άτομα μιας κλινικής μελέτης, πειραματικά δηλαδή, κι από εκεί και πέρα δεν ξέρουμε αν συνεχιστεί ή αν μπει στο αρχείο, ακόμα κι αν πετύχει. Το κύριο εμπόδιο υποτίθεται πως είναι τό κόστος. Γενικά όμως η ιατρική κοινότητα ακόμα δεν έχει δεχτεί πλήρως την εναλλακτική των βλαστοκυττάρων, μολονότι αυτά θα μπορούσαν να λύσουν πάμπολλα προβλήματα χωρίς υπερβολή π.χ. το πρόβλημα της ιστοσυμβατότητας, για το λόγο μάλλον ότι υπάρχει φόβος για προβλήματα λανθασμένης εγκατάστασής τους στον οργανισμό, κόστους όπως είπα ή, στην περίπτωση των εμβρυικών βλαστοκυττάρων, για δήθεν ηθικούς λόγους, π.χ. υποτίθεται ότι δεν είναι ηθικά σωστο να χρησιμοποιούνται βλαστοκύτταρα εν δυνάμει ανθρώπων για έρευνα, λες και έχουν μυαλό ή και νευρικό σύστημα για να καταλάβουν.
Δείτε εδώ
πόσες περισσότερες θεραπείες με βλαστοκύτταρα βρίσκονται σε πειραματικό στάδιο σε ζώα ή σε ανθρώπους σε σχέση μ’αυτές που έχουν τακτικές πρακτικές εφαρμογές. Η συνηθέστερη και παλιότερη θεραπεία με βλαστοκύτταρα είναι η μεταμόσχευση μυελού των οστών σε καρκινοπαθείς με λευχαιμία ή λέμφωμα, για την αντικατάσταση του δικού τους που μπορεί νά’χει καταστραφεί από τις θεραπείες. Θά’πρεπε ωστόσο η αντιμετώπιση προς αυτές τις θεραπείες ν’αλλάξει.

Τέλος
η τρίτη μελέτη
δημοσιευμένη κι αυτή στο Βήμα, είναι κάπως διαφορετική από τις προηγούμενες. Πρώτον γιατί, αν και σπάνιο, είναι ελληνική. Και δεύτερον, γιατί ερευνά ασαφής σχέσεις μόλυνσης ενός βακτηριδίου με την εμφάνιση γλαυκώματος κι άλλων εκφυλιστικών παθήσεων.

Η εν λόγω μελέτη έχει τις απαρχές τις πριν μια δεκαετία, πρόσφατα όμως έγιναν τ’αποφασιστικά βήματα. Διενεργείται από τον καθηγητή παθολογίας-γαστρεντερολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Ιωάννη Κουντουρά σε συνεργασία με μεγάλη ομάδα άλλων ιατρών διαφόρων ειδικοτήτων κυρίως από το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο. Αναζητά να βρει συσχέτιση μεταξύ μόλυνσης με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού και την εμφάνιση γλαυκώματος ή και άλωων νευροεκφυλιστικών παθήσεων (οι επιστήμονες κατατάσσουν το γλαύκωμα σ’αυτές τις παθήσεις).

Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού (H. pylori) είναι ένα μικρό βακτήριο που μολύνει το βλενογόνο του γαστρεντερικού σωλήνα προκαλώντας ενίοτε προβλήματα. Μεταδίδεται κυρίως από μολυσμένα τρόφιμα, αλλά μπορεί και μεταξύ ανθρώπων ακόμα και από το φιλί. Εκτιμάται ότι το 50% του γενικού πληθυσμού άνω των 50 ετών φέρει το βακτήριο. Το βακτήριο αυτό έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει στην εμφάνιση έλκους του στομάχου και έλκους του δωδεκαδακτύλου (το αρχικό τμήμα του λεπτού εντέρου) σε χρόνια μολυσμένα άτομα. Αναλυτικότερα υπολογίζεται ότι το 80% των περιπτώσεων έλκους στομάχου και το 90% των περιπτώσεων έλκους δωδεκαδακτύλου οφείλονται στη χρόνια μόλυνση μ’αυτό το βακτήριο. Έχει συσχετιστί σ’άλλες μελέτες επίσης με εξαπλασιασμό του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του στομάχου. Ωστόσο δεν εμφανίζουν όλοι όσοι έχουν μολυνθεί γαστρεντερικά προβλήματα, αλλά η ευπάθεια του καθενός καθορίζεται και από άλλους παράγοντες, όπως τα γενετικά του χαρακτηριστικά. Υπολογίζεται ότι το 2% με 10% των μολυσμένων με το ελικοβακτηρίδιο θα εμφανίσει κάποιο γαστρεντερικό πρόβλημα.

Ένα από τα ανατρεπτικά ευρήματα της μελέτης ήταν η ανακάλυψη ότι το συγκεκριμένο βακτήριο μπορεί να εισβάλλει στα λεμφοκύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία το πολεμούν, μέσω των οποίων μπορεί έπειτα να μεταδοθεί σ’άλλα μέρη του οργανισμού, όπως στα μάτια. Επίσης οι επιστήμονες παρατήρησαν υψηλότρα επίπεδα αντισωμάτων κατά του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού σε ασθενείς με γλαύκωμα. Τελικά ο ίδιος ο μικροοργανισμός απομονώθηκε από μάτια ασθενών.

Σύμφωνα με τα ευρήματα των επιστημόνων, ο λόγος σύνδεσης αυτών των δύο φαινομενικά άσχετων καταστάσεων ωφείλεται σε μοριακή μιμιτική. Ορισμένες πρωτεΐνες του ελικοβακτηρίου μοιάζουν πολύ με στοιχεία του οπτικού νεύρου, κάνοντας το ανοσοποιητικό σύστημα να μπερδέψει στοιχεία του σώματος μ’εχθρικά και να προκαλέσει βλάβες, με παρόμοιο τρόπο δηλαδή που λειτουργούν και τα αυτοάνοσα νοσήματα. Δεν κινδυνεύουν όλοι οι άνθρωποι από τέτοιες προεκτάσεις της μόλυνσης, μόν όσοι έχουν υπερδραστήριο ανοσοποιητικό σύστημα που μπορεί ν’αποκριθεί προβληματικά. Η έρευνα βρήκε τρία συγκεκριμένα γονίδια που έχουν να κάνουν με το ανοσοποιητικό σύστημα να υπερεκφράζονται σε ασθενείς με H. pylori. Οι ερευνητές αποδίδουν περίπου το 10% των περιπτώσεων γλαυκώματος στη μόλυνση με το μικρόβιο.

Τα ευρήματα των ερευνητών δημοσιεύονται σε διάφορα έγκριτα ιατρικά περιοδικά του εξωτερικού, όπως το Ophthalmology και το Clinical Ophthalmology.

Ακόμα εκπληκτικότερη είναι η πιθανή σύνδεση που προτείνουν οι ερευνητές της μόλυνσης με H. pylori και νευροεκφυλιστικές ασθένεις όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, το Αλτσχάιμερ και το Πάρκινσον. Οι Έλληνες ερευνητές αναζητούν σύνδεση H. pylori με Αλτσχάιμερ και λιγότερο με σκλήρυνση κατά πλάκας, ενώ στο εξωτερικό γίνονται έρευνες για τη σύνδεσή του με το Πάρκινσον. Όσον αφορά το Αλτσχάιμερ, συχνά παρατηρείται στους ασθενείς υψηλό ποσοστό μόλυνσης μ’αυτό το βακτήριο. Από τους 65 ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ μιας μελέτης του κ. Κουντουρά, το 88% είχε ενεργή λοίμωξη με ελικοβακτηρίδιο στο στομάχι, και η εκρίζωσή του βελτίωσε κάπως την κατάσταση των ασθενών επιμηκύνοντας και το χρόνο ζωής τους από 3 χρόνια σε 5. Ομοίως υψηλά ποσοστά έχουν βρεθεί και σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας.

Ο κ. Κουντουράς ελπίζει πως με το τέλος της μελέτης, αν τελικά βρεθεί ότι η σύνδεση είναι κάτι βέβαιο, απλά η εκρίζωση του μικροοργανισμού που μπορεί να γίνει με αντιβιωτικά θα μπορούσε να βελτιώσει την κατάσταση του γλαυκώματος στους συγκεκριμένους ασθενείς.

Παράξενο ωστόσο μου φάνηκε η παντελής έλλειψη αναφοράς στην υψηλή ενδοφθάλμια πίεση και τον πιθανό ρόλο του βακτηρίου σ’αυτό, εάν υπάρχει. Επίσης θεωρώ απίθανο με την εξαφάνιση αυτού του βακτηριδίου να θεραπευθούν ασθένειες όπως Αλτσχάιμερ και Πάρκινσον, πρώτον επειδή ακόμα δεν έχει επιβεβαιωθεί κάποια σίγουρη σύνδεση, και δεύτερον, ακόμα κι αν το βακτήριο συμβάλλει κάπως στην έναρξη της ασθένειας, η εκρρίζωσή του δε θα σταματήσει την αλυσιδωτη αντίδραση της μετατροπής των πρωτεΐνών που ήδη λαμβάνει χώρα στον εγκέφαλο, ίσως κάπως επιβραδυνθεί για άγνωστο ακόμα λόγο, όπως λένε οι επιστήμονες, όχι όμως να σταματήσει εντελώς. Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι αυτοάνοσο νόσημα, για την αιτιολογία της οποίας έχουν ειπωθεί πολλά, και η σχέση της με τη μόλυνση με το συγκεκριμένο μικροοργανισμό δεν είναι απίθανη.

Προσεχώς: θέμα για σχέση γλαυκώματος με νευροεκφυλιστικές παθήσεις.

Γονιδιακή θεραπεία για γενετική μορφή τύθφλωσης

Πηγή:
typologos.com

Φεβρουαρίου 10, 2012

Ένα ακ΄΄ομα βήμα μπροστά έκανε η γονιδιακή θεραπεία για τους τυφλούς εκ γενετής

Επιμέλεια: Νίκος Μόσχοβος,

ετά από γονιδιακή θεραπεία για την τύφλωση εκ γενετής, περιοχές στο τμήμα του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνες για την όραση δείχνουν “μια απάντηση” μετά από ένα οπτικό ερέθισμα. H φωτογραφία είναι από το Νοσοκομείο Παίδων της Φιλαδέλφειας)

Ένα ακόμη μπροστά έκανε η γονιδιακή θεραπεία για την τύφλωση εκ γενετής σημειώνοντας πρόοδο μέσω των παραδειγμάτων τριών ενηλίκων ασθενών, οι οποίοι είχαν λάβει μια προηγούμενη θεραπευτική αντιμετώπιση στο ένα μάτι.

Η ίδια ακριβώς θεραπεία δόθηκε τώρα και στο άλλο μάτι τους, με αποτέλεσμα να είναι οι ασθενείς σε καλύτερη θέση για να δουν σε αμυδρό φως. Μάλιστα, οι δύο από αυτούς μπορούσαν να «δουν» τα διάφορα εμπόδια μέσα σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού. Από τη γονιδιακή θεραπεία δεν εμφανίστηκαν ανεπιθύμητα συμπτώματα ή παρενέργειες!

Οι γιατροί διαπίστωσαν ότι ούτε από την πρώτη και μήτε από τη δεύτερη επαναχορηγούμενη θεραπεία προκλήθηκε μια αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος που θα ακύρωνε τα οφέλη των γονιδίων, όπως συνέβη σε ανθρώπινες δοκιμές της γονιδιακής θεραπείας για άλλες ασθένειες!

Η τρέχουσα έρευνα στοχεύει στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα σχετικά με τη συγγενή αμαύρωση ( ΑΚΖ) που είναι μια ασθένεια του αμφιβληστροειδούς, η οποία εξελίσσεται σε ολική τύφλωση με την ενηλικίωση.

Αυτή τη φορά τις δυνάμεις τους ένωσαν οι επιστήμονες του Νοσοκομείου Παίδων της Φιλαδέλφειας και της Ιατρικής Σχολής Perelman του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, οι οποίοι πραγματοποίησαν μια μελέτη, που τα αποτελέσματά της δημοσιεύτηκαν στις 8 Φεβρουαρίου του 2012 στο Science Translational Medicine .

«Οι ασθενείς μας είπαν πως οι ζωές τους έχουν αλλάξει από τότε που λαμβάνει η γονιδιακή θεραπεία Είναι σε θέση να περπατήσουν στα γύρω μέρη τη νύχτα, να πάνε για ψώνια στο παντοπωλείο και να αναγνωρίσουν όλα τα πρόσωπα των ανθρώπων ή πράγματα,, κάτι που δεν μπορούσαν να το κάνουν πριν», λέει η καθηγήτρια Οφθαλμολογίας του Πανεπιστήμιου της Πενσυλβάνια, Ζαν Μπένετ(φωτογραφία).

«Την ίδια στιγμή ήμασταν σε θέση να μετρήσουμε με αντικειμενικό τρόπο τις βελτιώσεις στην ευαισθησία στο φως, στην όραση και στις άλλες οπτικές λειτουργίες», σημειώνει η καθηγήτρια.

Ένα άλλο επίτευγμα της μελέτης έγκεται στα σήματα του εγκεφάλου που εμφανίζονται να ανταποκρίνονται με τη μέθοδο της νευροαπεικόνισης, όταν ένα αμυδρό φως αρχίζει να τρεμοπαίζει και να λάμπει στο μάτι του ασθενούς!

«Η διαπίστωση αυτή μας καταδεικνύει ότι ο εγκέφαλος αποκρίνεται με την ευαισθησία του ματιού στο αμυδρό φως », εξηγεί ο ερευνητής ακτινολογίας- Ph.D., Manzar Ashtari, από το Νοσοκομείο Παίδων της Φιλαδέλφειας.

Η ΑΚΖ είναι μια ομάδα κληρονομικών ασθενειών του αμφιβληστροειδούς, στον οποίο επεμβαίνει μια μετάλλαξη γονιδίου που παρεμποδίζει την παραγωγή ενός απαραίτητου ενζύμου για τους υποδοχείς φωτός.

Η ομάδα μελέτης έκανε ένεση στους ασθενείς με ένα φορέα διορθωτικού γονιδίου. Πειράματα της ερευνητικής ομάδας σε ζώα έδειξαν- επιπλέον- ότι ήταν ασφαλής και αποτελεσματική η θεραπεία στο δεύτερο μάτι.

«Η ανησυχία μας ήταν ότι η πρώτη θεραπεία θα μπορούσε να προκαλέσει μια ανοσολογική απάντηση που θα μπορούσε να προετοιμάσει το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου να αντιδράσει κατά μιας επανειλημμένης έκθεσης”, δήλωσε η καθηγήτρια, Ζαν Μπένετ.

Οι ερευνητές συνέχισαν να παραακολουθούν τις τρεις ασθενείς επί έξι μήνες μετά την χορήγηση της θεραπείας στο δεύτερο μάτι κι ανακάλυψαν ότι σημειωνόταν σημαντικές βελτιώσεις σε ότι αφορά στην ευαισθησία στο φως, αλλά και στις αντιδράσεις του εγκεφάλου!

Οι ερευνητές προειδοποίησαν ότι θα πρέπει να γίνουν μελέτες παρακολούθησης για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και επιπλέον πειράματα, ώστε οριστικά να εξασφαλίσουν ότι η συγκεκριμένη γονιδιακή θεραπεία για τη νόσο του αμφιβληστροειδούς είναι ασφαλής για τον άνθρωπο.

Πάντως, η κ. Μπένετ χαρακτήρισε «καλό οιωνό» τα ευρήματα για τη θεραπεία στο δεύτερο μάτι στους και τόνισε ότι μπορεί να έχουν καλύτερα αποτελέσματα στα παιδιά, διότι οι αμφιβληστροειδείς τους δεν έχουν εκφυλιστεί τόσο πολύ σε σύγκριση με τους αντίστοιχους των ενηλίκων.

« Η έρευνα υπόσχεται πολλά για τη χρήση μιας παρόμοιας προσέγγισης μέσω της γονιδιακής θεραπείας και για άλλες ασθένειες του αμφιβληστροειδούς», εκτίμησε η καθηγήτρια.

Το Νοσοκομείο Παίδων της Φιλαδέλφειας ιδρύθηκε το 1855 ως το πρώτο παιδιατρικό νοσοκομείο στις ΗΠΑ. Σήμερα παρέχει εξαιρετική φροντίδα στους μικρούς ασθενείς, εκπαιδεύει νέους παιδιάτρους και διεξάγει πρωτοποριακή έρευνα από τα αποτελέσματα της οποίας έχουν επωφεληθεί τα παιδιά σε όλο τον κόσμο

Εκδρομή στο Ρούπελ

Σήμερα ήμουν σε μια εκδρομή οργανωμένη από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Τυφλών στο γνωστό οχυρό του Ρούπελ. Χάρη στο Σύνδεσμο έχω επισκεφθεί πολλά μέρη της Ελλάδας ιδιαίτερης σημασίας. Από παρέα είχα άλλους 4 συμμαθητές, ενώ όλη η ομάδα ήταν περίπου 40 άτομα. Στο Ρούπελ είχα ξαναπάει ακόμα άλλες δύο φορές, αλλά τώρα πήγα και για την παρέα επίσης.

Η εκδρομή στην περιοχή ήταν αρχικά κανονισμένο να είναι διήμερη και θα περιελάμβανε κι άλλα μέρη, αλλ’επειδή κόστιζε αρκετά και δε μαζεύτηκε κόσμος έγινε ημερήσια. Το πρόγραμμά μας είχε ως εξής: επίσκεψη στο Ρούπελ, μετά στα Λουτρά (όσοι ήθελαν έμπαιναν μέσα, εμείς και πολλοί άλλοι μείναμε για καφέ), μετά για φαγητό, και τέλος στο μεγάλο εμπορικό κέντρο στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

Θα πω λίγα λόγια συνοπτικά για το οχυρό του Ρούπελ, το μέρος για το οποίο άλλωστε πήγαμε κυρίως.
Το οχυρό λοιπόν αυτό αποτελεί μέρος της “Γραμμής Μεταξά”, μιας γραμμής οχυρών κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1935, αλλά δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί πλήρως έως την έναρξη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Η λέξη “Ρούπελ” προέρχεται από το βυζαντινό “ρουπέλιον” ή “ρωπέλιον”, ένα δάσος δηλαδή ευλύγιστων δέντρων όπως πουρνάνια, όπως μας είπαν.
Το οχυρό είναι χτισμένο στο όρος Τσιγκέλι, κι έλεγχε την Στενωπό Ρούπελ μαζί με το γειτονικό οχυρό “Παλιουριώνες” μεταξύ του όρους Τσιγκέλι, που είναι στα νοτιοδυτικά του όρους Όρβηλος και Σουλτανίτσα, το ανατολικό μέρος της οροσειράς Κερκύνη ή Μπέλες. Η στενωπός έχει κατεύθυνση βορρά-νότου στενεύοντας στα νότια, μέσ’από την οποία περνά ο ποταμός Στρυμώνας.
Το οχυρό αποτελούταν από συγκροτήματα και μεμονωμένες κατασκευές με συνολική έκταση 250 μ., ενώ το υπόγειο μέρος των αποθκών, των καταφυγίων και των λοιπών χώρων είχαν ανάπτυγμα 1849 μ., με συνολικό μήκος στωών 6 χλμ. Υπάρχουν τρεις όροφοι: ένας σχεδόν εισόγιεος και δύο υπόγειοι. Επισκέψιμα είναι μόνο η εξωτερική περιοχή και 500 μέτρα του πρώτου ορόφου, τα υπόλοιπα είναι στρατιωτικό μυστικό, όπως άλλωστε κι όλη η Γραμμή Μεταξά, και η διείσδυση απαγορεύεται. Γι’αυτο το λόγο επίσης απαγορεύεται η φωτογράφιση, προφανώς σύμφωνα με το νόμο περί κατασκοπίας. Οι ξεναγοί είναι στρατιώτες.
Το οχυρό έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην αντίσταση κατά των Γερμανών κατά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Την περίοδο που αναμενόταν γερμανική επίθεση, ήταν επανδρωμένο με 1000 περίπου άνδρες υπό 27 αξιωματικών. Η επίθεση έγινε στις 6 Απριλίου του 1941 στις 5-15 το πρωί από γερμανικές και βουλγαρικές δυνάμεις 2000 αβδρών με 120 πυροβολικά, αλλά και αεροπορία την οποία εμείς δεν είχαμε, από την απέναντι βουλγαρική Πεδιάδα της Μαρινούπολης. Η επίθεση ξεκίνησε με σφοδρότατο πυροβολικό και συνεχείς αεροπορικούς βομβαρδισμούς. Εντούτοις η καλά προστατευμένη θέση του οχυρού δυσχέρεινε σημαντικά την επιχείρηση του εχθρού. Ταυτόχρονα στάλθηκαν και τμήματα πεζικού για να χτυπήσουν γειτονικά οχυρά, ενώ κάποια τμήματα πάνω σε λαστιχιένιες λέμβους κατέπλεαν το Στρυμώνα. Η δράση τους ωστόσο είχε προβλεφθεί, και οι προσπάθειες αυτές ανακόπηκαν αμέσως, ενώ οι βάρκες εμποδίστηκαν με υποβρύχιο συρματόπλεγμα το ποίο τις ανέτρεψε πνίγοντας τους στρατιώτες. Γενικά οι επιθέσεις συνεχίζονταν έως τη νύχτα της 7ης Απριλίου χωρίς νά’χουν κάποιο αποτέλεσμα, παρόλες τις προσπάθειες του εχθρού. Από το απόγευμα της 7ης Απριλίου όμως το Ρούπελ άρχιζε να προσβάλλεται από τα πυρά της αεροπορίας, χωρίς όμως σημαντικές βλάβες. Η επιθέσεις συνεχίστηκαν έως τις 3 το απόγευμα της 9ης του μήνα. Λίγο αργότερα Γερμανοί κύρηκες πλησίασαν στα οχυρά αναγγέλοντας τη συνθήκη που υπογράφηκε από τη Στρατιά της Κεντρικής Μακεδονίας ζητώντας την παράδοση του οχηρού. Την πρόταση απέρριψε αμέσως ο διοικητής του οχηρού ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος δίνοντας την ηρωική απάντηση “Τα οχηρά δεν παραδίδονται, καταλαμβάνονται.” Τελικά η παράδοση έγινε τη 10η Απριλίου, οπότε ο διοικητής έλαβε διαταγή κατάπαυσης πυρός. Τα γερμανικά στρατεύματα κατέβηκαν τελικά από τα σύνορα με την τότε Γιουγκοσλαβία.
Ο Γερμανός συνταγματάρχης που κατέλαβε το Ρούπελ έδωσε συγχαρητήρια στοον πρώην διοικητή του και οι στρατιώτες δε φονεύθηκαν, σε αντίθεση με την τύχη πολλών σε γειτονικά οχυρά. Έπειτά οι εχθροί κατέστρεψαν τα εναπομείναντα οπλικά συστήματα, γι’αυτό και όλα τα πυροβόλα είναι πλέον κατεστραμμένα, όχι όλα λόγω της μάχης. Οι απώλειες των ελλήνων ανέρχονται στους 40 νεκρούς και 150 τραυματίες, ενώ αυτές των εχθρών ήταν πολλαπλάσιες. Στην είσοδο της περιοχής του οχυρού υπάρχουν τιμητικές στήλες προς τιμήν των πεσόντων.

Το μέρος αυτό είχε και παλαιότερη ιστορία. Ήδη από τους βυζαντινούς χρόνους αποτελούσε στρατηγική σημασίας τόπος όπου δόθηκαν πολλές αποφασιστικές μάχες εναντίον των Βουλγάρων. Αργότερα χρησιμοποιήθηκε και κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Πριν τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο στη θέση αυτήν είχε χτιστεί ένα οχυρό, το οποίο όμως παραδόθηκε με διαταγή του υπουργείου στρατιωτικών πριν καν την έναρξη του πολέμου!

Πηγαίνοντας εκεί ένιωσα θαυμασμό για το πώς πόρεσε να χτιστεί αυτό το πολύπλοκο δαιδαλώδες σύστημα και μάλιστα υπογείως με τόση ακρίβεια και μυστικότητα, και ακόμα περισσότερο για την σθεναρή άμυνα που επέδειξαν οι Έλληνες παρόλη την αριθμητική και τεχνολογική υπεροχή του εχθρού. Η τοποθεσία είναι μία ώρα και λίγο από τη Θεσσαλονίκη και προτείνω όσοι σχεδιάζεται να πάτε κάποια εκδρομή προς τα εκεί, να πάτε να το επισκεφθείται, αξίζει τον κόπο.

Κάποιες επιπλέον σελίδες για το οχυρό αλλά και πηγές, αφού ήταν αδύνατο να θυμάμαι ακριβώς ό,τι μας είπαν εκεί:
επίσημη ιστοσελίδα του Ρούπελ
άρθρο της βικιπαίδειας
τουριστικός οδηγός Σερρών – Ρούπελ

Εκδρομή στο Βόλο

Σήμερα ήμουν ημερήσια εκδρομή στο Βόλο οργανωμένη από τον Πανελλήνιο |Σύνδεσμο Τυφλών. Ήμασταν στο λεωφορείο 35 άτομα, από συμμαθητές μου άλλοι 3 κι από περισσότερο γνωστούς 5.
Συνοπτικά ξεκινήσαμε το πρωί κι αφού φτάσαμε στο Βόλο πήγαμε για καφέ. Μετά πήγαμε στο μουσείο πλινθοκεραμοποιίας, πρώην εργοστάσιο το οποίο λειτούργησε από το 1918 έως το 1975, όπου μας έδειξαν πώς επεξεργάζονταν τον πηλό για να κατασκευάσουν τούβλα και κεραμίδια με τις ράγες και τα βαγονάκια μεταφοράς τους, το φούρνο, τα ξηραντήρια, τις ατμομηχανές που παρείχαν ρεύμα και θερμότητα για τα ξηραντήρια, και λοιπές δομές. Μετά όσοι ήθελαν μπορούσαν να κάνουν κατασκευές με πηλό. Άσχετο με το θέμα του μουσείου ήταν η έκθεση του τάφου της Μύρτιδος που φιλοξενούταν εκεί. Η Μύρτις ήταν ένα κοριτσάκι της Αρχαίας Αθήνας που πέθανε 11 χρονών από το Λοιμό του Πελοποννησιακού Πολέμου και τάφηκε σ’έναν ομαδικό τάφο μαζί με περίπου 50 άλλα πτώματα. Ο λόγος που η περίπτωση είναι γνωστή είναι γιατί από τον πολφό του δοντιού του συγκεκριμένου σκελετού οι επιστήμονες κατάφεραν να βρουν στοιχεία του βακτηρίου που προκάλεσε το Λοιμό, της σαλμονέλας του τύφου. Εκεί υπήρχε μακέτα του τάφου, διάφορα αρχαιολογικά εργαλεία και λοιπά στοιχεία έρευνας και η διαδικασία σύγχρονης ανάπλασης του προσώπου του κοριτσιού.
Ύστερα από την ξενάγηση περάσαμε από το κέντρο του σωματίου των τυφλών και αμβλυώπων του Βόλου, καθώς κι από το γυμναστήριο της ομάδας τους, των Πειρατών. Έχω να σημειώσω ότι σε σχέση μ’αυτό του Πυρσού της Θεσσαλονίκης, όπου πηγαίνω κι εγώ καθημερινά για εκγύμναση, αλλού είναι καλύτερο κι αλλού χειρότερο. Στο χώρο, στο δάπεδο και στην άνεση υπερτερεί, αλλά αυτό του Πυρσού έχει καλύτερα αποδυτήρια, σάουνα, και μεγαλύτερο αριθμό διαδρόμων τρεξίματος και καλών οργάνων.
Αμέσως μετά πήγαμε για φαγητό και το απόγευμα επιστρέψαμε.
Επειδή ήμουν με φίλους μου κι επειδή γνώρισα εκεί ένα άλλο παιδί που έχει συμμετάσχει σε κατασκηνώσεις και δραστηριότητες όπου έτυχε να μην είμαι, ο χρόνος πέρασε γρήγορα και καλά. Αλλιώς μπορεί να μη μου ήταν και πολύ ενδιαφέρουσα.
Στο Βόλο έχω πάει πολλές άλλες φορές, διότι εκεί μένει ο θείος μου με τα δύο μικρά παιδάκια του. Επίσης πρόπερσι τον Αύγουστο είχα πάει με την οικογένειά μου για εκδρομή κυρίως σε μερικά χωριά του Πηλείου.

Προβλήματα στη διεκπεραίωση του προγράμματος του ραδιοφώνου

Όπως λοιπόν είχα
ξαναναφέρει,
είμαι μέλος σ’ένα πρόγραμμα διαδικτυακού ραδιοφώνου ατόμων με προβλήματα όρασης.
Στην προηγούμενη συνάντησή μας είχαμε προχωρήσει αρκετά, αλλά πάντοτε, όπως με τις περισσότερες καλοσχεδιασμένες δουλειές, παρουσιάστηκαν προβλήματα.

Το πρόγραμμα που χρησιμοποιούσαμε ήταν το winamp, το οποίο όμως είναι δύσχρηστο και θα το αντικαταστήσουμε μ’ένα άλλο, το σαμ. Επίσης, θ’ανεβάζαμε το ραδιόφωνο στη σελίδα
listen2myradio.com,
η οποία όμως δε μπορεί να σηκώσει μεγάλο φόρτο δεδομένων και εμφανίζει προβλήματα στη σύνδεση, ενώ σε μερικούς υπολογιστές δε δουλεύει καθόλου, γι’αυτό και μεταφερθήκαμε στο
myradiostream.com.

Ακόμα δεν υπάρχει οργανωμένο ραδιόφωνο. Όταν γίνει, θα ενημερώσω.

Το πρώτο σεμινάριο για το διαδικτυακό ραδιόφωνο των Blind Dates: σύντομα αρχίζουν οι εκπομπές

Χθες είχαμε την πρώτη συνάντηση για ενημέρωση σχετικά με τα προγράμματα που χρειαζόμαστε, τον τρόπο που θα κάνουμε την εκπομπή, κ.ά. στο διαδικτυακό ραδιώφονο που θ’ανοίξει η ομάδα “Blind Dates”, περισσότερα
εδώ.
Εν ολίγοις είμαστε μια ομάδα ατόμων με προβλήματα όρασης κυρίως από τη Σχολή Τυφλών της Θεσσαλονίκης, οργανωμένη από το διεθνή οργανισμό Raising Voices, οι οποίοι έχουμε κάνει ένα
ιστολόγιο>
Παρακαλώ να το επισκέπτεστε για ν’ανεβούν οι προβολές.
Μέσα στο πρόγραμμα ήταν επίσης να γίνε ένα διαδικτυακό ραδιόφωνο (web radio), το οποίο οργανώνουμε τώρα, αν κι εγώ πίστευα ότι δε θα το κάναμε λόγω έλλειψης χρόνου. Αρχικά θα στεγάζεται στο
listen2myradio.com.
Σύμφωνα μ’αυτά που κανονίσαμε ως τώρα, η δική μου εκπομπή θα γίνεται Παρασκευή από 8 με 10 το βράδυ. Θα ενημερώνω για νεότερα.

Ενημέρωση 4/10/2011: Έγιναν δοκιμαστικές εκπομπές σε λίγους υπολογιστές, κι όλα πάνε αρκετά καλά. Σύντομα πιθανόν θ’αρχίσουμε τα κανονικά μας προγράμματα.
Ενημέρωση 9/10/2011:
Pροβλήματα.
Επόμενες ενημερώσεις σε προσεχείς δημοσιεύσεις.

Πρώτη κλινική δοκιμή ανθρώπινων βλαστοκυττάρων για τη νόσο Stargardt

Πηγή:
health.in.gr

Πρώτη κλινική δοκιμή ανθρώπινων βλαστοκυττάρων για τη νόσο Stargardt

Ουάσινκτον
Αμερικανική εταιρία βιοτεχνολογίας θα ξεκινήσει σύντομα την πρώτη κλινική δοκιμή στην Ευρώπη με ανθρώπινα βλαστοκύτταρα ελπίζοντας στην δημιουργία θεραπείας για την σοβαρή και ανίατη, μέχρι τώρα, νόσο Stargardt.

Πρόκειται για μια σοβαρή οφθαλμοπάθεια, που προκαλεί τύφλωση. Η νόσος Stargardt προσβάλλει 80.000 ως 100.000 ανθρώπους στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, γεγονός που την καθιστά μια από τις πλέον διαδεδομένες ασθένειες ανάμεσα στους νέους. Είναι κληρονομική, εμφανίζεται μετά το έκτο έτος της ηλικίας και μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί θεραπεία.

Η εταιρία Advanced Cell Technology (ACT) ανακοίνωσε την Πέμπτη πως οι δοκιμές θα πραγματοποιηθούν στο Νοσοκομείο Moorfields Eye του Λονδίνου σε 12 ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο Stargardt.

«Είναι η πρώτη φορά που δίνεται άδεια για κλινικές δοκιμές με εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα, εκτός Ηνωμένων Πολιτειών», δήλωσε ο Μπομπ Λάνζα, επιστημονικός εκπρόσωπος της εταιρίας.

Η άδεια δόθηκε από την Βρετανική Ρυθμιστική Υπηρεσία Φαρμάκων και Προϊόντων Υγείας και την Επιτροπή του συμβουλίου για την Γενετική Θεραπεία, διευκρινίζει η εταιρία.

Τον Νοέμβριο του 2010 η ACT είχει λάβει την άδεια από τις αρμόδιες αρχές των ΗΠΑ για τις πρώτες δοκιμές με εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα για την θεραπεία της εκφυλιστικής αυτής νόσου. Τα πειράματα που έγιναν σε ποντίκια στα εργαστήρια της ACT δείχνουν βελτίωση της όρασης στο 100% των περιπτώσεων, χωρίς παρενέργειες.

Αν η θεραπεία έχει αποτελέσματα στους ανθρώπους, τα εργαστήρια της ACT ελπίζει να διευρύνει τις δραστηριότητές της και σε άλλες οφθαλμολογικές παθήσεις, από τις οποίες πάσχουν περίπου 30 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.
Πάντως μέχρι σήμερα μόνο δύο Αμερικανοί έχουν συμμετάσχει στις κλινικές δοκιμές.

«Είμαστε πολύ ικανοποιημένοι από τα αποτελέσματα και προγραμματίζουμε δύο νέες δοκιμές για άλλους δύο ασθενείς», τόνισε ο κ.Λάνζα.

Οι έρευνες για θεραπείες που βασίζονται σε βλαστοκύτταρα είναι για πολλούς επιστήμονες η μεγαλύτερη ελπίδα εναντίον ασθενειών όπως ο διαβήτης, η νόσος Πάρκινσον και η νόσο Αλτσχάιμερ, αλλά και η παράλυση εξαιτίας τραυματισμού της σπονδυλικής στήλης.

Η χρηματοδότηση των ερευνών αυτών, που είχαν απαγορευτεί για ηθικούς και θρησκευτικούς λόγους από τον πρώην Πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζορτζ Μπους, επαναλαμβάνεται από τον Μάρτιο του 2009 μετά την απόφαση του νυν Προέδρου Μπάρακ Ομπάμα.

Το “Ραντεβού στα Τυφλά” έχει ανοίξει

Έχει δηλαδή ανοίξει εδώ και λίγους μήνες, αλλά εγώ παρέλειψα, με όσα παρά θέλετε να βάλετε μπροστά, να το αναφέρω, αν και θεωρούμαι ένα από τα βασικά μέλη.
Η ομάδα αυτή λοιπόν, αποτελούμενη από άτομα με προβλήματα όρασης κυρίως από τη Σχολή Τυφλών Θεσσαλονίκης, δημιουργήθηκε και χρηματοδοτήθηκε από τον οργανισμό Raising Voices (Ανερχόμενες Φωνές), ένα διαθνή οργανισμό που έχει σκοπό την ανάδειξη κοινωνικών ομάδων με τη βοήθεια των νέων μέσων. Στο πρόγραμμα είναι να κάνουμε ένα ιστολόγιο κι ένα διαδικτυακό ραδιόφωνο. Την ομάδα συντονίζει η δημοσιογράφος Αλεξία Καλαϊτζή.
Το ιστολόγιο ξεκίνησε στις αρχές του καλοκαιριού, ενώ με το ραδιόφωνο υποτίθεται ότι θ’ασχοληθούμε τώρα το φθινόπωρο, αν και μου φαίνεται ότι ο χρόνος μας δεν είναι αρκετός. Η χρηματοδότηση του προγράμματος λήγει το Δεκέμβριο, κι από εκεί και πέρα μπορεί να διατηρήσουμε το ιστολόγιο, αφού δεν κοστίζει, αλλά δε γνωρίζω τίποτα έως τώρα σχετικά με το ραδιόφωνο.
Το κύριο θέμα της δημοσίευσης αφορά το ιστολόγιό μας, που ονομάστηκε “Ραντεβού στα Τυφλά”, και μπορείτε να το βρείτε
εδώ.
Προχθές επισκέφθηκε τη σελίδα, και είδα προς μεγάλη μου έκπληξη ότι έχουν ανεβεί πάρα πολλά νέα άρθρα από τότε που την είχα ξαναεπισκεφθεί τον Ιούλιο. Δικά μου άρθρα είναι μόνο δύο, το ένα για τις εντυπώσεις μου από τη Διεθνή Κατασκήνωση Υπολογιστών στην Ιταλία φέτος και το άλλο για τη σκοποβολή ατόμων με αναπηρία. Εδώ έχω ν’αναφέρω ότι το άθλημα αυτό είναι σχεδόν ανύπαρκτο στην Ελλάδα, με μόνο ένα όπλο με τον ειδικό εξοπλισμό στην Αθλητική Ένωση Τυφλών Πυρσός της Θεσσαλονίκης. Υποτίθεται ότι θ’αρχίσω κάποιες προπονήσεις σύντομα.
Στο ιστολόγιο αυτό γράφουμε για διάφορα θέματα των ατόμων με προβλήματα όρασης και γενικότερα των ατόμων με αναπηρία, για τη ζωή μας, τα προβλήματά μας, τις απόψεις μας και διάφορα άλλα.

Περιμένω εντυπώσεις.

Νέο φάρμακο αναστρέφει κληρονομική μορφή τύφλωσης

Πηγή:
Το βήμα

Νέο φάρμακο αναστρέφει την τύφλωση

Επαναφέρει την όραση σε άτομα που πάσχουν από κληρονομική οπτική ατροφία

Λονδίνο

Βρετανοί ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Νιουκάσλ ανακάλυψαν ότι ένα νέο φάρμακο, το οποίο περιέχει μια συνθετική ένωση ανάλογη του συνενζύμου Q10, είναι ικανό να αναστρέψει προβλήματα όρασης ατόμων που πάσχουν από κληρονομική οπτική ατροφία.

Ελπιδοφόρα θεραπεία

Στην κλινική δοκιμή που πραγματοποίησαν οι ειδικοί έλαβαν μέρος 62 ασθενείς που έπασχαν από την εν λόγω νόσο, η οποία εμφανίζεται σε ηλικίες 20-25 ετών και οδηγεί στη βραδέως προοδευτική μείωση της οπτικής οξύτητας αλλά και της αντίληψης των χρωμάτων. Πρόκειται για την πιο κοινή μορφή κληρονομικής τύφλωσης.

Οι επιστήμονες χορηγούσαν στους συμμετέχοντες μια θεραπεία ιδεβενόνης για ένα διάστημα 24 εβδομάδων. Παρατήρησαν λοιπόν ότι μέχρι το τέλος της θεραπείας, η όραση του 25% των εθελοντών είχε βελτιωθεί σε σημείο ώστε να μπορούν να διαβάσουν μια ολόκληρη γραμμή γραμμάτων ενός διαγράμματος.

Βρήκαν ξανά το φως τους

«Πρόκειται για την πρώτη αποδεδειγμένα αποτελεσματική θεραπεία ενάντια σε μια μιτοχονδριακή διαταραχή που πλήττει τα ενεργειακά “εργοστάσια” των ματιών» εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης καθηγητής Πάτρικ Τσίνερι.

Το φάρμακο, σύμφωνα με τους ειδικούς, εισχωρεί στα μιτοχόνδρια των οφθαλμών και στη συνέχεια καθαρίζει τα τοξικά μόρια που προκαλούν βλάβες στον οφθαλμικό ιστό.

«Είδαμε ασθενείς που αρχικά δεν μπορούσαν καν να διακρίνουν το διάγραμμα στον τοίχο, να διαβάζουν στην πορεία την πρώτη γραμμή, ενώ κάποιοι άλλοι προσπάθησαν να περάσουν ακόμη και στη δεύτερη. Για τους συγκεκριμένους ανθρώπους, κάτι τέτοιο θα μπορούσε να σημαίνει σημαντική βελτίωση στην ποιότητα ζωής τους» προσθέτει ο επιστήμονας.

«Γνωρίζουμε ότι η όρασή τους είναι τώρα στο σημείο που ήταν κάποτε, αλλά γνωρίζουμε ακόμα ότι η θεραπεία αυτή θα μπορούσε να μεταμορφώσει την καθημερινότητά τους – κάποιοι από τους ασθενείς ήταν σε θέση να κινούνται μέσα στο χώρο με μεγαλύτερη ευκολία ή να μπορούν να βλέπουν και πάλι οικογενειακές φωτογραφίες» καταλήγει.

Το φάρμακο το οποίο παρασκευάζεται από την φαρμακευτική εταιρεία Santhera Pharmaceuticals, αναμένεται να περάσει από την απαραίτητη αξιολόγηση των αρμόδιων ευρωπαϊκών αρχών, προτού χορηγηθεί σε περισσότερους ασθενείς.

Έτοιμο το πρώτο αυτοκίνητο για τυφλούς

Πηγή:
Το Βήμα

Βιρτζίνια 

Τις βάσεις γιά την κατασκευή του πρώτου αυτοκίνητου ειδικά σχεδιασμένου για τυφλούς οδηγούς θέτει μιά επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια.

Στο αυτοκίνητο αυτό, τύπου «μπιτς μπάγκι» – με μεγάλες ρόδες και υπερμεγέθη σκελετό, που συνήθως χρησιμοποιείται στην άμμο- οι κατασκευαστές του τοποθέτησαν αισθητήρες λέιζερ και κάμερες ως εργαλεία «αντίληψης» του περιβάλλοντος χώρου. Επιπλέον, έδωσαν στον οδηγό του να φορέσει ένα ειδικό γιλέκο που του δίνει σήματα με δονήσεις ωστε να αυξήσει ή να ελαττώσει την ταχύτητα του και να στρίψει την κατάλληλη στιγμή!

Το αυτοκίνητο χρησιμοποιεί διάφορα πρωτότυπα «μη οπτικά διαδραστικά περιβάλλοντα»( nonvisual interfaces), προκειμένου να βοηθησεί τον τυφλό οδηγό του, όπως το «DriveGrip» – ειδικά γάντια με έναν μηχανισμό δόνησης στις περιοχές των αρθρώσεων, που ειδοποιούν τον οδηγό για το ακριβές χρονικό σημείο που πρέπει να στρίψει -και το «ΑirΡrix», ενα συστημα που τον ενημερώνει, με χρηση κυκλώματος πεπιεσμένου αέρα, για τυχόν αντικείμενα που βρίσκονται γύρω από το αυτοκίνητο.

«Με το αυτοκίνητο αυτό απομακρυνόμαστε από την κοινή πεποίθηση που λέει ότι η έλλειψη όρασης περιορίζει την ικανότητα του ανθρώπου να συμμετέχει με τον δικό του τρόπο στην κοινωνία», τονίζει ο δρ. Μαρκ Μάουερ, επικεφαλής της Ομοσπονδίας Τυφλών στις ΗΠΑ, ενώ ο Μαρκ Ρικομπόνο, εκτελεστικός διευθυντής της Ομοσπονδίας, ήταν ο πρώτος τυφλός που κάθισε με επιτυχία πίσω από τη θεση του οδηγού.

Σε κάθε περίπτωση, η τεχνολογία του «μη οπτικού περιβάλλοντος» θα πρέπει να περάσει από αλλεπάλληλες δοκιμές που μπορεί να διαρκέσουν ακόμη και χρόνια.

«Όλοι όσοι διαθέτουμε την όραση μας, θεωρούμε το οδήγημα κάτι δεδομένο -όμως δεν είναι, ειδικά σε εποχές σαν τη σημερινή που η μετακίνηση με το αυτοκίνητο έχει καταντήσει μια καθημερινή αναγκαιότητα. Θέλουμε να προσφέρουμε μια καλυτερη ποιότητα ζωής σε αυτους τους ανθρώπους», τονίζει ο δρ Ντένις Χονγκ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνιας και επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας, επισημαίνοντας ότι οι εφαρμογές αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν και στα συμβατικά αυτοκίνητα, προσφέροντας μεγαλύτερη ασφάλεια στους οδηγούς τους.